اکرم غفاری (1337)

اکرم غفاری (1337)

فعالیت مدنی، کاری ا‌ست که معمولا با تلاش‌های پی‌درپی گره خورده و به انرژی جسمی، روحی وروانیِ بسیاری نیاز دارد. مخصوصا وقتی پای رسیدگی به انسان‌های زخم‌خورده‌ و بی‌پناه وسط می‌آید؛ هم باید برای فراهم‌آوردن نیازهای اولیه‌ زندگی‌شان، با نهادهای رسمی چانه زد، هم باید مرهم بود و پای حرف‌هایشان نشست. اکرم غفاری، مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره مرکز شبانه‌روزی «سپهر روشن»، از این انسان‌هاست. او که فعالیت مدنی را از حوالی سال57 آغاز کرده، سال1387 با همراهی همسرش خیریه‌ای در اراک بنیان گذاشت که حالا به خانه امنی برای برخی دختران بی‌سرپرست و بدسرپرست تبدیل شده؛ دختران نوجوانی که یا خانواده ندارند، یا خانواده‌شان آن‌قدر متلاشی ا‌ست که حضانت‌شان از سوی بهزیستی به این مرکز داده می‌شود. هدف موسسه، کاهش آسیب و همراهی با نوجوانانی ا‌ست که نیاز شدید به سرپرستی و یاری برای یک زندگی سالم دارند. بچه‌ها در یک خانه اجاره‌ای ساکن‌اند و چند مربی که عمدتا مددکار اجتماعی یا روان‌شناس‌اند، به‌صورت شبانه‌روزی هوای آن‌ها را دارند. سعی بر این است که تا جای ممکن، فضا مثل یک خانه واقعی باشد و در کنار یک زندگی معمولی و تحصیل، بچه‌ها با هنرهای مختلف هم آشنا شوند تا هرکس متناسب با علاقه‌اش بتواند در آینده، روی پای خود بایستد. غفاری و همکارانش بچه‌ها را دسته‌جمعی به سفر می‌برند تا هم با فرهنگ و رسوم شهرهای مختلف آشنا شوند، هم مهارت‌شان در تعاملات اجتماعی بالا برود. اکرم غفاری می‌گوید، غیر از برگزاری جلسات هیئت‌مدیره که گاه هفته‌ای سه بار هم تشکیل می‌شود، گپ‌و‌گفت، خاطره‌گویی و شنیدن درددل بچه‌ها هم جزء برنامه ثابتش است؛ بچه‌هایی که طبق قانون، 18سالگی باید ترخیص شوند، اما موسسه تا زمانی که مطمئن نباشد فرد می‌تواند کاملا از خودش محافظت کند و توانمند و مستقل شود، رهایش نمی‌کند. او با توجه به نیاز جامعه دلش می‌خواهد کارش  را گسترش دهد، اما باوجود تمام پیگیری‌ها از نهادهای مربوطه تاکنون جوابی نگرفته‌ است.. ولی این روزها باز هم تمام تلاشش را به‌کار گرفته تا بتواند خانه بزرگ‌تر و بهتری برای بچه‌هایش تهیه کند. او انگیزه‌ خود را ‌پیروی از قرآن و حضرت علی(ع) بیان می‌کند: «برای رسیدگی به افراد آسیب‌دیده، نباید نوبت قائل شد. باید مراقب بود با حضور ما، موقعیت اجتماعی آن‌ها ضایع نشود.»  
 
ارسال دیدگاه
ضمیمه
ضمیمه