امروزه برای حمایت از جمعیت جوان کشور مهمترین راهکارها و برنامه‌ها، ایجاد اشتغال، افزایش نرخ مشارکت اقتصادی و حرکت به سمت اقتصادی کارا است. مسأله‌ای که در ارتباط با جوانی جمعیت و کارکرد سازمان‌های بیمه‌ای مطرح می‌شود این است که همواره باید جمعیت جوان باشد تا نسبت پشتیبانی خوبی در صندوق‌ها داشته باشیم.
حال دو مسأله مهم که در این خصوص وجود دارد؛ یکی اینکه جمعیت کشور همیشه نمی‌تواند جوان باشد و قاعدتاً باید به یک حد تعادل برسد و دوم اینکه به دلیل شرایط اقتصادی و اجتماعی، سیر جوامع به سمت پیری می‌رود.
به همین منظور در صندوق‌هایی همچون تأمین‌اجتماعی، مسأله بازنشستگی، دوره بلوغ و جوانی را تعریف می‌کنند و بابت پیش‌بینی چنین اتفاقاتی مکانیزم‌های مالی را در نظر می‌گیرند. یکی از این راه‌حل‌ها این است که تأمین‌اجتماعی باید ذخیره‌ای داشته باشد تا هرچه حق بیمه دریافت می‌کند همان مبلغ را به مستمری‌بگیر پرداخت نکند. البته تغییر نرخ حق بیمه در دوره‌های مختلف و محاسبات اکچوئری نیز باید به خوبی دیده شود. به عقیده من، سازمان تأمین‌اجتماعی باید در این دوره ذخیره‌ای داشته باشد، اما چه عاملی باعث شده تا این ذخیره اکنون وجود نداشته باشد؟ در حالی که جمعیت کشور کهنسال نشده و به بلوغ رسیده است؟ باید این مسائل را جست‌و‌جو کرد. در چنین شرایطی تنها راه این نیست که جمعیت جوان بماند؛ چون یکسری عملکردها، تورم بالا و بلندمدت از یک طرف و عدم صیانت از ذخایر سازمان تأمین‌اجتماعی از طرف دیگر باعث شده تا در برخی از مواقع ما با کمبود نقدینگی مواجه شویم. عدم ایفای تعهدات انباشت شده دولت در سال‌های گذشته نیز باعث شده تا ما به این سمت پیش برویم. البته اکنون نسبت پشتیبانی برای تأمین‌اجتماعی مهم شده؛ چون صندوق به سمت نداشتن ذخیره و دوره بلوغ گام برداشته است. در این بین نکته مهم این است که مشکل تأمین‌اجتماعی مستقیماً با جوانی جمعیت حل نمی‌شود، بلکه این مجرای اشتغال است که راه‌حل این موضوع است.
اگر دنبال جوانی جمعیت هستیم، باید مردم را امیدوار کنیم. شاغل ناامید که آینده‌ای برای خودش متصور نیست و ناامیدانه به مجرای تأمین‌اجتماعی نگاه می‌کند دنبال فرزندآوری هم نمی‌رود. باید این صندوق‌ها و سازمان‌ها که مرتبط با رفاه و تأمین‌اجتماعی هستند را تقویت کرد و افرادی که شاغل هستند را حمایت کنیم تا ضمن افزایش امید به آینده در حمایت از صندوق‌های بیمه‌ای هم گامی ‌برداشته شود. باید جایگاه تأمین‌اجتماعی و سازمان‌های بیمه‌گر در این زمینه دیده شود و اشتغال خوب، وضعیت اقتصادی مناسب، بهبود وضعیت سازمان‌های اجتماعی و تأمین‌اجتماعی در دستور کار باشد.