یادداشت
آیا توسعه کارگاههای صنعتی، نیاز همه استانهاست؟
نازی چابک - رئیس گروه اطلاعات و آمار بیمهای - دفتر آمار و محاسبات اقتصادی و اجتماعی سازمان تامین اجتماعی
شرایط اقتصادی و شرایط کاری هر استان با استان دیگر متفاوت است. اینکه استان بوشهر با وجود کمترین تعداد کارگاه، بیشترین تعداد بیمهشده را دارد، به دلیل وجود پالایشگاه مستقر در این استان است.
این پالایشگاه که در عسلویه واقع شده، حدود نه هزار نفر بیمهشده دارد. این در حالی است که مثلا در استان کرمانشاه –که شاید تعداد کارگاههایش بیش از بوشهر باشد- هر کارگاه، تنها یک یا دو نفر بیمهشده دارد. همین مسئله، باعث میشود توازن بعد کارگاهی برهم بخورد.
بنابراین اگر بخواهیم وضعیت بعد کارگاهی را در هر استان با استان دیگر مقایسه کنیم، باید نگاه وسیع و چندجانبهای داشته باشیم. برخی معتقدند که باید در برخی استانها که تعداد کارگاه بالاست، اما بیمهشده کمی دارند، کارخانههای بزرگ احداث شود تا برای بومیهای آن منطقه، اشتغال فراهم شود.
این مسئله، نکته درستی است، اما نباید این را هم فراموش کرد که وجود پیوست اجتماعی و فرهنگی، در کنار جنبه صنعتی آن استان، مسئله مهمی است که در موفقیت یک کارگاه یا کارخانه موثر خواهد بود.
حتی ممکن است با احداث کارخانهای بزرگ در یک استان، ظرفیتها و کاربریهای اصلی آن منطقه را نادیده بگیریم و باعث تخریب محیطزیست و پتانسیلهای دیگر آن استان شویم.
مثلا در استانی مثل مازندران -که بستر کشاورزی مهیاست- پتانسیل بالایی برای احداث کارخانه بستهبندی وجود دارد. در واقع، ارزیابی هر منطقه و شناخت پتانسیلهای آن برای احداث کارگاه، مسئله مهمی است که نباید به آسانی از آن گذشت.
به طور کلی، الزامی نیست که همه استانها به بعد کارگاهی بالایی دست پیدا کنند و همگی مثل هم اشتغالزایی داشته باشند. مثلا استان بوشهر، ظرفیتی دارد که باعث شده فلان متخصص را از تهران به سمت خودش بکشاند و بعد کارگاهی بالایی را داشته باشد. در واقع، من معتقدم نباید به هر قیمتی، بعد کارگاهی را بالا برد.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
ضمیمه
تیتر خبرها
