کنایه‌ها و گلایه‌های روزخبرنگار

بحث داغ شبکه‌های اجتماعی

کنایه‌ها و گلایه‌های روزخبرنگار

صدرا محقق

چهارشنبه هفته گذشته که مصادف با روز خبرنگار بود، بهانه‌ای شد تا این‌بار هشتگ‌های مرتبط با خبرنگاران به بحث داغ شبکه‌‌های اجتماعی تبدیل شود. برخی از روزنامه‌‌نگاران از تجربیات خود در این حرفه نوشتند و برخی دیگر از کاربران به اظهارنظر در خصوص مسائل، مشکلات و حواشی پیرامون اهالی رسانه پرداختند.
فرزانه قبادی، خبرنگار روزنامه اعتماد در صفحه توئیتر خود تصویری از مصاحبه با همسر شهید صارمی منتشر کرد و نوشت: «سه سال پیش به بهانه روز خبرنگار به سراغ همسر شهید صارمی رفتم، مردی که شهادتش در مزارشریف بهانه نام‌گذاری این روز شده، گله‌مند بود که هر 17مرداد به سراغش می‌روند و بعد همه چیز فراموش می‌شود، اما میان «جشن»ها و «گرامیداشت»ها حتی یادش هم نمی‌کنند.»
خبرنگاری به نام فرهاد کیان‌فرید نیز در این خصوص این‌طور نوشت: «روز خبرنگار، مسئولان حرف‌های قشنگ می‌زنند، در حالی که خیلی از همین‌ها، جواب خبرنگاران‌ رو نمی‌دهند، خیلی‌ها فقط با یک سری رسانه خاص مصاحبه می‌کنند، یک سری هم‌ تا حضوری نرویم خدمتشون، مصاحبه نمی‌کنند. مصاحبه با یه عده آن‌قدر کاغذبازی دارد که بی‌خیال می‌شویم. هیچ‌کدام هم درباره حقوق مادی و معنوی خبرنگاران کاری نمی‌کنند.»
خاطره وطن‌خواه یکی دیگر از خبرنگاران نیز از مسئله‌‌ای که او و بسیاری از همکارانش با آن مواجه هستند، گفت. او در صفحه توئیتر خود نوشت: «کاش روابط‌‌عمومی سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها یاد بگیرند به‌جای اقدام زشت ارسال کارت‌هدیه به مناسبت روز خبرنگار، در طول سال، جریان آزاد اطلاع‌رسانی را مسدود نکنند و مدیران خود را به قرنطینه نفرستند، آن‌وقت همه روزها روز خبرنگار می‌شود.»
کاربری به نام ابوذر هم به موضوع دیگری پرداخت. او در صفحه خود نوشت: «روز خبرنگار است و نکته‌ای که باید سوای این همه شعارهای دهن پُرکن گفت، این است اگر نهادی یک آگهی یا رپرتاژی به روزنامه می‌دهد به روزنامه‌ها منتی ندارد. فعال بودن رسانه به گردش مالی نخبگان جامعه می‌انجامد‌ و اینکه کمک به مطبوعات، مسئولیت اجتماعی نهادهاست نه منت.»
«انجمن صنفی روزنامه‌نگاران» اما یکی از پربحث‌ترین دغدغه‌‌های میان خبرنگاران و روزنامه‌‌نگاران فعال در شبکه‌‌های اجتماعی بود.کاربری به نام حمید در این‌باره نوشت: «حالا که در روز خبرنگار هستیم بد نیست یادآوری کنم علی‌رغم وعده آقای روحانی، با وجود گذشت پنج‌سال و بدون وجود موانع قانونی، هنوز انجمن صنفی روزنامه‌نگاران «ایران» بازگشایی نشده است.»
یکی از خبرنگاران به نام الهه خسروی نیز در این خصوص نوشت: «امشب انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران که در غیاب انجمن صنفی قبلی، شکل گرفته به مناسبت روز خبرنگار دعوت کرده بود. دیدن رفقا، اتفاق خوبیه، ولی حال هیچ‌کدوم‌مون خوب نیست. اغلب بیکار یا در جاهایی که ربط چندانی بهمون ندارن شاغل هستیم. از اون همه شور و شوق، دغدغه و انگیزه چیز زیادی باقی نمونده.»
کاربران دیگری هم مانند الهه به مشکلات پیش‌روی حرفه خبرنگاری پرداختند. امید توشه در صفحه توئیتر خود این‌طور نوشت: «بعد از 18سال فعالیت مطبوعاتی باید اعلام کنم که ماه‌هاست زندگی من از راهی جز روزنامه‌نگاری می‌گذرد و در عمل دیگر روزنامه‌نگار محسوب نمی‌شوم و تصمیم دارم تا زمانی که شرایط این حرفه در ایران به شکل بنیادی تغییر نکند، از روزنامه‌نگاری کناره‌گیری کنم.»
تبریک‌های برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی به مناسبت روز خبرنگار، اما با کنایه همراه بود. کاربری به نام محسن در اینستاگرام خود، نوشت: «جا داره روز خبرنگار رو به اون دسته از مجریان، خبرنگاران و اصحاب رسانه‌‌ای که با برخورد گزینشی و سلیقه‌ای با موضوعات یکسان، مسیر زندگی آدم‌ها رو تغییر می‌دهند و دنیای افراد رو تحت‌الشعاع سلایق، منافع، اهداف و افکار خودشون قرار می‌دهند تبریک بگویم، روزتون مبارک.»
کاربر دیگری به نام فرهاد داریوش در توئیترش نوشت: «جا داره روز خبرنگار را به دوست خبرنگارمون که با کانون‌های قدرت و ثروت استان، دور یک میز میشینه و اون یکی دوست خبرنگارمون که لیست انتخاباتی می‌بنده و دفتر فلان مدیرکل شده خونه دومش و اون یکی که پست معاونت استاندار گرفت تبریک شدید بگم. روزت مبارک پدرخوانده...»
در این میان اما روزنامه‌نگاری به نام سیدمحمد آل‌طه از عشق در این حرفه سخن گفت و نوشت: «روز خبرنگار رو به همه دوستان خبرنگار تبریک میگم، خبرنگاری جزء مشاغل سخت هست، کتک می‌خوری، فحش می‌شنوی، بازداشت میشی، متهم میشی و... کمترین حقوق رو هم میگیری! تنها عشق هست که آدم رو تو این کار نگه میداره...»
یک روز پس از آنکه تب‌وتاب روز خبرنگار پایان گرفت، میرا قربانی‌‌فر، روزنامه‌نگار در صفحه اینستاگرام خود، نوشت: «یک «روزخبرنگار» دیگر هم‌ در این مرداد پر از حادثه گذشت و از موج بیهوده و پیام‌های تبریک دسته‌جمعی عبور کردیم و باز ما ماندیم هزاران مشکل ریز و درشت که همچنان مثل آوار روی سرمان است تا سال دیگر و یک روز که تندتند پیام تبریک بدهند و دوباره همان حال‌ و روز و شرایط همیشگی. سیکل معیوبی که همین طور در چرخش است.»
ارسال دیدگاه