سال1991 وقتی سال‌ها از مرگ «فرانک لوید رایت» گذشته بود، انجمن معماران آمریکا، او را بزرگ‌ترین معمار آمریکایی در همه زمان‌ها معرفی کرد. او طراح داخلی، نویسنده و معمار بود که در میانه زندگی‌اش به‌واسطه نقد فرهنگ وقت آمریکا، وجهه‌ای انقلابی-اجتماعی نیز پیدا کرد. او به ساختارهایی در طراحی باور داشت که با روح بشر و طبیعت هماهنگ باشند، به‌گونه‌ای که ساختمان و محیط با هم ترکیب و یکی شوند. به چنین نگاهی، معماری «ارگانیک» می‌گویند. دوران ایده‌های خلاقانه «فرانک لوید رایت»، بیش از 70سال به طول انجامید. سال1914، «رایت» در شیکاگو کار می‌کرد و در بنای زیبایی به نام «تالیسین» اقامت داشت که خودش سه سال پیش از آن در دامنه کوه‌های روستایی ساخته بود. نیمه ماه آگوست، یکی از مردان خدمتکار که از عمارت اخراج شده بود، «تالیسین» را به آتش کشید و هفت نفر از ساکنان خانه کشته شدند. این یک فاجعه بود، ولی «رایت» نه‌تنها ساختمان را بازسازی کرد، بلکه حرفه‌اش را به‌عنوان یک معمار ادامه داد. چیزی به شصت‌سالگی‌اش نمانده بود که سفارش طراحی هتل «امپریال» را در توکیو پذیرفت، آن هم روی زمینی سست! «رایت» از حرکات دست گارسونی که یک سینی را گرفته بوده، الهام می‌گیرد، بنا را طراحی می‌کند و تا پایان ساخت آن، در توکیو می‌ماند. اندکی بعد، سال1922 در حالی ‌که خیلی‌ها چشم دیدن موفقیت‌های او را نداشتند، در توکیو زلزله آمد و تنها ساختمانی که سالم ماند، هتل «امپریال» بود؛ طوری که همان موقع به کمپ زلزله‌زدگان تبدیل شد. «فرانک رایت» طراحی شاهکارش موزه «سالامون گوگنهایم» نیویورک را نیز وقتی هشتادساله بود، تکمیل کرد؛ ساختمانی شبیه یک مارپیچِ بزرگ که در نبش خیابان، بالا می‌رود و درونش شبیه فضای داخلیِ یک صدف است. هندسه مرکزیِ بنا، این امکان را به بازدیدکنندگان می‌دهد که نقاشی‌های انتزاعی موزه را که در فضای دایره‌ایِ آن تعبیه شده‌اند، حین بالارفتن با آسانسور و پایین‌آمدن با پیاده‌روی آرام تماشا کنند. یکی دیگر از مشهورترین و گران‌ترین طرح‌هایش را هم در هفتادسالگی‌اش انجام داد؛ پروژه یک اقامتگاه خصوصی به نام «آبشار آب» که از اشتیاق «فرانک رایت» به بنایی در محاصره طبیعت سرچشمه گرفته بود. همچنین زمانی که شصت‌وپنج سال داشت، مجموعه‌ای از ایده‌های خود را درباره توسعه فضاهای پیرامونی شهرها در کتابی به نام «شهر نامرئی» نوشت که بسیاری از ساخت‌وسازهای ایده‌آلی که در آن کتاب پیش‌بینی کرده بود، بعدها در عمل به‌کار گرفته شدند.