تعطیلی ارج؛ نوستالژی یا بهانه‌جویی؟

بحث داغ شبکه‌های اجتماعی:

تعطیلی ارج؛ نوستالژی یا بهانه‌جویی؟

صدرا محقق

خبر یک خط بیشتر نبود؛ «کارخانه ارج تعطیل شد.» اما به گفته فعالان بخش خصوصی عمق فاجعه‌بار آن دردی هولناک در دل اقتصاد ایران بر جا گذاشت. مرگ یک برند ملی و پایان 80 سال کارآفرینی. خبر تعطیلی کارخانه ارج مثل بمب در شبکه‌های اجتماعی منفجر شد و در پی آن موجی از اظهارنظرها و واکنش‌های مردمی در شبکه‌های اجتماعی به راه افتاد تا ریشه‌های عمیقی که این برند ملی در دل جامعه داشته، نمایان شود. هرچند تعطیلی کارخانه ارج از سوی برخی از مدیران آن تکذیب شد، اما کاهش چشمگیر تولید در این مجموعه صنعتی که روزگاری نماد تولید ملی و کارآمدی بخش خصوصی بود، قابل‌تکذیب نیست.
اکانت روزنامه اعتماد در توییتر این‌گونه خبر تعطیلی ارج را اعلام کرد: «مرگ یک نوستالژی؛ شرکت ارج هم به‌طور کامل تعطیل شد. ارج اولین شرکت تولید لوازم‌خانگی ایران در سال ۱۳۱۶ تاسیس شد. قدمت این شرکت از سامسونگ بیشتر بود.»
نوستالژی، خاطره و مقاوم بودن محصولات ارج، پرکاربردترین کلمه‌ها برای کاربرانی بود که در رابطه با تعطیلی ارج اظهارنظر کردند، برندی که بخشی از کودکی بسیاری از دهه شصتی‌ها بود.
عباس از اهالی توییتر در این خصوص نوشت: «امروز روز کشتار نوستالژیه ظاهرا! اول اعلام مرگ حبیب و الان هم تعطیلی کامل کارخانه ارج! کودکی و نوجوانی من به دوست داشتن بخاری ارج گذشت!» کاربر دیگری به نام نازنین در توییتر نوشت: «ما یه یخچال ارج داشتیم از جهیزیه مامان تا ۸ سالگی من کار کرد، یعنی 14 سال. یکی دیگه بعدش خریدیم تا همین پارسال کار می‌کرد، یعنی ۱۷ سال.»
احمد فرامرزی از اهالی فیس‌بوک نوشت: «اولش با تعطیلی کارخانه ارج شروع شد. بعدش خبر پایان یاهو مسنجر اعلام شد. الانم که میخوان با شیفت تعطیلی پنج‌شنبه به شنبه، غروب جمعه رو منحل کنن؛ انگار اگه خدا بخواد قصد دارن دهه شصت رو کلا بکوبن و به جاش برج بسازن!»
تحلیل‌ها و اظهارنظرها در خصوص دلیل تعطیلی این کارخانه، اما سوژه اصلی شبکه‌های اجتماعی بود، جایی که برخی عدم استقبال ایرانیان از تولیدات داخلی را دلیل اصلی می‌دانند، عده‌ای ضعف تولیدات داخلی را دلیلی بر این امر می‌دانند و برخی نیز بین دولت‌های فعلی و قبلی یکی را مقصر اصلی در نظر می‌گیرند.
شهرزاد از اهالی توییتر که عدم استقبال از کالاهای داخلی را دلیل این تعطیلی‌ها می‌داند، نوشت: «پارس خزر با کیفیت عالی رو کنار می‌گذاریم و مولینکس می‌خریم که خدمات پس از فروش درستی هم نداره، بعد برای تعطیلی ارج فغان سر می‌دیم!»
کاربری به نام ایمان اما نظری متفاوت دارد، او در اینستاگرام اینطور نظر داد: «مشکل اصلی صنایع داخل ایران نداشتن هنر به‌روزرسانی کیفیت محصولات و خدمات و همچنین ضعف در رقابت با دنیا به‌خصوص غول‌های آسیایی مثل سامسونگ و سونی و... است.»
کاربر اینستاگرامی دیگری به نام شهرزاد اما می‌گوید: «قبل از انقلاب هم کلی کالای باکیفیت آمریکایی و اروپایی در ایران بوده اما چرا مردم از ارج هم استفاده می‌کردن؟ چون به خاطر رقابتی که بین کالای ایرانی با کالای خارجی بود، کالای ایرانی هم باکیفیت بود، درنتیجه مردم کالای ایرانی هم می‌خریدن. بعد هم اینکه در حال حاضر یکسری قضایای پشت پرده هست که من و شما از آن بی‌خبریم وگرنه مطمئن باشید برندی به اسم ارج که سال‌های زیادیه سابقه تولید و حتی صادرات داشته با کمک مالی و وام‌های کلان می‌تونست نجات پیدا کنه.»
کاربری به نام جواد که قیمت بالای محصولات ایرانی را دلیل تعطیلی آن‌ها می‌داند در اینستاگرام نوشته است: «یه کولر 5500 اگه بخوای بدون نام و خودت جمع کنی حول‌وحوش نهایت با 500 تا 550 جمع میشه ولی همین شرکت و شرکت‌های هم‌رده تقریبا مبلغی بالغ بر 800 تا 900 از مردم می‌گیرن. با این وضع حتما باید تعطیل می‌شد. بقیه محصولاتش هم که همین وضع رو داره.»
خبر تعطیلی کارخانه ارج و اخبار حواشی آن، اما موضوع داغی شد برای برخی منتقدان دولت که در شبکه‌های اجتماعی فعال هستند، تا این تعطیلی را به سیاست‌های دولت فعلی ربط دهند و با کشاندن موضوع به «پسابرجام» امید مردم را به اقدامات دولت کمرنگ کنند. رسایی، نماینده مجلس نهم که حضوری فعال در اینستاگرام دارد، در این خصوص این‌گونه اظهارنظر کرد: «رسانه‌های دولتی با تکذیب تعطیلی کارخانه، از به فروش رفتن کارخانه ارج خبر می‌دهند! درحالی‌که طبق اطلاعات میدانی کمتر از 80 نیرو در بخش‌های مربوط به حراست، آتش‌نشانی و اداری این شرکت مشغول فعالیت هستند و عملا کارخانه «ارج» تعطیل شده است.» کاربر دیگری نیز با انتشار عکس کارخانه ارج در اینستاگرام نوشت: «به خاطر شرایط بد اقتصادی که دولت تدبیر رقم زده شاهد تعطیلی، توقف و اخراج کارگران هستیم.» محمود از اهالی فیس‌بوک اما تعطیلی ارج را مربوط به دوره دولت قبل می‌داند، او در صفحه فیس‌بوک خود نوشت: «سال گذشته هم توضیح دادم که سیاست صنعتی‌زدایی که در دوره احمدی‌نژاد رخ داد و بر پایه سرکوب نرخ ارز (پایین نگه‌ داشتن مصنوعی نرخ ارز) و واردات بی‌رویه بود و هردو به یُمن سیل درآمدهای نفتی میسر شد چه بر سر صنعت ایران آورد. تقریبا بخش عمده قطعه‌سازی اتومبیل در ایران نابود شد و حتی صنایعی که در ایران به‌صورت سنتی سابقه طولانی داشتند نظیر تولید کفش، چرم و حتی فرش قابلیت رقابت خود را از دست دادند و عموم کارخانه‌ها تعطیل شدند. کار حتی به صنایع خُرد نظیر صنایع الکترونیک و تاسیسات ساختمان و... کشید و عملا واردات از ترکیه و چین مقرون‌به‌صرفه شد و بسیاری از تولیدکنندگان در پوشش تولید، عملا به واردات و صرفا تغییر برچسب اقدام کردند.»
کاربری به نام اشکان نیز در این خصوص در یک گروه تلگرامی نوشت:  «شرکت ارج سال ۸۷ با تصمیم هیئت پذیرش به دلیل زیان انباشته از بورس اخراج شد، یعنی این شرکت از همان سال‌ها عملا تعطیل بود. پرسنل این شرکت در سال ۸۴ (شروع ریاست جمهوری احمدی‌نژاد) ۱۰۳۰ نفر بود، که در سال ۹۲ (پایان ریاست جمهوری احمدی‌نژاد) به ۳۰۶ نفر کاهش یافت، یعنی ۷۰ درصد کارکنان شرکت اخراج شدند و شرکت عملا تعطیل شده بود.»
ارسال دیدگاه
ضمیمه
ضمیمه