من یک خاطره واضح و روشن از زمانی که با مادرم به تاریک‌خانه می‌رفتم دارم. همیشه می‌دیدم که مادرم عکس‌های زیادی می‌گیرد اگرچه خیلی از آن‌ها را چاپ نمی‌کرد. یک روز که با او به تاریک‌خانه رفتم، برای اولین‌بار دیدم که چطور یک صفحه سفید وارد یک مخزن حاوی مواد شیمیایی می‌شود و بعد تصویری روی آن نقش می‌بندد. هیچ‌کدام از عکس‌های مادر به در و دیوار خانه نبود، اما چند پرتره از بومیان آمریکایی را داشتیم که آثاری از ژاک هنری لارتیگ، عکاس فرانسوی، همچنین ادوارد کرتی، عکاس اهل‌ ایالت متحده آمریکا، بودند. مادرم در نیویورک بزرگ شده بود. او بعد از دیدن نمایشگاه مشهور عکس «خانواده انسان» در موزه هنری مدرن که توسط ادوارد جین استایکن برگزار شد، به این هنر علاقه‌مند شد و به این عرصه قدم گذاشت. مادر و پدرم در مورد عکاسی، زیاد بحث می‌کردند و مادرم خیلی وقت‌ها حین بحث‌هایش به آن نمایشگاه اشاره می‌کرد.

از آنجا که در این فضا بزرگ شدم و با حال و هوای این هنر آشنا بودم، این ‌طور فکر می‌کردم که هرکسی می‌تواند به‌راحتی عکاس شود و عکس بگیرد، اما امروز به این نتیجه رسیده‌ام که همه آدم‌ها «دید» ندارند. درست است که هر آدمی، حتی یک بچه، می‌تواند عکس‌هایی بگیرد که بتوان از آن‌ها استفاده یا منتشرشان کرد و حجم زیادی از آن‌ها را ذخیره کرد، اما خیلی سخت است که قاب مناسبی در نظر گرفته شود یا اینکه بتوان در آن عمیق شد و به درک درستی از آن رسید. این کارها و این مراحل زمان‌بر هستند و مستلزم توجه زیاد. من هنوز به تصاویری فکر می‌کنم که روی حلقه فیلم ثبت و بعد ظاهر و نهایتا ماندگار می‌شوند. اگر تصویری باشند که واقعا دوستشان داشته باشم، حتما از حلقه فیلم عکاسی استفاده می‌کنم. با این روند احساس می‌کنم که واقعی‌تر می‌شوند. فکر می‌کنم اگر از تکنولوژی دیجیتال استفاده کنم و عکس بگیرم، تصویر بلافاصله ناپدید می‌شود. موضوع جالب برای من تنوع روش‌هایی است که برای گرفتن عکس وجود دارند. من تعدادی عکس در آیفونم دارم، تعدادی در دوربین لایکا 35میلی‌متری‌ام، مقداری در دوربین دیجیتالم، همچنین تعدادی در دوربین پلارویدم. وقتی که من برای عکاسی به ماموریت می‌روم، ‌واقعا نمی‌دانم که کدام دوربین را باید بردارم. خجالت می‌کشم که بگویم که دوربین اصلی من آیفونم است. من در اینستاگرام اکانت دارم به این ترتیب می‌توانم دوستانم را دنبال کنم. من ویژگی سریع و فوری بودن این اپلیکیشن را دوست دارم. گاهی‌اوقات عکس‌ها را با استفاده از فیلترهای موجود آپلود می‌کنم. آدمی نیستم که روی سبک‌های گذشته تعصب و تاکید داشته باشم. در گذشته، شما یک نوع خاص فیلم را برای یک تصویر خاص انتخاب می‌کردید. امروزه فیلترها مفهوم مشابهی دارند: نسخه مدرن برای انتخاب حالت مناسب. اما اگر حجم نور کافی و مناسبی وجود داشته باشد، عکس به فیلتر نیاز ندارد و در این حالت از هشتگ بدون فیلتر استفاده می‌کنم. تصاویر خانوادگی ارزشمند و گران‌بها هستند. من مجموعه‌ای از عکس‌های بچه‌هایم، همسرم و والدینم را در کیف پولم گذاشته‌ام و همیشه همراهم هستند. به‌جای آنکه دفترچه خاطرات داشته باشم و خاطرات روزانه‌ام را بنویسم، به عکس‌ها نگاه می‌کنم. عکس‌ها بسیار خاطره‌انگیز و ‌پراحساس هستند و شما را به لحظات خاصی برمی‌گردانند. من عکس‌های توی کیف پولم را هرچند وقت یک بار بعد از اینکه کهنه می‌شوند، عوض می‌کنم. تصویری که از والدینم همراهم است، یک عکس قدیمی کوچکشان در هفتاد سالگی است که بسیار شیرین و جذاب است. 

 

منبع: گاردین