کارآفرینی شاید مهم‌ترین راهکار برای افزایش مشارکت اقتصادی و اجتماعی زنان در جامعه امروز ایران باشد. حرکتی که دولت به‌عنوان نهاد تصمیم‌ساز می‌تواند حامی‌اش باشد و بسترهای رشدش را فراهم کند. اما آغازکننده‌های این راه خود زنان باید باشند. شاید نیاز امروز جامعه زنان ایران نشستن پشت میزهای کارمندی نباشد و لزوما چنین امری گره از مشکلات بیش از 35 میلیون زن در ایران باز نکند. بلکه ایجاد اشتغال بر پایه کارآفرینی و افزایش شغل بر مبنای ظرفیت‌های هر منطقه می‌تواند کاهنده بیکاری زنان در همه سطوح جامعه باشد؛ چه در سطوح شهری و در بین زنان تحصیل‌کرده و چه در سطوح روستایی و افرادی که کمتر تحصیلات دانشگاهی دارند اما می‌توانند با مهارت‌آموزی راهی به بازار کار و درنتیجه جامعه داشته باشند.