گزارش سده سازمان بین‌المللی کار، دستاوردهای تاریخی را در ارتقای کار شایسته و همین طور موضوعات مرتبط با توسعه اقتصادی و اجتماعی گرامی می‌دارد. همانند بسیاری از کشورهای جهان در خلال سال‌های 1914 تا 1919، ایران نیز به‌رغم اعلام بی‌طرفی، از آسیب‌ها و صدمات جنگ  جهانی اول متاثر شد. بعد از جنگ، بسیاری از کشورها با تقاضای رو به فزونی کار و همین طور حق اشتغال برای زنان روبه‌رو شدند و جنبش‌های کار به‌سرعت در سراسر دنیا رشد یافت، بنابراین کشورها و از جمله ایران چاره را در این دیدند که سازمان بین‌المللی کار را تاسیس کنند. ایران به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران و هم‌اینک یکی از اعضای اصلی هیئت‌مدیره سازمان بین‌المللی کار است که موفق شده بسیاری از مسیرها، روندها و رویکردهای این سازمان را متاثر کرده و متقابلا هم از خدماتی به‌ویژه در حوزه‌های سه‌جانبه‌گرایی، استانداردگذاری‌های نظارتی، کمک‌های فنی، تبادل اطلاعات و دانش و تبادل‌نظر با اعضای دیگر و گروه‌های کارگری و کارفرمایی برخوردار شود. سازمان بین‌المللی کار در صدمین سالگرد تاسیس خود، گزارشی درباره آینده کار و آتیه‌ای روشن‌تر برای کار منتشر کرده که موضوع همایش ملی کار آینده ایران نیز هست. باید تاکید کنیم از جمله اصول و موازین آینده کار، شکل‌دادن به تحولات درون روابط کار است. باید آینده‌ای را بسازیم که خواستار آن هستیم و در این راه لازم است به برخی از اصولی که در گذشته، سازمان بین‌المللی کار آن‌ها را وضع کرده، توجه کنیم. این اصول و موازین با معاهده ورسای، بیانیه فیلادلفیا، بیانیه اصول و حقوق بنیادین کار و همین طور بیانیه عدالت اجتماعی برای جهانی‌شدن عادلانه تدوین شده که همگی برای فعالان کارگری و کارفرمایی، مردان و زنان به‌طور کلی برای همه مبنایی الهام‌بخش بوده‌اند. یکی از مبنایی‌ترین این اصول، آزادی کارگران و کارفرمایان برای چانه‌زنی جمعی و بحث گروهی است که در مقاوله‌نامه‌ها و کنوانسیون‌های 87 و 98 درباره آن‌ها صحبت شده است. صرف‌نظر از اینکه کشورها به این مقابله‌نامه‌های بنیادین پیوسته باشند یا خیر، اجرای موثر اصول بنیادین از جمله بحث آزادی برای چانه‌زنی‌ها که حق اعتصاب صلح‌آمیز را نیز دربرمی‌گیرد، به‌مثابه یک ضربه‌گیر عمل می‌کند و از ناآرامی‌های اجتماعی پیشگیری می‌کند و از طرفی نیز از حجم نابرابری‌ها در بازار کار می‌کاهد. این موضوع به‌خصوص در ارتقای بهره‌وری، بسیار موثر است و همان طور که در تجربه‌های جهانی دیده‌ایم، آن دسته از کشورهایی که در رویکردها، باور عمیق خود را نسبت به گفت‌و‌گوی اجتماعی نشان دادند، به شکلی موثرتر بحران‌های اجتماعی را پشت‌سر گذاشته‌اند و آن‌هایی هم که این کار را نکردند هم‌اکنون به اصلاحات در رویکردها و سیاست‌های خود روی آورده‌اند و عزمشان را بر این نهاده‌اند که به‌صورت جامع‌تر و فراگیرتر به موضوع چانه‌زنی‌های جمعی، تشکل‌یابی و گفت‌و‌گوی اجتماعی بپردازند. حتی تحقیقات نیز اثبات کرده‌اند که برخی از کشورها با چنین اصلاحاتی به رشد اقتصادی بالا نیز دست یافته‌اند. یکی دیگر از اصول مهم سازمان بین‌المللی کار، برابری رفتار در حرفه‌ها و مشاغل است که با نام پرداخت برابر برای کار هم‌ارزش در کنوانسیون شماره «111» مطرح شده است. امروزه میلیون‌ها نفر از زنان در سراسر جهان وارد مشاغلی شده‌اند که در گذشته دستیابی به آن متصور نبود. بسیاری شرکت‌ها به ائتلاف سازمان بین‌المللی کار در زمینه لزوم پرداخت برابر برای کارهای هم‌ارزش پیوسته‌اند، چراکه دریافته‌اند این موضوع ارزش‌افزوده بیشتری به سمت کسب‌وکارهای آن‌ها سرازیر کرده و در نهایت نیز با رقابت‌پذیرتر کردن شرایط، اقتصاد کشورشان را مقاوم‌تر می‌کنند به‌علاوه همان طور که همه ما می‌دانیم کار کودک و کار اجباری به‌طور گسترده در جهان محکوم شده و ما در حوزه مبارزه و رفع این دو نوع کار در سراسر جهان، شاهد پیشرفت‌هایی شگرف بوده‌ایم. البته پیشرفت مداوم و پیوسته در زمینه کار اجباری و کار کودک،نیازمند خواست سیاستی قوی، سیاست‌های اجتماعی پیشرو و بازرسی کار قدرتمند است. همچنین لازم است بر مواردی مانند ایمنی مشاغل، کف حمایت‌های اجتماعی، ساعات کار و دستمزدها تمرکز ویژه‌ای شود.