از واقعه عاشورا، جدا از روایت‌های تاریخ‌نگاران، روایت‌های فراوان دیگری هم به‌جامانده که نه تاریخ‌نگاری که بیشتر به‌صورت مقتل‌نگاری بوده‌اند. این مقتل‌‌نگاری‌ها واقعه عاشورا را به‌صورتی داستان‌گونه روایت می‌کنند و حال‌و‌هوای حسی و عاطفی قوی‌تری نسبت به روایت‌های صرفا تاریخی از این واقعه دارند، گرچه بین انواع مقتل‌های به‌جامانده از این واقعه، آنهایی ارزشمندترند که به مستندات تاریخی واقعه عاشورا وفادار مانده‌اند و در اصل ماجرا اغراق نکرده‌اند و تفاوت‌شان با روایت‌های تاریخی، بیشتر در نحوه بیان است که به ذوق و پسند طیف وسیع‌تری از مردم نزدیک است. در مقتل‌نویسی‌ها، واقعه عاشورا و آنچه در کربلا بر امام حسین(ع) و یارانش گذشت، با شیوه‌هایی داستان‌پردازانه روایت می‌شود و به‌همین‌دلیل مقتل‌نویسی‌ها بخشی از ادبیات به‌شمار می‌آیند و جزو منابع ادبی ارزشمند هستند که مخصوصا علاقه‌مندان به ادبیات داستانی و داستان‌نویسی می‌توانند از آنها شیوه‌های بدیعی را برای روایت داستان استخراج کنند. به‌همین‌دلیل مقتل‌های شاخصی را که خوب نوشته شده‌اند، جدا از وجه تاریخی‌شان باید از وجه ادبی نیز خواند و درک کرد و آنها را جزئی از ادبیات کلاسیک به‌حساب آورد؛ ازجمله مقتل‌های خواندنی که موضوع‌شان واقعه عاشوراست، می‌توان به مقتلی اشاره کرد که یک مسلمان اهل چین در قرن دهم هجری نوشته است. این نویسنده چینی در بخشی از کتابی که در آن با بیانی داستان‌گونه به تاریخ خلفا پرداخته واقعه عاشورا را نیز نوشته و روایتی داستانی از این واقعه به‌دست داده است. روایت این مسلمان چینی از عاشورا، یکی از روایت‌های خواندنی و هنرمندانه از این واقعه است. این روایت در کتابی باعنوان «روایتی داستانی از تاریخ خلفا و مقتل امام حسین(ع)» به کوشش رسول جعفریان و محمدباقر وثوقی در نشر علم به چاپ رسیده است.