تقدیم کردن دو سِت به آرژانتین و شکست مقابل آمریکا همه را به مشکل تیم ملی والیبال واقف کرده است. مشکلاتی که سبب می‌شود تیم ملی والیبال ایران با نفرات اصلی نتواند در مقابل تیم ملی آمریکا با تغییرات گسترده پیروز شود و آرژانتین جوان‌شده را راحت شکست دهد. اما در میان کارشناسی‌ها مسیر تعیین مشکل کمی ایراد دارد. یعنی پیکان انتقادها در حالی به سمت سرمربی تیم ملی والیبال است که در شرایط حاضر او کمترین تقصیری در شرایط به‌وجودآمده ندارد. واقعیت این است که ما در والیبال مشکلات عدیده داریم که از گذشته تا امروز حل‌نشده باقی مانده‌اند. مثلا برخی ستاره‌های تیم ملی والیبال ایران هنوز که هنوز است مشکلات تکنیکی دارند. محمد موسوی یکی از بهترین سرعتی‌زن‌های حال حاضر دنیاست که هر تیمی آرزوی داشتنش را دارد، اما او مشکل بزرگی در سرویس زدن دارد. فکر کنید بازیکنی در این سطح پس از این همه مدت بازی در سطح جهانی باید سرویس‌های غیرقابل‌مهار بزند! بازیکنی مانند شهرام محمودی که استثنای والیبال است پشت‌خط‌زنی است که می‌تواند توپ‌ها را سرعتی بزند، اما او هم در مشکلات سیستماتیک تیم ملی سهیم است، مشکلاتی که ناشی از اشتباهات در مدل استفاده از بازیکنان در همه مسابقات بوده. محمودی حالا تصمیم به کناره‌گیری گرفته و معلوم نیست اصلا به تیم ملی بازگردد. تیم ملی ایران در روزگاری براساس سیاست‌های فدراسیون تصمیم گرفت به موفقیت بزرگ دست پیدا کند. ایران در مسیر موفقیت بزرگ یک‌سری قواعد سیستماتیک را رعایت نکرد و به پشتوانه‌سازی نپرداخت و حالا به اینجا رسیدیم. استفاده از همه بازیکنان در همه تورنمنت‌ها، داشتن یک ترکیب اصلی بدون تغییر و... همه اثر این سیاست‌ها بوده است. سیاست‌هایی که البته برای برندسازی تیم ملی والیبال لازم بودند اما حالا نیاز به تغییر دارند. فدراسیون حالا با انتخاب سرمربی جدید نشان داده که نیاز به تغییرات در سیستم را حس کرده است. شاید برخی دوستان به‌اشتباه کولاکوویچ را با کواچ مقایسه کنند اما این دو قابل‌قیاس نیستند. اول اینکه کواچ هم از نظر فنی مربی بدی نبود. او گزینه سرمربیگری تیم ملی والیبال صربستان بود، بازیکن نام‌آشنای والیبال که تنها به خاطر اخراج از تیم ملی والیبال ایران به پست سرمربیگری صربستان نرسید. اما کولاکوویچ 8 سال مربی تیم ملی والیبال صربستان بوده و سابقه‌اش نشان می‌دهد که انتخاب خوبی است. تیمی که امروز از صربستان در لیگ جهانی شرکت می‌کند و در رتبه‌های بالایی جدول و شانس قهرمانی است همان تیمی است که در 8 سال گذشته کولاکوویچ آن را ساخته و تحویل داده است. او اتفاقا در دوران گذار به‌خوبی از ستاره‌های نامی گذشته و بازیکنان جوان را جایگزین کرده است. شاکله اصلی تیم صربستان که سال قبل قهرمان لیگ جهانی شد تیم نوجوانان 2009 این کشور است. تیمی که آن روزها از تیم ایران شکست خورده بود. شاید بد نباشد بدانید که تیم ملی نوجوانان ایران در سال 2007 قهرمان جام جهانی شد و بازیکنانی که امروز در تیم‌های مطرح حضور دارند همان بازیکنانی هستند که در شکست‌ها سهیم بودند. ما در آن جام فرانسه و لهستان را شکست دادیم. بازیکنان آن روزهای این تیم‌ها امروز در ترکیب اصلی تیم هستند اما در ایران فقط فرهاد قائمی به تیم اصلی رسیده است. حالا اصلاح سیستماتیک در دستور کار فدراسیون والیبال قرار گرفته و سراغ مربی‌ای رفته‌اند که بتواند بازیکنان جوان را جایگزین کند. البته جایگزینی بازیکنان جوان اتفاقی است که از ابتدا باید توسط فدراسیون حمایت شود. تیم‌های جوانان و نوجوانان ایران در سال جاری درگیر مسابقات جهانی بودند و کولاکوویچ نتوانست از آنها استفاده کند. به هرحال ما پس از چندین سال حضور مداوم در لیگ جهانی حالا به جایی رسیده‌ایم که می‌توانیم از پشتوانه‌هایمان استفاده کنیم. برند تیم ملی والیبال ایران ساخته شده است و زیر سایه همین برند تیم دوم ایران توانست تیم لهستان را به‌راحتی شکست دهد. فقط کمی زمان لازم است و کمی حمایت. فدراسیون با انتخاب کولاکوویچ پا در مسیر درستی گذاشته. ایران با بازیکنان فعلی‌اش از جایی که هست بالاتر نخواهد رفت. بازیکنان خسته و اشباع شده‌اند و تیم به خون جدیدی نیاز دارد. این خون جدید فقط از مسیر مربی‌ای که 8 سال کارش همین بوده به دست می‌آید. البته همچنان خولیو ولاسکو مربی تکرارنشدنی والیبال دنیاست، اما فقط یک ولاسکو داریم و او سرمربی تیم ملی آرژانتین است. باید دلبستگی و وابستگی ذهنی به او را رها کرد. ما در والیبال استعدادهای خوبی داریم و کولاکوویچ استعدادیاب خوبی است. مسابقات لیگ جهانی آینده را باید به جوان‌گرایی اختصاص دهیم و بازیکنان باانگیزه را به تیم اضافه کنیم. بازیکنانی که ضعف‌های تکنیکی کمتری دارند و می‌توانند تیم ملی را به‌مراتب بالاتری برسانند.