اگر از آن دست کتاب‌خوان‌هایی هستید که از خواندن مصاحبه‌های افراد مشهور لذت می‌برید خواندن «پنج مصاحبه پاریس ریویو» را از دست ندهید. مخصوصا اگر به ادبیات داستانی و نمایشی علاقه‌مند هستید و علاوه بر خواندن داستان و نمایشنامه، دوست دارید از سلوک نویسندگان، دیدگاه‌ها و طرز نگاهشان به جهان، علاقه‌هایشان و چیزهایی که در نوشتن از آن‌ها تاثیر می‌گیرند و کلا هرچه مربوط به پشت‌صحنه کتاب‌های نویسندگان است بیشتر بدانید، خواندن این پنج مصاحبه حتما برایتان جالب خواهد بود. مخصوصا که از هر پنج نویسنده‌ای که مصاحبه‌هایشان در این کتاب گردآوری و ترجمه شده آثاری به فارسی ترجمه شده است و در میان آنها شاید چینوآ آچبه، نویسنده نیجریه‌ای، کمتر برای ایرانی‌ها شناخته‌شده باشد، اما از او هم آثار ترجمه‌شده‌ای موجود است. کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو و کازوئو ایشی‌گورو، نویسندگانی هستند که مصاحبه‌های نشریه پاریس‌ریویو با آنها در این کتاب آمده است. از این پنج نویسنده یکی (دیوید ممت) نمایشنامه‌نویس و بقیه داستان‌نویس هستند. «پنج مصاحبه پاریس‌ریویو» را نشر ناهید با گزینش و ترجمه نیلوفر معتمد منتشر کرده است. آنچه می‌خوانید قسمتی است از این کتاب که به مصاحبه پاریس‌ریویو با کارلوس فوئنتس، نویسنده مکزیکی، اختصاص دارد و بخشی از پاسخ فوئنتس است به این پرسش که آیا میان نقش اجتماعی نویسندگان آمریکایی و نویسندگان اهل آمریکای لاتین تفاوتی می‌بینی؟ فوئنتس در پاسخ می‌گوید: «ما به نسبت نویسندگان آمریکایی باید کارهای بیشتری انجام دهیم. آنها می‌توانند وقت بیشتری را به خودشان و نوشتن اختصاص دهند، اما ما مسئولیت‌های اجتماعی داریم. پابلو نرودا می‌گفت نویسندگان لاتین‌تبار هرجا که بروند پیکر سنگینی را هم به‌دنبال خود می‌کشند، پیکر مردمشان، گذشته‌شان و تاریخ ملی‌شان را. ما باید خودمان را با سنگینی شگرف گذشته‌مان وفق دهیم تا سرچشمه زندگی‌مان را فراموش نکنیم. اگر انسان گذشته‌اش را از یاد ببرد، نابود می‌شود. آدم بعضی فعالیت‌ها را به‌منظور مشارکت انجام می‌دهد، چون آنها تعهداتی هستند که ما به‌عنوان یک شهروند و نه یک نویسنده بر گردن داریم. با وجود این، آزادی زیبایی‌شناختی و موهبت زیبایی‌شناختی را حفظ می‌کنیم.»