مسئله تقاضای القایی در بحث سلامت بسیار مهم است. عوامل ایجادکننده بسیاری از بیماری‌ها در زمینه‌های اجتماعی و مشخصا در فقر منابع وجود دارد. در این میان تقاضاهایی که منشأ واقعی نداشته و به دلیل منابع شخصی یا گروهی افرادی از سیستم سلامت ایجاد می‌شود نه فقط با مال مردم که با جان آن‌ها بازی می‌کند. بخش‌هایی از سیستم پزشکی در ایران گاه به تشخیص خود و با همراه‌کردن مراجع هنجاربخش دیگر و رسانه‌ها، هزینه‌هایی را به سیستم سلامت و به بودجه محدود خانوارها تحمیل می‌کند که نه تنها اولویت سلامت  فرد وکشور نیست، بلکه اساسا امری غیرلازم و اضافی است و می‌تواند جایگاه بالقوه بلند و فاخر پزشکان در نظام سلامت را تهدید کند.