رییس فدراسیون هندبال در گفتوگو با آتیهنو:
مطالبه بيمهایمان را به گوش وزارت ورزش رساندهايمورزش ایران در چند دهه اخیر پیشرفت قابل قبولی در عرصههای بینالمللی داشته و این درخشش مردان و زنان ورزشکار در عرصههای بینالمللی و جهانی و آسیایی موجب شده تا سیل علاقهمندی نسل نوجوان و جوان به ورزش حرفهای و پس از آن حضور در عرصه قهرمانی افزایش چشمگیری داشته باشد. در این میان، افرادی که در سنین پایه تصمیم میگیرند تا عمر خود را صرف پرداختن به ورزش کنند، خیلی زود به این نتیجه میرسند که برای رسیدن به سطح حرفهای نیاز به تمرین مداوم و سپری کردن مدت زمان زیاد وجود دارد. همین امر موجب میشود کسانی که خود را به نوعی ورزشکار بدانند و ورزش را به عنوان پیشه و حرفه خود برگزینند، نتوانند به طور موازی برای پذیرش مسئولیت دیگری به عنوان شغل اقدام کنند و قید امنیت شغلی و تأمین آینده کاری خود در روزهای بازنشستگی را بزنند. در این میان تحت پوشش بیمه قرار داشتن، همواره یکی از دلمشغولیهای اصلی ورزشکاران است؛ ورزشکارانی که همانند بسیاری از فعالان مشاغل دیگر، تخصص کسب میکنند، زمان سپری میکنند، از ورزش درآمد مالی دارند و همانند یک فرد کارمند یا کارگر شاغل در یک مؤسسه، سازمان یا ارگان، تحت نظر فدراسیونهای ورزشی به انجام ورزش به عنوان یک «حرفه» و «شغل» میپردازند. ورزشکاران بهویژه ورزشکارانی که تا سطح رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش کردهاند و همچون سربازی وظیفهشناس در خدمت تیمهای ملی بودهاند، بارها پرسشگرانه پیگیر وضعیت بیمه و مسأله دوران بازنشستگی خود بوده و هستند اما هنوز شرایطی فراهم نشده تا این ورزشکاران با سازوکاری دست و اصولی و از طریق سازمانهای مرتبط با ورزش که زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان هستند، تحت حمایت قرار گیرند و از این نگرانی رها شوند. «علیرضا پاکدل» رییس جوان فدراسیون هندبال ایران که در یک سال اخیر روزهای شلوغی را در بخش تیمهای ملی هندبال زنان و مردان سپری کرده، از ابتدا به عنوان یک دغدغه جدی به مسأله بیمه شدن ورزشکاران نگریسته است، اما هنوز موفق به انجام اقدامی نشده است. ما در نشریه «آتیه نو» که پیش از این گفتوگوهایی با رؤسای دیگر فدراسیونهای ورزشی درباره مسأله بیمه ورزشکاران ترتیب داده بودیم، اینبار به سراغ «علیرضا پاکدل» رفتیم تا از وضعیت بیمه ملیپوشان و ورزشکاران هندبالیست مطلع شویم. حاصل این گفتوگو را در ادامه بخوانید: مسأله تحت پوشش بیمه قرار گرفتن، تا چه حد دغدغه جامعه هندبال و مدیران این فدراسیون بوده و هست؟ موضوع بیمه همواره دغدغهای بسیار جدی برای من و برای تمام مجموعه هندبال است. به هر حال، من خودم سالها هندبالیست بودم و عمر خود را صرف ورزش کردم و به خوبی درک میکنم که وقتی مبادرت به فعالیت حرفهای در ورزش میکنیم، این برای ما مانند یک شغل میشود و تمام زندگی حول محور ورزش میچرخد. در این میان آیندهای وجود دارد که برای تأمین آن همیشه نگرانی وجود دارد و مشخص نیست چه خواهد شد. چه بسیارند پیشکسوتانی که سالها عمرشان را صرف ورزش کشور کردهاند و این روزها که پا به میانسالی و پیری گذاشتهاند، هنوز از نظر مالی به امنیت نرسیدهاند و این برای جامعه ورزش ایران بسیار ناراحتکننده است. همین اتفاقات نشانهای شده برای این موضوع که ورزشکاران جوان نگران باشند و نتوانند آینده ضمانتشدهای برای خود متصور باشند. ورزشکارانی که در رشته هندبال فعالیت میکنند، برای بیمه شدن اقداماتی ترتیب دادهاند؟ تا جایی که من در جریان هستم برخی از باشگاههای ورزشی که در هندبال فعالیت دارند و تعداد آنها بسیار محدود و انگشتشمار است، در برخی رشتهها و همینطور هندبال ورزشکارانشان را بیمه کردهاند؛ اما تعدادشان به هیچوجه زیاد نیست. برخی دیگر از هندبالیستها که توانستهاند به تیمهای خارجی بروند و درآمدهای بهتری نسبت به باقی داشته باشند نیز قطعاً خودشان را بیمه کردهاند. اما به نظر من این شکل بیمه شدن بیسروسامان است و بهتر است همه نفرات بهویژه هندبالیستهایی که در قالب ملیپوش و با پیراهن تیم ملی برای کشورشان زحمت میکشند و افتخارآفرینی میکنند، حداقل درباره آینده خود دغدغه نداشته باشند و تضمینی برایشان فراهم شود. من مطالعات و بررسیهایی در این زمینه کردهام و فکر میکنم در گام نخست به تعاملاتی نیاز داریم که قدمهای اولیه آن باید توسط نهاد بالادستی فدراسیونها یعنی وزارت ورزش برداشته شود. به نظر من قطعاً با مشورت و کمک کارشناسانی که سواد و شناخت کافی از موضوع بیمه دارند و در سازمان تأمیناجتماعی تجربه فعالیت دارند، میتوان به راهحلی منطقی و مفید برای حلوفصل این موضوع دست پیدا کرد. مهم این است که این اقدام آغاز شود و تصور من این است که خیلی زود و بدون اینکه زمانی در این میان از بین برود، باید این تعاملات شروع شده و کمکم از مسیر طرح و ایده عبور کند و به مرحله اجرایی شدن برسد. شما شاهد مطالبهگری هندبالیستها درباره ماجرای بیمه شدن آنها بودید؟ بله. بارها و به کرات هندبالیستهای ایران چه زنان هندبالیست و چه مردان هندبالیست، در این سه سالی که رییس فدراسیون هندبال هستم، از من و دیگر نفرات فدراسیون خواستهاند که راهکاری پیش پای آنها بگذرایم که بتوانند بیمه شوند. ما بارها به وزارت ورزش درخواست هندبالیستها را انعکاس دادیم و تلاشمان این بوده است که این کار انجام شود. به نظر من این یک ضرورت است که ورزش هم مانند سایر مشاغل از آینده و بیمه و بازنشستگی بهرهمند باشد و امیدوارم هر چه زودتر شاهد خبرهای خوبی در این رابطه باشیم. فدراسیون هندبال حاضر است در این زمینه شخصاً اقدام کند؟ من از شرایط و ضوابطی که وجود دارد خبردار نیستم. به هر حال ما به عنوان فدراسیون ورزشی زیرمجموعه وزارت ورزش هستیم و بدون مجوز از این وزارتخانه، نمیتوانیم به طور شخصی اقدام کنیم. اما اگر شرایط و آییننامه اصولی در این باره وجود داشته باشد، فدراسیون کوتاهی نخواهد کرد و هرچه در توانمان باشد انجام خواهیم داد. هدف من قطعاً بیش از هر چیز آرامش و تمرکز ورزشکارانام است تا بتوانند با خیال آسوده و بدون دغدغههای مختلف به ورزش بپردازند و بتوانند در نهایت برای ایران عزیز در عرصه ورزش افتخارآفرین باشند. پس اگر شرایطی فراهم شود که کمکی از فدراسیونها بربیاید، قطعاً فدراسیون هندبال پیشقدم خواهد بود و بر اساس و در چارچوب قانون برای رفع این معضل اقدام خواهد کرد.
پرتو جغتایی روزنامهنگار
ورزش ایران در چند دهه اخیر پیشرفت قابل قبولی در عرصههای بینالمللی داشته و این درخشش مردان و زنان ورزشکار در عرصههای بینالمللی و جهانی و آسیایی موجب شده تا سیل علاقهمندی نسل نوجوان و جوان به ورزش حرفهای و پس از آن حضور در عرصه قهرمانی افزایش چشمگیری داشته باشد. در این میان، افرادی که در سنین پایه تصمیم میگیرند تا عمر خود را صرف پرداختن به ورزش کنند، خیلی زود به این نتیجه میرسند که برای رسیدن به سطح حرفهای نیاز به تمرین مداوم و سپری کردن مدت زمان زیاد وجود دارد. همین امر موجب میشود کسانی که خود را به نوعی ورزشکار بدانند و ورزش را به عنوان پیشه و حرفه خود برگزینند، نتوانند به طور موازی برای پذیرش مسئولیت دیگری به عنوان شغل اقدام کنند و قید امنیت شغلی و تأمین آینده کاری خود در روزهای بازنشستگی را بزنند. در این میان تحت پوشش بیمه قرار داشتن، همواره یکی از دلمشغولیهای اصلی ورزشکاران است؛ ورزشکارانی که همانند بسیاری از فعالان مشاغل دیگر، تخصص کسب میکنند، زمان سپری میکنند، از ورزش درآمد مالی دارند و همانند یک فرد کارمند یا کارگر شاغل در یک مؤسسه، سازمان یا ارگان، تحت نظر فدراسیونهای ورزشی به انجام ورزش به عنوان یک «حرفه» و «شغل» میپردازند. ورزشکاران بهویژه ورزشکارانی که تا سطح رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش کردهاند و همچون سربازی وظیفهشناس در خدمت تیمهای ملی بودهاند، بارها پرسشگرانه پیگیر وضعیت بیمه و مسأله دوران بازنشستگی خود بوده و هستند اما هنوز شرایطی فراهم نشده تا این ورزشکاران با سازوکاری دست و اصولی و از طریق سازمانهای مرتبط با ورزش که زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان هستند، تحت حمایت قرار گیرند و از این نگرانی رها شوند. «علیرضا پاکدل» رییس جوان فدراسیون هندبال ایران که در یک سال اخیر روزهای شلوغی را در بخش تیمهای ملی هندبال زنان و مردان سپری کرده، از ابتدا به عنوان یک دغدغه جدی به مسأله بیمه شدن ورزشکاران نگریسته است، اما هنوز موفق به انجام اقدامی نشده است. ما در نشریه «آتیه نو» که پیش از این گفتوگوهایی با رؤسای دیگر فدراسیونهای ورزشی درباره مسأله بیمه ورزشکاران ترتیب داده بودیم، اینبار به سراغ «علیرضا پاکدل» رفتیم تا از وضعیت بیمه ملیپوشان و ورزشکاران هندبالیست مطلع شویم. حاصل این گفتوگو را در ادامه بخوانید:
مسأله تحت پوشش بیمه قرار گرفتن، تا چه حد دغدغه جامعه هندبال و مدیران این فدراسیون بوده و هست؟
موضوع بیمه همواره دغدغهای بسیار جدی برای من و برای تمام مجموعه هندبال است. به هر حال، من خودم سالها هندبالیست بودم و عمر خود را صرف ورزش کردم و به خوبی درک میکنم که وقتی مبادرت به فعالیت حرفهای در ورزش میکنیم، این برای ما مانند یک شغل میشود و تمام زندگی حول محور ورزش میچرخد. در این میان آیندهای وجود دارد که برای تأمین آن همیشه نگرانی وجود دارد و مشخص نیست چه خواهد شد. چه بسیارند پیشکسوتانی که سالها عمرشان را صرف ورزش کشور کردهاند و این روزها که پا به میانسالی و پیری گذاشتهاند، هنوز از نظر مالی به امنیت نرسیدهاند و این برای جامعه ورزش ایران بسیار ناراحتکننده است. همین اتفاقات نشانهای شده برای این موضوع که ورزشکاران جوان نگران باشند و نتوانند آینده ضمانتشدهای برای خود متصور باشند.
ورزشکارانی که در رشته هندبال فعالیت میکنند، برای بیمه شدن اقداماتی ترتیب دادهاند؟
تا جایی که من در جریان هستم برخی از باشگاههای ورزشی که در هندبال فعالیت دارند و تعداد آنها بسیار محدود و انگشتشمار است، در برخی رشتهها و همینطور هندبال ورزشکارانشان را بیمه کردهاند؛ اما تعدادشان به هیچوجه زیاد نیست. برخی دیگر از هندبالیستها که توانستهاند به تیمهای خارجی بروند و درآمدهای بهتری نسبت به باقی داشته باشند نیز قطعاً خودشان را بیمه کردهاند. اما به نظر من این شکل بیمه شدن بیسروسامان است و بهتر است همه نفرات بهویژه هندبالیستهایی که در قالب ملیپوش و با پیراهن تیم ملی برای کشورشان زحمت میکشند و افتخارآفرینی میکنند، حداقل درباره آینده خود دغدغه نداشته باشند و تضمینی برایشان فراهم شود. من مطالعات و بررسیهایی در این زمینه کردهام و فکر میکنم در گام نخست به تعاملاتی نیاز داریم که قدمهای اولیه آن باید توسط نهاد بالادستی فدراسیونها یعنی وزارت ورزش برداشته شود. به نظر من قطعاً با مشورت و کمک کارشناسانی که سواد و شناخت کافی از موضوع بیمه دارند و در سازمان تأمیناجتماعی تجربه فعالیت دارند، میتوان به راهحلی منطقی و مفید برای حلوفصل این موضوع دست پیدا کرد. مهم این است که این اقدام آغاز شود و تصور من این است که خیلی زود و بدون اینکه زمانی در این میان از بین برود، باید این تعاملات شروع شده و کمکم از مسیر طرح و ایده عبور کند و به مرحله اجرایی شدن برسد.
شما شاهد مطالبهگری هندبالیستها درباره ماجرای بیمه شدن آنها بودید؟
بله. بارها و به کرات هندبالیستهای ایران چه زنان هندبالیست و چه مردان هندبالیست، در این سه سالی که رییس فدراسیون هندبال هستم، از من و دیگر نفرات فدراسیون خواستهاند که راهکاری پیش پای آنها بگذرایم که بتوانند بیمه شوند. ما بارها به وزارت ورزش درخواست هندبالیستها را انعکاس دادیم و تلاشمان این بوده است که این کار انجام شود. به نظر من این یک ضرورت است که ورزش هم مانند سایر مشاغل از آینده و بیمه و بازنشستگی بهرهمند باشد و امیدوارم هر چه زودتر شاهد خبرهای خوبی در این رابطه باشیم.
فدراسیون هندبال حاضر است در این زمینه شخصاً اقدام کند؟
من از شرایط و ضوابطی که وجود دارد خبردار نیستم. به هر حال ما به عنوان فدراسیون ورزشی زیرمجموعه وزارت ورزش هستیم و بدون مجوز از این وزارتخانه، نمیتوانیم به طور شخصی اقدام کنیم. اما اگر شرایط و آییننامه اصولی در این باره وجود داشته باشد، فدراسیون کوتاهی نخواهد کرد و هرچه در توانمان باشد انجام خواهیم داد. هدف من قطعاً بیش از هر چیز آرامش و تمرکز ورزشکارانام است تا بتوانند با خیال آسوده و بدون دغدغههای مختلف به ورزش بپردازند و بتوانند در نهایت برای ایران عزیز در عرصه ورزش افتخارآفرین باشند. پس اگر شرایطی فراهم شود که کمکی از فدراسیونها بربیاید، قطعاً فدراسیون هندبال پیشقدم خواهد بود و بر اساس و در چارچوب قانون برای رفع این معضل اقدام خواهد کرد.
مسأله تحت پوشش بیمه قرار گرفتن، تا چه حد دغدغه جامعه هندبال و مدیران این فدراسیون بوده و هست؟
موضوع بیمه همواره دغدغهای بسیار جدی برای من و برای تمام مجموعه هندبال است. به هر حال، من خودم سالها هندبالیست بودم و عمر خود را صرف ورزش کردم و به خوبی درک میکنم که وقتی مبادرت به فعالیت حرفهای در ورزش میکنیم، این برای ما مانند یک شغل میشود و تمام زندگی حول محور ورزش میچرخد. در این میان آیندهای وجود دارد که برای تأمین آن همیشه نگرانی وجود دارد و مشخص نیست چه خواهد شد. چه بسیارند پیشکسوتانی که سالها عمرشان را صرف ورزش کشور کردهاند و این روزها که پا به میانسالی و پیری گذاشتهاند، هنوز از نظر مالی به امنیت نرسیدهاند و این برای جامعه ورزش ایران بسیار ناراحتکننده است. همین اتفاقات نشانهای شده برای این موضوع که ورزشکاران جوان نگران باشند و نتوانند آینده ضمانتشدهای برای خود متصور باشند.
ورزشکارانی که در رشته هندبال فعالیت میکنند، برای بیمه شدن اقداماتی ترتیب دادهاند؟
تا جایی که من در جریان هستم برخی از باشگاههای ورزشی که در هندبال فعالیت دارند و تعداد آنها بسیار محدود و انگشتشمار است، در برخی رشتهها و همینطور هندبال ورزشکارانشان را بیمه کردهاند؛ اما تعدادشان به هیچوجه زیاد نیست. برخی دیگر از هندبالیستها که توانستهاند به تیمهای خارجی بروند و درآمدهای بهتری نسبت به باقی داشته باشند نیز قطعاً خودشان را بیمه کردهاند. اما به نظر من این شکل بیمه شدن بیسروسامان است و بهتر است همه نفرات بهویژه هندبالیستهایی که در قالب ملیپوش و با پیراهن تیم ملی برای کشورشان زحمت میکشند و افتخارآفرینی میکنند، حداقل درباره آینده خود دغدغه نداشته باشند و تضمینی برایشان فراهم شود. من مطالعات و بررسیهایی در این زمینه کردهام و فکر میکنم در گام نخست به تعاملاتی نیاز داریم که قدمهای اولیه آن باید توسط نهاد بالادستی فدراسیونها یعنی وزارت ورزش برداشته شود. به نظر من قطعاً با مشورت و کمک کارشناسانی که سواد و شناخت کافی از موضوع بیمه دارند و در سازمان تأمیناجتماعی تجربه فعالیت دارند، میتوان به راهحلی منطقی و مفید برای حلوفصل این موضوع دست پیدا کرد. مهم این است که این اقدام آغاز شود و تصور من این است که خیلی زود و بدون اینکه زمانی در این میان از بین برود، باید این تعاملات شروع شده و کمکم از مسیر طرح و ایده عبور کند و به مرحله اجرایی شدن برسد.
شما شاهد مطالبهگری هندبالیستها درباره ماجرای بیمه شدن آنها بودید؟
بله. بارها و به کرات هندبالیستهای ایران چه زنان هندبالیست و چه مردان هندبالیست، در این سه سالی که رییس فدراسیون هندبال هستم، از من و دیگر نفرات فدراسیون خواستهاند که راهکاری پیش پای آنها بگذرایم که بتوانند بیمه شوند. ما بارها به وزارت ورزش درخواست هندبالیستها را انعکاس دادیم و تلاشمان این بوده است که این کار انجام شود. به نظر من این یک ضرورت است که ورزش هم مانند سایر مشاغل از آینده و بیمه و بازنشستگی بهرهمند باشد و امیدوارم هر چه زودتر شاهد خبرهای خوبی در این رابطه باشیم.
فدراسیون هندبال حاضر است در این زمینه شخصاً اقدام کند؟
من از شرایط و ضوابطی که وجود دارد خبردار نیستم. به هر حال ما به عنوان فدراسیون ورزشی زیرمجموعه وزارت ورزش هستیم و بدون مجوز از این وزارتخانه، نمیتوانیم به طور شخصی اقدام کنیم. اما اگر شرایط و آییننامه اصولی در این باره وجود داشته باشد، فدراسیون کوتاهی نخواهد کرد و هرچه در توانمان باشد انجام خواهیم داد. هدف من قطعاً بیش از هر چیز آرامش و تمرکز ورزشکارانام است تا بتوانند با خیال آسوده و بدون دغدغههای مختلف به ورزش بپردازند و بتوانند در نهایت برای ایران عزیز در عرصه ورزش افتخارآفرین باشند. پس اگر شرایطی فراهم شود که کمکی از فدراسیونها بربیاید، قطعاً فدراسیون هندبال پیشقدم خواهد بود و بر اساس و در چارچوب قانون برای رفع این معضل اقدام خواهد کرد.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
-
مطالبه بيمهایمان را به گوش وزارت ورزش رساندهايمورزش ایران در چند دهه اخیر پیشرفت قابل قبولی در عرصههای بینالمللی داشته و این درخشش مردان و زنان ورزشکار در عرصههای بینالمللی و جهانی و آسیایی موجب شده تا سیل علاقهمندی نسل نوجوان و جوان به ورزش حرفهای و پس از آن حضور در عرصه قهرمانی افزایش چشمگیری داشته باشد. در این میان، افرادی که در سنین پایه تصمیم میگیرند تا عمر خود را صرف پرداختن به ورزش کنند، خیلی زود به این نتیجه میرسند که برای رسیدن به سطح حرفهای نیاز به تمرین مداوم و سپری کردن مدت زمان زیاد وجود دارد. همین امر موجب میشود کسانی که خود را به نوعی ورزشکار بدانند و ورزش را به عنوان پیشه و حرفه خود برگزینند، نتوانند به طور موازی برای پذیرش مسئولیت دیگری به عنوان شغل اقدام کنند و قید امنیت شغلی و تأمین آینده کاری خود در روزهای بازنشستگی را بزنند. در این میان تحت پوشش بیمه قرار داشتن، همواره یکی از دلمشغولیهای اصلی ورزشکاران است؛ ورزشکارانی که همانند بسیاری از فعالان مشاغل دیگر، تخصص کسب میکنند، زمان سپری میکنند، از ورزش درآمد مالی دارند و همانند یک فرد کارمند یا کارگر شاغل در یک مؤسسه، سازمان یا ارگان، تحت نظر فدراسیونهای ورزشی به انجام ورزش به عنوان یک «حرفه» و «شغل» میپردازند. ورزشکاران بهویژه ورزشکارانی که تا سطح رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش کردهاند و همچون سربازی وظیفهشناس در خدمت تیمهای ملی بودهاند، بارها پرسشگرانه پیگیر وضعیت بیمه و مسأله دوران بازنشستگی خود بوده و هستند اما هنوز شرایطی فراهم نشده تا این ورزشکاران با سازوکاری دست و اصولی و از طریق سازمانهای مرتبط با ورزش که زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان هستند، تحت حمایت قرار گیرند و از این نگرانی رها شوند. «علیرضا پاکدل» رییس جوان فدراسیون هندبال ایران که در یک سال اخیر روزهای شلوغی را در بخش تیمهای ملی هندبال زنان و مردان سپری کرده، از ابتدا به عنوان یک دغدغه جدی به مسأله بیمه شدن ورزشکاران نگریسته است، اما هنوز موفق به انجام اقدامی نشده است. ما در نشریه «آتیه نو» که پیش از این گفتوگوهایی با رؤسای دیگر فدراسیونهای ورزشی درباره مسأله بیمه ورزشکاران ترتیب داده بودیم، اینبار به سراغ «علیرضا پاکدل» رفتیم تا از وضعیت بیمه ملیپوشان و ورزشکاران هندبالیست مطلع شویم. حاصل این گفتوگو را در ادامه بخوانید: مسأله تحت پوشش بیمه قرار گرفتن، تا چه حد دغدغه جامعه هندبال و مدیران این فدراسیون بوده و هست؟ موضوع بیمه همواره دغدغهای بسیار جدی برای من و برای تمام مجموعه هندبال است. به هر حال، من خودم سالها هندبالیست بودم و عمر خود را صرف ورزش کردم و به خوبی درک میکنم که وقتی مبادرت به فعالیت حرفهای در ورزش میکنیم، این برای ما مانند یک شغل میشود و تمام زندگی حول محور ورزش میچرخد. در این میان آیندهای وجود دارد که برای تأمین آن همیشه نگرانی وجود دارد و مشخص نیست چه خواهد شد. چه بسیارند پیشکسوتانی که سالها عمرشان را صرف ورزش کشور کردهاند و این روزها که پا به میانسالی و پیری گذاشتهاند، هنوز از نظر مالی به امنیت نرسیدهاند و این برای جامعه ورزش ایران بسیار ناراحتکننده است. همین اتفاقات نشانهای شده برای این موضوع که ورزشکاران جوان نگران باشند و نتوانند آینده ضمانتشدهای برای خود متصور باشند. ورزشکارانی که در رشته هندبال فعالیت میکنند، برای بیمه شدن اقداماتی ترتیب دادهاند؟ تا جایی که من در جریان هستم برخی از باشگاههای ورزشی که در هندبال فعالیت دارند و تعداد آنها بسیار محدود و انگشتشمار است، در برخی رشتهها و همینطور هندبال ورزشکارانشان را بیمه کردهاند؛ اما تعدادشان به هیچوجه زیاد نیست. برخی دیگر از هندبالیستها که توانستهاند به تیمهای خارجی بروند و درآمدهای بهتری نسبت به باقی داشته باشند نیز قطعاً خودشان را بیمه کردهاند. اما به نظر من این شکل بیمه شدن بیسروسامان است و بهتر است همه نفرات بهویژه هندبالیستهایی که در قالب ملیپوش و با پیراهن تیم ملی برای کشورشان زحمت میکشند و افتخارآفرینی میکنند، حداقل درباره آینده خود دغدغه نداشته باشند و تضمینی برایشان فراهم شود. من مطالعات و بررسیهایی در این زمینه کردهام و فکر میکنم در گام نخست به تعاملاتی نیاز داریم که قدمهای اولیه آن باید توسط نهاد بالادستی فدراسیونها یعنی وزارت ورزش برداشته شود. به نظر من قطعاً با مشورت و کمک کارشناسانی که سواد و شناخت کافی از موضوع بیمه دارند و در سازمان تأمیناجتماعی تجربه فعالیت دارند، میتوان به راهحلی منطقی و مفید برای حلوفصل این موضوع دست پیدا کرد. مهم این است که این اقدام آغاز شود و تصور من این است که خیلی زود و بدون اینکه زمانی در این میان از بین برود، باید این تعاملات شروع شده و کمکم از مسیر طرح و ایده عبور کند و به مرحله اجرایی شدن برسد. شما شاهد مطالبهگری هندبالیستها درباره ماجرای بیمه شدن آنها بودید؟ بله. بارها و به کرات هندبالیستهای ایران چه زنان هندبالیست و چه مردان هندبالیست، در این سه سالی که رییس فدراسیون هندبال هستم، از من و دیگر نفرات فدراسیون خواستهاند که راهکاری پیش پای آنها بگذرایم که بتوانند بیمه شوند. ما بارها به وزارت ورزش درخواست هندبالیستها را انعکاس دادیم و تلاشمان این بوده است که این کار انجام شود. به نظر من این یک ضرورت است که ورزش هم مانند سایر مشاغل از آینده و بیمه و بازنشستگی بهرهمند باشد و امیدوارم هر چه زودتر شاهد خبرهای خوبی در این رابطه باشیم. فدراسیون هندبال حاضر است در این زمینه شخصاً اقدام کند؟ من از شرایط و ضوابطی که وجود دارد خبردار نیستم. به هر حال ما به عنوان فدراسیون ورزشی زیرمجموعه وزارت ورزش هستیم و بدون مجوز از این وزارتخانه، نمیتوانیم به طور شخصی اقدام کنیم. اما اگر شرایط و آییننامه اصولی در این باره وجود داشته باشد، فدراسیون کوتاهی نخواهد کرد و هرچه در توانمان باشد انجام خواهیم داد. هدف من قطعاً بیش از هر چیز آرامش و تمرکز ورزشکارانام است تا بتوانند با خیال آسوده و بدون دغدغههای مختلف به ورزش بپردازند و بتوانند در نهایت برای ایران عزیز در عرصه ورزش افتخارآفرین باشند. پس اگر شرایطی فراهم شود که کمکی از فدراسیونها بربیاید، قطعاً فدراسیون هندبال پیشقدم خواهد بود و بر اساس و در چارچوب قانون برای رفع این معضل اقدام خواهد کرد.
-
رسیدن به رفاه از نقطه اشتغال امکانپذیر است
ضمیمه
تیتر خبرها
-
مطالبه بيمهایمان را به گوش وزارت ورزش رساندهايمورزش ایران در چند دهه اخیر پیشرفت قابل قبولی در عرصههای بینالمللی داشته و این درخشش مردان و زنان ورزشکار در عرصههای بینالمللی و جهانی و آسیایی موجب شده تا سیل علاقهمندی نسل نوجوان و جوان به ورزش حرفهای و پس از آن حضور در عرصه قهرمانی افزایش چشمگیری داشته باشد. در این میان، افرادی که در سنین پایه تصمیم میگیرند تا عمر خود را صرف پرداختن به ورزش کنند، خیلی زود به این نتیجه میرسند که برای رسیدن به سطح حرفهای نیاز به تمرین مداوم و سپری کردن مدت زمان زیاد وجود دارد. همین امر موجب میشود کسانی که خود را به نوعی ورزشکار بدانند و ورزش را به عنوان پیشه و حرفه خود برگزینند، نتوانند به طور موازی برای پذیرش مسئولیت دیگری به عنوان شغل اقدام کنند و قید امنیت شغلی و تأمین آینده کاری خود در روزهای بازنشستگی را بزنند. در این میان تحت پوشش بیمه قرار داشتن، همواره یکی از دلمشغولیهای اصلی ورزشکاران است؛ ورزشکارانی که همانند بسیاری از فعالان مشاغل دیگر، تخصص کسب میکنند، زمان سپری میکنند، از ورزش درآمد مالی دارند و همانند یک فرد کارمند یا کارگر شاغل در یک مؤسسه، سازمان یا ارگان، تحت نظر فدراسیونهای ورزشی به انجام ورزش به عنوان یک «حرفه» و «شغل» میپردازند. ورزشکاران بهویژه ورزشکارانی که تا سطح رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش کردهاند و همچون سربازی وظیفهشناس در خدمت تیمهای ملی بودهاند، بارها پرسشگرانه پیگیر وضعیت بیمه و مسأله دوران بازنشستگی خود بوده و هستند اما هنوز شرایطی فراهم نشده تا این ورزشکاران با سازوکاری دست و اصولی و از طریق سازمانهای مرتبط با ورزش که زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان هستند، تحت حمایت قرار گیرند و از این نگرانی رها شوند. «علیرضا پاکدل» رییس جوان فدراسیون هندبال ایران که در یک سال اخیر روزهای شلوغی را در بخش تیمهای ملی هندبال زنان و مردان سپری کرده، از ابتدا به عنوان یک دغدغه جدی به مسأله بیمه شدن ورزشکاران نگریسته است، اما هنوز موفق به انجام اقدامی نشده است. ما در نشریه «آتیه نو» که پیش از این گفتوگوهایی با رؤسای دیگر فدراسیونهای ورزشی درباره مسأله بیمه ورزشکاران ترتیب داده بودیم، اینبار به سراغ «علیرضا پاکدل» رفتیم تا از وضعیت بیمه ملیپوشان و ورزشکاران هندبالیست مطلع شویم. حاصل این گفتوگو را در ادامه بخوانید: مسأله تحت پوشش بیمه قرار گرفتن، تا چه حد دغدغه جامعه هندبال و مدیران این فدراسیون بوده و هست؟ موضوع بیمه همواره دغدغهای بسیار جدی برای من و برای تمام مجموعه هندبال است. به هر حال، من خودم سالها هندبالیست بودم و عمر خود را صرف ورزش کردم و به خوبی درک میکنم که وقتی مبادرت به فعالیت حرفهای در ورزش میکنیم، این برای ما مانند یک شغل میشود و تمام زندگی حول محور ورزش میچرخد. در این میان آیندهای وجود دارد که برای تأمین آن همیشه نگرانی وجود دارد و مشخص نیست چه خواهد شد. چه بسیارند پیشکسوتانی که سالها عمرشان را صرف ورزش کشور کردهاند و این روزها که پا به میانسالی و پیری گذاشتهاند، هنوز از نظر مالی به امنیت نرسیدهاند و این برای جامعه ورزش ایران بسیار ناراحتکننده است. همین اتفاقات نشانهای شده برای این موضوع که ورزشکاران جوان نگران باشند و نتوانند آینده ضمانتشدهای برای خود متصور باشند. ورزشکارانی که در رشته هندبال فعالیت میکنند، برای بیمه شدن اقداماتی ترتیب دادهاند؟ تا جایی که من در جریان هستم برخی از باشگاههای ورزشی که در هندبال فعالیت دارند و تعداد آنها بسیار محدود و انگشتشمار است، در برخی رشتهها و همینطور هندبال ورزشکارانشان را بیمه کردهاند؛ اما تعدادشان به هیچوجه زیاد نیست. برخی دیگر از هندبالیستها که توانستهاند به تیمهای خارجی بروند و درآمدهای بهتری نسبت به باقی داشته باشند نیز قطعاً خودشان را بیمه کردهاند. اما به نظر من این شکل بیمه شدن بیسروسامان است و بهتر است همه نفرات بهویژه هندبالیستهایی که در قالب ملیپوش و با پیراهن تیم ملی برای کشورشان زحمت میکشند و افتخارآفرینی میکنند، حداقل درباره آینده خود دغدغه نداشته باشند و تضمینی برایشان فراهم شود. من مطالعات و بررسیهایی در این زمینه کردهام و فکر میکنم در گام نخست به تعاملاتی نیاز داریم که قدمهای اولیه آن باید توسط نهاد بالادستی فدراسیونها یعنی وزارت ورزش برداشته شود. به نظر من قطعاً با مشورت و کمک کارشناسانی که سواد و شناخت کافی از موضوع بیمه دارند و در سازمان تأمیناجتماعی تجربه فعالیت دارند، میتوان به راهحلی منطقی و مفید برای حلوفصل این موضوع دست پیدا کرد. مهم این است که این اقدام آغاز شود و تصور من این است که خیلی زود و بدون اینکه زمانی در این میان از بین برود، باید این تعاملات شروع شده و کمکم از مسیر طرح و ایده عبور کند و به مرحله اجرایی شدن برسد. شما شاهد مطالبهگری هندبالیستها درباره ماجرای بیمه شدن آنها بودید؟ بله. بارها و به کرات هندبالیستهای ایران چه زنان هندبالیست و چه مردان هندبالیست، در این سه سالی که رییس فدراسیون هندبال هستم، از من و دیگر نفرات فدراسیون خواستهاند که راهکاری پیش پای آنها بگذرایم که بتوانند بیمه شوند. ما بارها به وزارت ورزش درخواست هندبالیستها را انعکاس دادیم و تلاشمان این بوده است که این کار انجام شود. به نظر من این یک ضرورت است که ورزش هم مانند سایر مشاغل از آینده و بیمه و بازنشستگی بهرهمند باشد و امیدوارم هر چه زودتر شاهد خبرهای خوبی در این رابطه باشیم. فدراسیون هندبال حاضر است در این زمینه شخصاً اقدام کند؟ من از شرایط و ضوابطی که وجود دارد خبردار نیستم. به هر حال ما به عنوان فدراسیون ورزشی زیرمجموعه وزارت ورزش هستیم و بدون مجوز از این وزارتخانه، نمیتوانیم به طور شخصی اقدام کنیم. اما اگر شرایط و آییننامه اصولی در این باره وجود داشته باشد، فدراسیون کوتاهی نخواهد کرد و هرچه در توانمان باشد انجام خواهیم داد. هدف من قطعاً بیش از هر چیز آرامش و تمرکز ورزشکارانام است تا بتوانند با خیال آسوده و بدون دغدغههای مختلف به ورزش بپردازند و بتوانند در نهایت برای ایران عزیز در عرصه ورزش افتخارآفرین باشند. پس اگر شرایطی فراهم شود که کمکی از فدراسیونها بربیاید، قطعاً فدراسیون هندبال پیشقدم خواهد بود و بر اساس و در چارچوب قانون برای رفع این معضل اقدام خواهد کرد.
-
رسیدن به رفاه از نقطه اشتغال امکانپذیر است
