کمتر رویدادی به‌اندازه فوتبال می‌تواند توجه آدم‌ها را معطوف به خود کند. رویدادی که در یک آن، می‌تواند همه را غمگین، شاد و به هیجان بیاورد. به‌خصوص اگر در عالی‌ترین سطح آن در حال برگزاری باشد. شروع جام‌جهانی فوتبال باعث‌شده همه‌جا رنگ و بوی فوتبال به خود بگیرد. به هر کوی و برزن و مکان و محله‌ای که پا می‌گذاری، صحبت از فوتبال و بازی‌های جام‌جهانی است. این توجه وقتی بیشتر می‌شود که تیم ملی فوتبال کشورمان هم در این کارزار جهانی حضور دارد. ساختمان ما از روزهای قبل از شروع جام، درگیر آن شده است. از خواب افتادن بچه‌ها و دیر آمدنشان با چشم‌های قرمز و پف‌کرده تا درگیری بر سر یک تیم. گاهی طرفداری از یک تیم و تعصب روی آن، گاهی باعث تشنج و بالاگرفتن بحث بین بچه‌ها می‌شود. به‌خصوص حمزه تعصب زیادی روی تیم مورد علاقه‌اش دارد. حمزه به‌خودی‌خود، آدم تندمزاجی است و در حالت عادی به‌سختی می‌توان ارتباط بدون تنشی با او برقرار کرد. اگر فردی به تیم موردعلاقه‌اش حرف نامربوطی بزند که دیگر کنترلش بسیار سخت می‌شود. همه‌گیرشدن فوتبال اثرات دیگری هم‌ روی کارکرد ساختمان ما گذاشته. یکی مثل دوستمان احد، یک چکش می‌زند و چندبار موبایلش را چک می‌کند. همیشه حواشی هر رویدادی از متن آن جذاب‌تر است. احد هم از طریق شبکه‌های مجازی حواشی جام‌جهانی را دنبال و به بقیه دوستان منتقل می‌کند. البته دوستان دیگر هم از این حیث بیکار ننشسته‌اند و هرازگاهی به گوشی‌های خود پناه می‌برند. اما نه به‌اندازه احد. احسان هم که روزی روزگاری فوتبال بازی می‌کرده و داستان‌ها و خاطرات زیادی از دوران فوتبالش دارد، وظیفه تحلیل بازی‌ها را دارد و به‌نوعی حرفش سند است و روی تحلیل‌های او کمتر کسی حرف می‌زند. خب هر چه باشد، چند باری بیشتر نسبت به بقیه، پایش به توپ خورده. در ساختمان ما تنها کسی که علاقه‌ای به فوتبال ندارد و آن را دنبال نمی‌کند دوستمان مرتضی است. معمولا سرش به کار خودش گرم است و هیچ‌گاه وارد بحث‌های فوتبالی بچه‌ها نمی‌شود. فقط برخی شب‌ها که ناچار است کنار بقیه فوتبال تماشا کند، صبح روز بعد می‌گوید، نفهمیدم قرمزها برنده شدند یا سفیدها. تنها شناخت فوتبالی‌اش همان رنگ لباس‌های تیم‌هاست. به هر صورت، فوتبال به آینه تمام‌نما و ویترین ورزش هر کشوری تبدیل‌شده. خوشبختانه تیم فوتبال کشورمان هم موفق‌شده خود را به جمع تیم‌های حاضر در جام‌جهانی برساند و در این فستیوال بزرگ شرکت کند و باز هم خوشبختانه تا به اینجای کار دو بازی خوب و پر امید ارائه کرده و موجب فخر و مباهاتمان شده.