اغلب کشورهای مرفه جهان با دریافت مالیات از شهروندان و هزینه کردن آن در خدمات اجتماعی و رفاهی، شرایط مطلوبی را برای زندگی شهروندان‌شان ایجاد می‌کنند. در این کشورها تامین و بهبود رفاه عمومی، وظیفه قانونی نهادهای اجرایی است. نحوه پخش شدن مالیات شهروندان در بخش‌های مختلف و مدیریت صحیح آن نقش موثری در احساس رضایتمندی  مردم از زندگی دارد. نروژ به‌عنوان مهم‌ترین کشور جهان دارای ذخایر گسترده‌ای از نفت، گاز طبیعی، مواد معدنی، آبزیان، چوب، آب شیرین و نیروی برق‌آبی است. صنعت نفت حدود یک‌چهارم از تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می‌دهد و این کشور چهارمین درآمد سرانه بالا در جهان را دارا است. نروژ از الگوی کشورهای رفاه محور شمال اروپا پیروی می‌کند و در ازای دریافت مالیات‌های سنگین از شهروندان، به آنها بیمه درمانی همگانی اعطا می‌کند، به آموزش عالی یارانه می‌دهد و در این کشور نظام فراگیر تامین اجتماعی وجود دارد. از سال 2011 تا 2016،  نروژ بالاترین شاخص توسعه انسانی در جهان را دارا بود.

دانمارک نیز یکی دیگر از دولت‌های رفاه موفق در جهان به شمار می‌رود. دانمارک کشوری است در شمال اروپا. پایتخت آن کپنهاگ است. جمعیت این کشور 5/5میلیون نفر است و با اینکه این کشور در سال 1973 به اتحادیه اروپا پیوسته اما به حوزه یورو نپیوسته است. دانمارک از اعضای مؤسس سازمان ملل و ناتو است. کشور دانمارک دارای دولت رفاه است و از نظر کم بودن اختلاف درآمد مردم، در رتبه اول جهان قرار دارد. دانمارک از نظر درآمد سرانه در رتبه هفتم جهان قرار دارد و در بررسی‌های سالانه، مردم آن مکررا به عنوان «راضی‌ترین» مردم جهان اعلام می‌شوند و این کشور به عنوان کشوری با کمترین فساد اداری در جهان به شمار می‌آید. سوئد در شبه‌جزیره اسکاندیناوی نیز یک الگوی موفق دیگر به شمار می‌رود. سوئدی‌ها جزو شهروندانی در جهان هستند که از کیفیت بالای زندگی برخوردارند. نرخ بیکاری آن پایین است و اقتصاد آن بر پایه مشارکت مردم در سرمایه‌گذاری‌ها استوار است.

استرالیا که یکی از کمترین تراکم‌های جمعیتی در جهان را دارد نیز از الگوی دولت‌های رفاهی استفاده می‌کند. این کشور مالیات‌های سنگینی از مردم مطالبه می‌کند اما در مقابل برای مردم خدمات درمانی، بیمه و آموزش رایگان فراهم می‌کند و همچنین حقوق بیکاری و کمک به قشر ضعیف و بازنشستگان از دیگر خدماتی است که دولت ارائه می‌دهد.

نیوزلند نیز که  کشوری در جنوب غربی اقیانوس آرام  و نزدیک استرالیا است، اقتصاد پیشرفته و پررونقی دارد. تولید ناخالص داخلی این کشور بالغ بر 128 میلیارد دلار و تولید سرانه آن در ردیف بیست و هشتم دنیا و نزدیک به کشورهای اروپای جنوبی قرار می‌گیرد (اسپانیا بیش از 33هزار دلار و آمریکا بیش از 46 هزار دلار است). از سال 2011 تاکنون سطح درآمد متوسط خانواده‌های نیوزیلندی افزایش چشمگیری داشته است. باوجود این که سطح درآمدهای مردم این کشور پایین‌تر از بسیاری از کشورهای جهان اول قرار دارد، اما تحقیقات بین‌المللی نشان داده که مردم این کشور دارای سطح بالای رضایت از زندگی هستند. نیوزیلند نیز مانند استرالیا خدمات رفاهی متعددی برای شهروندان خود تامین می‌کند که تامین مالی آنها از طریق مالیات انجام می‌شود.