نگاهی به 17 ماده از قانون کار که بر سلامت جسم و روان نیروهای کار تاکید دارد
قانون کار و حقوق شهروندی
ماده 52 انجام کارهای سخت و زیانآور و زیرزمینی را بیش از 6 ساعت در روز و 36 ساعت در هفته مجاز نمیداند.
ماده 75 انجام کارهای خطرناک، سخت و زیانآور و نیز حمل بار بیش از حد مجاز با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی را برای کارگران زن ممنوع کرده است.
بنا به ماده 77 و براساس تشخیص پزشک سازمان تامیناجتماعی، اگر نوع کار برای کارگران باردار خطرناک یا سخت اعلام شود، کارفرما تا پایان دوره بارداری او بدون کسر حقالسعی، باید کار مناسبتر و سبکتری به او ارجاع کند.
براساس ماده 79، به کار گماردن افراد کمتر از 15 سال تمام ممنوع است.
بنا به ماده 80، کارگرانی که بین 15 تا 18 سال سن دارند، کارگر نوجوان نامیده میشوند و در بدو استخدام باید توسط سازمان تامیناجتماعی مورد آزمایشهای پزشکی قرار بگیرند.
ماده 81 تاکید دارد که آزمایشهای پزشکی کارگر نوجوان، باید حداقل سالی یکبار تکرار و مدارک آن در پرونده او ضبط شود. براساس تشخیص پزشک چنانکه کار او متناسب با فیزیک و توانش نباشد، کارفرما مکلف است براساس امکانات خود، شغل کارگر را تغییر دهد.
بنا به ماده 82، ساعات کار روزانه کارگر نوجوان، نیمساعت کمتر از ساعات کار معمولی کارگران است.
با توجه به ماده 83، ارجاع هرنوع کار اضافی و انجام کار در شب و نیز ارجاع کارهای سخت و زیانآور و خطرناک و حمل بار با دست، بیش از حدمجاز و بدون استفاده از وسایل مکانیکی برای کارگر نوجوان ممنوع است.
براساس ماده 91 کارفرمایان مکلفاند بهمنظور تامین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در محیط کار، وسایل و امکانات لازم را تهیه و در اختیار آنان قرار دهند و چگونگی کاربرد این وسایل را به آنان بیاموزند و کارگران نیز ملزم به استفاده و نگهداری از وسایل حفاظتی و بهداشتی و اجرای دستورالعملهای آن هستند.
ماده 92 تمامی کارگاههایی را که کارگرانشان در معرض بروز بیماریهای ناشی از کار هستند، ملزم کرده است که برای همه افراد پرونده پزشکی تشکیل دهند و حداقل سالی یکبار توسط مراکز بهداشتی درمانی آنها را مورد معاینه و آزمایشهای لازم قرار دهند و نتیجه را در پرونده مربوطه ضبط کنند و چنانچه بنا به تشخیص شورای پزشکی، ادامه کار او در آن بخش نامناسب اعلام شود، کارفرما موظف است بدون کاهش حقالسعی، کار مناسبی را برای او در قسمتی دیگر تعیین کند.
با توجه به ماده 93، به منظور نظارت بر حسن اجرای مقررات حفاظتی و بهداشتی در محیط کار و پیشگیری از حوادث و بیماریها، در کارگاههایی که وزارت کار و امور اجتماعی (وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی فعلی) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ضروری تشخیص دهند کمیته حفاظت فنی و بهداشت کار با حضور افراد متخصص تشکیل میشود.
براساس ماده 147، دولت مکلف است خدمات بهداشتی و درمانی را برای تمامی کارگران و کشاورزان مشمول قانون کار و خانواده آنها فراهم سازد.
بنا به ماده 148، کارفرمایان کارگاههای مشمول قانون کار مکلفاند براساس قانون تامیناجتماعی، کارگران واحد خود را بیمه کنند. در غیر این صورت، جرائم متخلفان در ماده 183 تعیین شده است.
براساس ماده 151، در کارگاههایی که برای مدت محدود به منظور انجام کاری معین (راهسازی و...) دور از مناطق مسکونی ایجاد میشوند، کارفرمایان موظفاند سه وعدهغذای مناسب و ارزان (صبحانه، نهار و شام) برای کارگران خود فراهم کنند که حداقل یک وعده آن باید غذای گرم باشد. در این قبیل کارگاهها به اقتضای فصل، محل و مدت کار، باید خوابگاه مناسب نیز برای کارگران ایجاد شود.
ماده 154 تمامی کارفرمایان را موظف میسازد تا با مشارکت وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تربیتبدنی کشور، محل مناسبی را برای فعالیتهای ورزشی کارگران در رشتههای مختلف ایجاد کنند.
بنا به ماده 156، تمامی تاسیسات کارگاه مانند فضای غذاخوری، حمام و دستشویی، از نظر بهداشت محیط کار باید متناسب با آییننامههای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باشند.
ماده 193 تاکید دارد که وزارت کار و امور اجتماعی (وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی فعلی) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در صورت نیاز و بهمنظور تامین کادر متخصص سرپرستی، در زمینه مسائل ناظر بر روابط انسانی، روابط کار و ایمنی و بهداشت کار سرپرستان تعیینشده را آموزش میدهند.
استخراج: احمد فتحی، وکیل پایهیک دادگستری
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
