مدل‌برداری از آنچه در نقل و انتقالات فوتبال دنیا اتفاق می‌افتد، خرید بازیکن برای هرتیمی را برابر قرار داده با هزینه‌کردن از جیب مردم. یعنی مسئولان فوتبال ایران بدون اینکه حتی به تفاوت‌های فوتبال دنیا و ایران فکر کنند آیین‌نامه‌ای برای نقل و انتقالات نوشته‌اند که بسیار رنگ و بوی جهانی دارد اما برای فوتبال ایران عملا بی‌معنی است. سازوکار فوتبال در ایران از ابتدا دولتی بوده و همه مسیرها برای خصوصی شدنش به بن‌بست رسیده. حق پخش مسابقات فوتبال در ایران پرداخت نمی‌شود و به همین سادگی امکان پرداخت دستمزد بازیکنان از درآمد تیم‌ها عملا وجود ندارد. اما وقتی فوتبال ایران ساده‌ترین مولفه‌های فوتبال حرفه‌ای را ندارد چرا باید آیین‌نامه‌های نقل و انتقالات منطبق باشد با آنچه در فوتبال حرفه‌ای دنیا می‌گذرد؟ این سوال به دنبال پاسخ مشکل بزرگی است که هر تابستان مردم ایران با آن مواجه هستند و در رکود اقتصادی بیشتر به چشم می‌آید. تیم‌های لیگ برتری هیچ‌کدام خصوصی نیستند و به نوعی‌از بیت‌المال خرج می‌کنند و شروع می‌کنند به خرید بازیکن. خرید بازیکنی که به یک مسابقه دوی صدمتر تبدیل می‌شود و هر باشگاه میلیارد روی میلیارد می‌گذارد تا فلان ستاره را جذب کند. اگر این ستاره‌ها در متر و معیارهای خارج از ایران ارزش این پول‌ها را داشته باشند کسی ناراحت نمی‌شود اما حقیقت این است که پولی که در لیگ برتر به بازیکنان پرداخت می‌شود در هیچ کجای دیگر داده نمی‌شود و به همین دلیل ساده بازیکنان ماندگار شدن را به رفتن ترجیح می‌دهند.این دوی صد متر البته همیشه در مورد ستاره‌ها نیست، وقتی بازیکنان غیرستاره هم خواهان پیدا می‌کنند قیمتشان نجومی بالا می‌رود. نزدیک به دو هفته دعوای بزرگ تیم‌های پایتخت بر سر وحید امیری بود. بازیکن تقریبا مسن تیم ملی که عملا ارزش ارقام میلیاردی را ندارد. او اما هدفی برای رقابت سرخابی‌ها شد و درنهایت با قیمت خوبی به پرسپولیس پیوست. یا مدافع جوانی به نام کنعانی‌زادگان، که تیم سال قبلش درنتیجه نمایش بد او و سایر مدافعان سقوط کرد، در میان رقابت سرخابی‌ها با قرارداد خوبی به استقلال پیوست. این اتفاق‌ها را فقط یک آیین‌نامه ترجمه‌نشده رقم می‌زند. آیین‌نامه‌ای که نمی‌تواند از منابع عمومی دفاع کند. مرور مسیر هزینه‌های میلیاردی شاید مشکل را بیشتر نشان دهد. پرسپولیس و استقلال در سال‌های اخیر نزدیک به 140 میلیارد تومان بدهی دارند! بدهی که هیچ‌کس پاسخگویش نیست.در سال‌های اخیر پرسپولیس 11 مدیرعامل عوض کرده و خب چه کسی می‌خواهد از آن‌ها جواب بگیرد؟ هرچقدر پاسخگو نیستند اما برای بذل و بخشش به بیت‌المال دسترسی دارند. آن‌ها بازیکنان بی‌ارزش و باارزش را با ارقام بزرگ جذب می‌کنند و هزینه‌های باورنکردنی به گردن مردم می‌گذارند. شاید آیین‌نامه متفاوت نقل و انتقالات بتواند مشکلی را حل کند اما توجه مسئولان مهم‌تر از همه‌چیز است. مسئولان باید راهی برای مشکل نظارت بر نقل و انتقالات پیدا کنند. وقتی‌ قرار است پول دولتی خرج شود اصلا دلیلی ندارد که یک بازیکن اجازه بازارگرمی پیدا کند.  اگر نظارت بیشتر شود، اگر بازرسی کنند، حتما هرسال تابستان میلیاردها پول در مسیر درست‌تری هزینه می شود.