واقعیت این است که هیچ کشوری نمی‌تواند مسیر توسعه را بدون مشارکت کارگران و بدون انجام کار، طی کند. اما در ایران روز کارگر را در شرایطی گرامی می‌داریم که متاسفانه کارگران به‌همراه سایر طبقات فرودست، در وضعیت نامطلوبی به‌سر می‌برند و شاهدند که چگونه طبقات مرفه، فربه‌تر از هر زمان دیگر می‌شوند. شرایط اقتصادی کشور پیچیده است و اگر تدبیری اندیشیده نشود، قشر کارگر که بازوان توانای هر کشور برای رشد و شکوفایی هستند سفره‌شان خالی‌تر می‌شود.

انسجام اجتماعی، محصول درک متقابل و همدلانه همه طبقات از یکدیگر است. شرایط و شکل هرم طبقاتی کشور، نشان‌دهنده گسست فراوان میان طبقه کارگر و طبقات مرفه است. این امر می‌تواند به‌عنوان یک تهدید، صلح و امنیت کشور را هدف قرار دهد. ذات اقتصاد رانتی و رفاقتی نیز باعث کاهش رابطه دوستانه انسان‌ها با یکدیگر، همچنین رابطه غیردوستانه طبقات اجتماعی شده است.

به نظر می‌رسد ترسیم  برخی برنامه‌ها و نقشه‌های راه طراحی‌شده، بخش‌های کوچکی از جامعه را در منطقه امن اقتصادی قرار داده است و از طرف دیگر بخش‌های دیگر جامعه و سایر لایه‌ها، مخصوصا طبقات اجتماعی کم‌درآمد را در حاشیه منطقه امن اقتصادی تعریف کرده‌اند، این نقشه راه نشان می‌دهد دغدغه‌های برخی اقشار با دغدغه‌های کارگران فاصله دارد. در نتیجه، جامعه ایران امروز به علت عدم توجه به گروه‌های مهم اجتماعی، همچون کارگران و معلمان، یک جامعه نیازمند توجه فوری است. بیش از 70درصد جمعیت کشور به‌د‌لیل برخورداری اندک، در حاشیه فرهنگی، اقتصادی و جغرافیایی کشور زندگی می‌کنند، یعنی جمعیت حاشیه از جمعیت متن، فزونی یافته است. دولت باید بپذیرد وظیفه دارد از گروه‌های کم‌درآمد و فاقد درآمد کشور حمایت کند و آن را حق آنان بداند، اما نه تحت عنوان صدقه و اعانه و سبدکالا،بلکه برنامه‌های رفاهی و حمایتی جامع خود را تنظیم و ارائه کند.

وظیفه جامعه‌شناسی بررسی و مطالعه گروه‌های انسانی است. مطالعه کار و درگیری اقتصادی میان کار و سرمایه و مسائل مربوط به کار و روابط بیرونی این فعالیت‌ها، همچنین روابط درونی افرادی که این گروه‌ها را تشکیل می‌دهند نیز در حوزه جامعه‌شناسی کار قرار دارد، از این رو جنبه‌های اجتماعی و اقتصادی آن کاملا به یکدیگر مرتبط و وابسته‌اند، بنابراین مطالعه نهادهای اقتصادی در جامعه‌شناسی کار دارای اهمیت زیادی است، زیرا اقتصاد بر سایر بخش‌ها نیز تاثیر می‌گذارد. وضعیت اقتصادی و تامین معیشت تاثیر بنیادی بر زندگی انسان‌ها دارد، از این رو، مسئولان ذی‌ربط باید توجه کنند که تغییرات در موقعیت اقتصادی کارگران نیز به‌شدت بر همه انواع نابرابری‌های اجتماعی تاثیر می‌گذارد. برخی شعارها پیامی با خوددارد و بیانگر آن است که سیستم حقوقی برای مدیریت اختلافات، فاقد توان پاسخ‌گویی به مطالبات است. این احساس می‌تواند نشانه تهدید روحی کارگران باشد. به همین دلیل مطالعه جامعه‌شناختی اعتراضات جامعه کارگری می‌تواند حائزاهمیت فراوان باشد. شواهد متعدد میدانی نشان می‌دهد که سه دهک پایین جامعه که شامل بخش‌های وسیعی از کارگران هستند، برای تامین نیازهای اولیه زندگی و خانواده شان نیاز به پیشبرد عدالت اجتماعی دارند. چراکه سیاست‌های نهادهای اقتصادی کشور و عملکرد آن‌ها به‌ندرت  تاثیر موردنظر را بر بهبود زندگی و رفاه جامعه به‌خصوص جامعه کارگری به‌دنبال داشته است. کارگران شعار نمی‌خواهند، آن‌ها به توجه مفید نیاز دارند، یعنی بهبود زندگی و رفاه وشرایط کار باید به‌طور جدی موردتوجه قرار گیرد.