شکاف رو به رشد بین کشورهای ثروتمند و فقیر

آخرین آمارهای سازمان ملل نشان داد

شکاف رو به رشد بین کشورهای ثروتمند و فقیر

حمیدرضا علی‌نیا روزنامه نگار

به گفته سازمان ملل، شکاف بین کشورهای ثروتمند و فقیر همچنان در حال افزایش است. این افزایش روند معکوس‌سازی 20ساله‌ای را که در آن این شکاف تا سال 2020 به طور پیوسته کاهش یافته بود، از میان برده و همچنان بیشتر می‌شود.

آخرین گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد نشان داد که اگرچه هر یک از 38 کشور OECD (سازمان توسعه و همکاری اقتصادی) از همه‌گیری کرونا بهبود یافته‌اند، اما تنها نیمی از کشورهای کمتر توسعه‌یافته توانسته‌اند از بحران اقتصادی ناشی از کرونا بهبود یابند.
آخیم اشتاینر، مدیر برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) در این‌باره گفت: «اگر شاخص‌ها را به‌عنوان معیار سنجش همه کشورها در نظر بگیرید، روایت بازیابی از کرونا بهبود را نشان می‌دهد، اما وقتی دقیق‌تر نگاه کنید، بهبودی حاصل شده تنها خاص کشورهای پردرآمد است. به عبارت دیگر هنوز این بهبودی برای کشورهای کم درآمد و کمتر توسعه‌یافته رخ نداده است.»
این گزارش به افزایش پوپولیسم، جهانی‌سازی سوء‌مدیریت و نظامی‌سازی به عنوان چالش‌های کلیدی پیش روی توسعه جهانی امروز اشاره می‌کند. اشتاینر ادامه داد: «ما شاهد این هستیم که بودجه‌های دفاعی سال به سال افزایش می‌یابد، در حالی که بودجه‌های توسعه، یعنی همان ارز کمک به کشورهای فقیرتر برای سرمایه‌گذاری در همکاری و توسعه، کاهش می‌یابد. چنین دستور‌العملی آینده‌ای بسیار تاریک را نوید می‌دهد.»

شاخص توسعه انسانی
شاخص توسعه انسانی ابزاری است که سازمان ملل از دهه 1990 مورد استفاده قرار داده است. این شاخص امید به زندگی، تحصیلات و درآمد سرانه در کشورهای مختلف را در نظر می‌گیرد. سوئیس که در صدر جدول امسال قرار گرفته، امتیاز 0.967 را به دست آورده که نسبت به امتیاز قبلی این کشور در سال 2021 (امتیاز 0.962) افزایش یافته است. با این حال، سودان جنوبی که در سال 22-2021 با امتیاز 0.385 در انتهای جدول قرار داشت، امسال امتیاز کمتری یعنی  0.381در شاخص توسعه انسانی کسب کرده است. اشتاینر گفت که همه‌گیری کووید یک تکثیرکننده مشکلات ساختاری از قبل موجود مانند فقر بوده است. این همه‌گیری تاب‌آوری و توانایی کشورها برای مقاومت در برابر شوک‌ها را تضعیف کرده، بنابراین شوک‌های ناشی از جنگ‌ها بسیاری از کشورها را تحت‌تأثیر قرار داده و محیط ناامن اقتصادی به‌طور نامتناسبی بر کشورهایی که پیش از همه‌گیری ضعیف‌تر بودند تأثیر می‌گذارد.» برای مثال سومالی که برای اولین‌بار در این گزارش گنجانده شده، در آخر لیست قرار دارد. لیونل لورنز، نماینده برنامه توسعه سازمان ملل متحد مقیم در سومالی در این‌باره می‌گوید: «این واقعیت که داده‌های معنادار کافی از طریق همکاری مثمرثمر بین ارگان‌های سازمان ملل متحد و دفتر ملی آمار سومالی جمع‌آوری شده، نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر چقدر پیشرفت حاصل شده است. برای تضمین مراقبت‌های بهداشتی، آموزشی و رفاه برای همه سومالیایی‌ها در شرایط شکننده فعلی کار زیادی نمی‌توان کرد، به‌ویژه با توجه به قرار گرفتن در معرض آسیب‌پذیری‌های آب‌و‌هوایی در این قسمت از جهان.»

سوء‌مدیریت در جهان
اشتاینر به نابرابری واکسیناسیون مردم به عنوان نمونه‌ای از جهانی‌سازی سوء‌مدیریت شده اشاره کرد که در این گزارش هم درباره آن توضیح داده شد. او افزود: «کووید به روشی بسیار وحشیانه درس نابرابری را به ما آموخت. این بیماری نشان داد که یک پدیده بالینی تحریک شده چقدر سریع می‌تواند به مجموعه‌ای از اثرات منفی اجتماعی و اقتصادی تبدیل شود و مانند یک موج همه‌جا را فراگیرد. دوقطبی شدن، بحث‌های عمیق در مورد اعتماد یا عدم اعتماد به نهادهای دولتی و تأثیرات اقتصادی بیماری احساس رهاشدگی را برای بسیاری از مردم تشدید کرد. در نتیجه، بسیاری به گفتمان سیاسی رادیکال‌تر روی آوردند و روایت‌های پوپولیستی‌تر در کانون توجه قرار گرفتند.»
منبع: گاردین
ارسال دیدگاه