مراقبت از کودک در ساعاتی که مادر مشغول کار است، یکی از دغدغه‌های بزرگ مادران شاغل است. اینکه این مادران باید کارشان را به خاطر فرزندشان رها کنند یا اینکه مسئولیت نگه‌داری او در این ساعات را به مهدکودک، پرستار یا مادربزرگ بسپرند، سوالی است که حتی از زمان بارداری در سر خانم‌ها می‌چرخد. اگر شما هم چنین شرایطی را تجربه می‌کنید، امیدواریم با کمک توصیه‌های زیر بتوانید بهترین تصمیم را برای خودتان و فرزندتان بگیرید.

 

 روی کمک‌هایشان حساب کنید

در صورتی که پدربزرگ و مادربزرگ توانایی مراقبت از کودک را دارند، فرزندتان را از این نعمت بی‌بهره نگذارید. محبت بی‌دریغی که آن‌ها می‌توانند نثار فرزندتان کنند، بر او تاثیری بسیار مهم و عمیق خواهد گذاشت. اگر شما هم از والدین نگرانی هستید که می‌ترسید الگوهای قدیمی فرزندپروری پدربزرگ و مادربزرگ‌ها با شیوه‌های فرزندپروری شما در تضاد قرار بگیرد، بد نیست بدانید که آدم‌ها محبت کردن و مهربانی را در جریان رشد یاد می‌گیرند و برای پرورش این احساس، چه کسی می‌تواند بهتر از پدربزرگ و مادربزرگی باشد که کودک را غرق محبت می‌کنند؟

 

 نگران لوس شدنش نباشید

اگر مسئولیت نگه‌داری از فرزندتان را به پدربزرگ و مادربزرگ نسپرده‌اید و تنها چند ساعت در هفته او را به خانه‌شان می‌برید، نگران لوس شدنش به خاطر محبت‌های بیش‌ازاندازه نباشید. حتی اگر محبت این افراد افراطی باشد، نمی‌تواند تاثیری دائمی بر خلق‌وخوی فرزند شما بگذارد. پس با خیال راحت فرزندتان را در این موج محبت رها کنید و بگذارید وجودش از این احساس لبریز شود. شما برای جلوگیری از تاثیرات مخربی که محبت افراطی بر کودکتان می‌تواند بگذارد، باید با او گفت‌وگو کنید. مثلا بگویید ما در خانه خودمان قوانینی داریم که تو باید به آن‌ها احترام بگذاری و رعایتشان کنی، اما اگر پدربزرگ و مادربزرگ در خانه‌شان آن قوانین را ندارند، می‌توانی استثنائا بعضی کارها را با اجازه آن‌ها و تنها در خانه آن‌ها انجام دهی.

 

 بچه‌ها را در خانه حبس نکنید

اگر پدربزرگ و مادربزرگ کودکتان شرایط نگهداری از او را ندارند، به خاطر فرستادنش به مهدکودک عذاب وجدان نگیرید. رفتن فرزندتان به مهد نمی‌تواند اختلالی در رابطه عاطفی شما و او ایجاد کند. رفتن به مهدکودک دلبستگی کودک و مادر را قطع نمی‌کند و نباید فراموش کنید که همه‌چیز را در خانه و به‌تنهایی نمی‌توانید به فرزندتان آموزش دهید. شما در ساعات بودن در کنار کودکتان باید او را غرق در محبت و احساس امنیت کنید، اما برای هدیه دادن این احساس‌ها به کودکتان دلیلی ندارد بیست‌وچهار ساعت روز را در کنار او بمانید. کودک باید از سه‌سالگی تا شش‌سالگی مهدکودک را تجربه کند و حضور در فضای مهدکودک با قوانین و آداب خاصی که در آن حاکم است، به کودکتان کمک می‌کند نظم را بیاموزد و یا با سلسله‌مراتب آشنا شود. گذشته از این، خارج شدن کودکتان از خانه و تعامل برقرار کردن با دیگر افراد، به او مهارت‌های اجتماعی تازه‌ای را می‌آموزد، که در صورت بیست‌وچهارساعته در کنار شما بودن ممکن است آن‌ها را فرانگیرد. این مهارت‌های اجتماعی برای پذیرفته شدن در جمع دیگر به او کمک می‌کنند و توانایی حل مسئله در زمان روبرو شدن با مشکلات را به کودک شما می‌دهند. 

 

 به خودتان عذاب‌وجدان ندهید

اگر چاره‌ای جز کار کردن بیرون از خانه ندارید، خودتان را با عذاب‌وجدان و ترس از آسیب دیدن کودکتان آزار ندهید. همه کودکانی که مادر شاغل دارند قرار نیست آسیب ببینند و همه بچه‌هایی که تمام‌روز در کنار مادرشان هستند، رشد احساسی و شناختی ایده‌آلی ندارند. والدین شاغل باید بدانند که آنچه به رشد عاطفی و شکل‌گیری احساس امنیت در کودک کمک می‌کند، مراقبت تمام‌وقت مادر نیست، بلکه حضور مثبت و موثر او در ساعاتی است که در کنار کودکش به سر می‌برد. مادری که بعد از برگشتن از کار می‌تواند با کودکش ارتباطی امنیت‌بخش و موثر برقرار کند، به‌مراتب بیشتر از مادری که در تمام‌روز با بی‌حوصلگی و بی‌تفاوتی تنها در کنار فرزندش حضور فیزیکی دارد، می‌تواند به وظایف مادری‌اش عمل کند و تاثیر بهتری بر فرزندش بگذارد.