چند روز قبل، برخی منابع خبری از تصمیم سازمان تامین اجتماعی برای بازبینی در تفاهم‌نامه با کارفرمایان خباز خبر دادند؛ تفاهم‌نامه‌ای که در هفته‌های گذشته میان این سازمان و صنف کارفرمایان خباز در مورد بازرسی‌های بیمه‌ای از 80 هزار واحد صنفی نانوایی‌ منعقد شده بود.

در روزهای گذشته نهادهای صنفی کارگران خباز نسبت به این تفاهم اعتراض کردند و خواستار بازنگری در این تفاهم‌نامه بودند و برخی منابع خبری هم عنوان کرده بودند که قرار است تا در راستای جلب نظر گروه کارگری، این تفاهم‌نامه مورد بازنگری‌ قرار گیرد.

اما امیرعباس تقی‌پور، مدیرکل روابط عمومی سازمان تامین اجتماعی، در خصوص صحت و سقم احتمال بازنگری تفاهم‌نامه بین کارفرمایان و سازمان تامین اجتماعی در گفت‌وگو با «آتیه‌نو» تصریح می‌کند: «هنوز تصمیم نهایی درباره بازنگری گرفته نشده است. بنابراین مبنای عمل ما همچنان همان تفاهم‌نامه‌ای است که به امضا رسیده است.»تقی‌پور یادآور شد که هرگونه خبر جدیدی درباره این تفاهم‌نامه از مجاری رسمی اطلاع‌رسانی خواهد شد.موضوع این تفاهم دوجانبه، واگذاری مسئولیت بازرسی دوره‌ای بازرسان تامین اجتماعی از نانوایی‌‌های سراسر کشور به صنف کارفرمایان خباز بوده‌ است و همین مسئله باعث شده بود تا کارگران خباز نگرانی خود را از مورد تهدید قرار گرفتن حقوق صنفی خود اعلام کنند.

 براساس این تفاهم‌نامه که در تاریخ ۲۶ اردیبهشت منعقد شد، مسئولیت دریافت لیست بیمه‌ای کارگران و همچنین بازرسی از ۸۰ هزار کارگاه نانوایی مستقر در سراسر کشور، به صنف کارفرمایان خباز محول شده است. چندی قبل کانون سراسری انجمن‌های صنفی کارگران نانوایی‌های ایران نیز از تفاهم‌نامه‌ای که بین سازمان تامین اجتماعی و صنف کارفرمایان خباز بر سر نحوه انجام بازرسی‌های بیمه‌ای، منعقد شده است، انتقاد و در نامه‌ای سرگشاده عنوان کرد: این کانون به‌عنوان تنها نهاد صنفی فراگیر متعلق به کارگران نانوا در سراسر کشور، در انتقاد از انعقاد تفاهم‌نامه مذکور، اقدام اخیر سازمان تامین اجتماعی و صنف کارفرمایان خباز را یادآور تفاهم‌نامه مشابهی می‌داند که در سال ۸۳ میان صنف کارفرمایان خباز استان تهران و سازمان تامین اجتماعی منعقد شد و به‌موجب آن کارگاه‌های نانوایی‌ مستقر در سطح استان تهران از شمول بازرسی‌های دوره‌ای سازمان تامین اجتماعی معاف شدند. این در حالی است که به‌گفته مسئولان سازمان تامین اجتماعی و کارشناسان خبره بیمه‌ای، چنین قضاوت عجولانه‌ای درباره این تفاهم‌نامه، فقط سوء‌برداشت و سوء‌تفاهم است که قابل حل شدن است و اتفاقا این تفاهم‌نامه در نهایت به‌نفع کارگران صنف خبازی تمام می‌شود.

بازرسی از کارگاه‌های خبازی بیشتر می‌شود

در این بین، برخی کارشناسان بیمه‌ای هم تاکید دارند که این قرارداد، در نهایت به‌نفع کارگران تمام خواهد شد.  علی ترکاشوند، کارشناس بیمه‌ای و مدیر سابق بیمه‌ای تامین اجتماعی استان خوزستان، در گفت‌وگو با «آتیه‌نو» می‌گوید: «کارگاه‌های خبازی نسبت به دیگر کارگاه‌ها، وضعیت خاصی دارند. با توجه به اقلیم هر منطقه، میزان ماندگاری هر کارگر در کارگاه‌های خبازی متفاوت است. ممکن است در پست صبح یک‌سری کارگر مشغول به کار باشند، اما در پست بعدازظهر عده دیگری به فعالیت بپردازند. به همین دلیل ثبات و ماندگاری کارگران خباز به نسبت دیگر کارگران کمتر است.» او ادامه می‌دهد: «به‌دلیل همین عدم ثبات کارگران خباز، در بازرسی‌هایی که توسط سازمان تامین اجتماعی صورت می‌گیرد، مشکلاتی ایجاد می‌شود. از طرف دیگر کارفرمایان مجبور هستند که مرتبا اسامی کارگران را به لیست اضافه یا کسر کنند. همین مسئله باعث می‌شود که گاهی هزینه‌های بیشتری به کارفرمایان تحمیل شود.»در صورتی که این تفاهم‌نامه به امضا برسد، به عقیده این کارشناس، نه‌تنها بین کارفرما و سازمان تامین اجتماعی اعتماد ویژه‌ای شکل می‌گیرد، بلکه طبق قانون، سازمان اجازه بازرسی‌های بیشتر از کارگاه‌ها را پیدا خواهد کرد؛ زیرا پیش از این، بازرسان سازمان، تنها زمانی اجازه داشتند به کارگاه‌ها سر بزنند که کارگری شکایت کرده باشد. 

نکته مثبت دیگری که این تفاهم‌نامه به همراه خواهد داشت این است که به باور این مدیر بازنشسته بیمه‌ای، هرچند که ارسال لیست کارگران خباز توسط کارفرما، اینترنتی شده است، اما این قرارداد باری را از دوش کارفرما برمی‌دارد و از طرف دیگر ارتباط بیشتری را بین کارگران و اتحادیه کارفرمایان خباز برقرار خواهد کرد. همین مسئله باعث می‌شود که شرایط برای آموزش ارتقای کیفیت تولیدات و همین‌طور افزایش بهداشت کار فراهم شود و حق هیچ کارگری ضایع نشود. ترکاشوند خاطرنشان می‌کند: «هر کار نو و جدید، کمی با مقاومت همراه خواهد شد اما کارگران نباید فراموش کنند که مهم‌ترین اصل در تصمیمات سازمان تامین اجتماعی، توجه به حقوق کارگران است. سازمان درک می‌کند که احتساب روزانه فعالیت کارگران برای این عزیزان چقدر مهم و حیاتی است، چرا‌که کارگران به این امید هستند که در سنین پیری، حاصل فعالیت جوانی‌شان را برداشت کنند.»