اینکه رئیس‌جمهوری اخیرا اعلام کرده‌ بنگاه‌های اقتصادی زیرمجموعه شستا باید واگذار شوند، نیاز به بررسی دقیق دارد، چراکه بنگاه‌هایی که بتوانند ارزش‌افزوده داشته باشند و منابع سازمان تامین‌اجتماعی را تقویت کنند، بهتر است که ماندگار باشند تا بتوانند منابع خوبی را برای سازمان تامین‌اجتماعی تامین کنند. بحث بین اولویت بنگاه‌داری یا سهام‌داری نیازمند یک بررسی همه‌جانبه است. قطعا در این زمینه نظرات شرکای اجتماعی سازمان تامین‌اجتماعی شامل نمایندگان تشکل‌های کارگری و کارفرمایی نیز باید در کنار دولت، موردتوجه قرار بگیرد. قاعدتا هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرد که بنگاه‌های زیان‌ده شستا ماندگار باشند و قطعا نیاز است فکری به حال آن‌ها شود. البته این نکته را نباید فراموش کرد که باید از واگذاری شتاب‌زده بنگاه‌های شستا نیز پرهیز کنیم. در شرایط اقتصادی امروز، نباید اموال و منابع سازمان را رایگان واگذار کنیم. باید یادآوری کنیم که تعداد زیادی از این بنگاه‌های زیان‌ده، در قبال بدهی‌های دولت به سازمان تامین‌اجتماعی واگذار شده است، اینکه حالا فقط به فکر واگذاری آن‌ها حتی به شکل رایگان باشیم، اصلا کار درستی نیست. در حال حاضر دولت باید اولویت اول را پرداخت بدهی‌های خود به سازمان تامین‌اجتماعی قرار دهد. متاسفانه شاهد هستیم که امروز با به میان آمدن موضوعات مختلف، سعی در کم‌رنگ‌کردن یا کاهش مبلغ بدهی‌های دولت به سازمان تامین‌اجتماعی هستند. ما انتظار داریم مبلغ بدهی‌ها به‌صورت تمام و کمال محاسبه و پرداخت شود، چراکه صندوق تامین‌اجتماعی یک صندوق دولتی نیست، بلکه یک نهاد عمومی غیردولتی است. هیئت‌امنایی که در تامین‌اجتماعی وجود دارد، هیئت‌امنای همه صندوق‌های این حوزه است، در حالی که شورای عالی تامین‌اجتماعی می‌تواند به‌طور همه‌جانبه و کارشناسی به بررسی امور تامین‌اجتماعی مثل واگذاری بنگاه‌های اقتصادی شستا بپردازد. درواقع با احیای شورای عالی تامین‌اجتماعی به بقا و آینده سازمان تامین‌اجتماعی کمک کرده‌ایم. معتقدم آن دسته از شرکت‌های زیرمجموعه شستا که سوددهی مطلوبی دارند باید بمانند تا برای سازمان تامین‌اجتماعی منابع بیشتری بیاورند، چراکه این منابع هستند که می‌توانند پشتوانه صندوق تامین‌اجتماعی باشند، بنابراین نباید گفت که حتما در بازه زمانی یک ساله همه بنگاه‌ها واگذار شوند، چراکه این مسئله به منزله تهدیدی برای اموال بازنشستگان، کارگران و کارفرمایان تلقی خواهد شد، بنابراین اینکه کدامیک از بنگاه‌های زیرمجموعه شستا واگذار شوند و کدام بمانند، باید به خود سازمان و شرکای اجتماعی آن سپرده شود تا با بحث کارشناسی و بررسی همه‌جانبه، از اتلاف منابع سازمان و به خطر افتادن پشتوانه صندوق سازمان تامین‌اجتماعی برای آیندگان جلوگیری شود.