رونق تولید یعنی خوشحالی این لباس آبی‌های بی‌شیله‌پیله. کارگرانی که خط تولید با دستان و فکر و ذهن آن‌ها می‌چرخد. با چشمان همیشه مراقب. آن‌ها نبض تولید کشورند. هر قدمی که برای بهبود زندگی و معیشت آن‌ها برداشته شود، قدمی است در راه اعتلای تولید داخلی. کارگرانی که خنده‌برلب دور محصول کارخانه‌شان گرد آمده‌اند تا دسترنج کار خود را با این دورهمی پرانرژی جشن بگیرند. چقدر جای این قاب‌های شاد و سرخوش در خط تولیدهای داخلی کم است؟ این پرسشی است که باید برای آن پاسخ و چاره‌ای اندیشید. برای رونق تولید، برای زیاد کردن این خنده‌ها، برای انرژی دادن و زندگی بخشیدن به کارگرانی که شاید با حداقل دستمزد کنار بیایند، اما با محیط‌های سرد و عبوس کار نه!