دو شکست و قعرنشینی در جدول رده‌بندی حتما برای ایران خوشحال‌کننده نیست. تیم ملی والیبال ایران که در کمتر از دو ماه دیگر به مسابقات المپیک می‌رود حالا این فرصت را پیدا کرده که شانه‌به‌شانه تیم‌های قدرتمند خودنمایی کند اما شکست مقابل برزیل و آمریکا کمی هواداران را دل‌چرکین کرده. شکست‌هایی که می‌تواند خیلی مهم نباشد و درنهایت به حضور تیم ملی ایران در مرحله نهایی این مسابقات در لهستان منجر شود. عجایب این مسابقات و تفاوت‌هایش با سال‌های قبل و دلیل اهمیت نداشتن شکست‌ها بهانه خوبی است که این گزارش را بخوانید و از همه‌چیز سر دربیاورید.

 

  قهرمان مسابقات چطور انتخاب می‌شود؟

مسابقات لیگ جهانی 2016 اگر در هرچیز متفاوت باشد در یک چیز ثابت است و آن هم اینکه مسابقات مرحله نهایی و فینال دارد. مسابقاتی که در لهستان برگزار می‌شود و طی آن 5 تیم به‌علاوه لهستان با یک دیگر بازی می‌کنند و تیم‌های نیمه‌نهایی را مشخص می‌کنند. در اصل از این جدول 12 تیمی، فقط 5 تیم به‌علاوه لهستان به مرحله نهایی مسابقات صعود خواهند کرد. در مرحله نهایی این 6 تیم به دو گروه 3تایی تقسیم می‌شوند و دو بازی می‌کنند تا تیم‌های برتر به نیمه‌نهایی بروند و مسابقات ضربدری پیگیری شود. مهم‌ترین هدف ایران برای این مسابقات حضور در میان 6 تیم نهایی مسابقات و یا 5 تیم اول همین جدول 12 تیمی است که سایت مسابقات منتشر کرده است. ایران برای بالا نگه ‌داشتن رتبه‌اش در رنکینگ نیاز دارد به مرحله نهایی برسد.

 

  چرا ایران فقط در 3 شهر بازی می‌کند؟

12 تیم به گروه اول مسابقات لیگ جهانی راه پیدا کرده‌اند و مثل هر سال باید ایران 11 مسابقه در شهرهای مختلف انجام می‌داد. در اصل لیگ جهانی والیبال به این صورت برگزار می‌شود که دیدارها رفت‌وبرگشت است و هر تیم دو مسابقه در زمین حریف دارد. اما امسال به خاطر نزدیک بودن المپیک مسئولان برگزاری مسابقات شیوه‌نامه را عوض کردند. آن‌ها مسیری را مطرح کردند که مسابقات در طول یک ماه به پایان برسد و تیم‌ها برای المپیک آماده شوند. در این مسیر به جای اینکه به ازای 12 تیم 12 میزبان وجود داشته باشد، آن‌ها مسابقات را برای میزبانی گروه‌بندی کردند و به 9 تیم میزبانی دادند. لهستان هم در مسابقات گروهی و هم فینال میزبانی را دارد، 8 تیم دیگر هم مسابقات گروهی.

 

  میزبانی هر تیم چطور است؟

در این مدل مسابقه رفت‌وبرگشت دیگر معنی ندارد. ایران، برزیل، صربستان، روسیه، فرانسه، استرالیا، آمریکا، ایتالیا و لهستان میزبان‌های مسابقات هستند. اساسا با این مدل میزبانی، فقط به تیم‌های بلژیک، بلغارستان و آرژانتین میزبانی نرسید. برای اینکه مسابقات در این کشورها انجام شود لیگ جهانی را به 3 هفته تقسیم کردند. در هر هفته 3 کشور میزبان یک گروه 4 تیمی می‌شوند، سپس هفته بعد میزبان‌ها تغییر می‌کنند. به این شیوه امکان برگزاری مسابقات در 9 کشور به وجود می‌آید، بدون اینکه مسابقات رفت‌وبرگشت باشد. ایران به این شکل بازی‌هایش را در برزیل انجام داده و حالا باید در صربستان و تهران 6 مسابقه دیگر بدهد.

 

  ایران چطور در میان 5 تیم برتر قرار می‌گیرد؟

همان‌طور که فقط 9 شهر میزبان هستند، امکان برگزاری مسابقه بین همه تیم‌های حاضر در گروه وجود ندارد. مسئولان لیگ جهانی امسال گروه اول مسابقات را 12 تیمی کرده‌اند و به این شکل عملا بازی‌ها را افزایش داده‌اند. اما برای اینکه مسابقات به پایان برسد مجبورند همه تیم‌ها را با هم روبه‌رو نکنند. یعنی ایران در جدول در کنار 11 تیم مقایسه می‌شود اما هیچ‌گاه با بلژیک، استرالیا، روسیه و لهستان بازی نخواهد کرد. ایران با این 4 تیم بازی مستقیم ندارد اما در مسابقات دیگرش باید طوری نتیجه بگیرد که بالاتر از 7 تیم قرار بگیرد. کاری که خیلی هم ساده نیست. به طور مثال بلژیک استرالیا را شکست داده و 3 امتیاز به دست آورده و حالا بالاتر از ما در جدول قرار دارد.

 

  چرا تیم ملی راحت شکست خورد؟

شکست شاگردان لوزانو مقابل آمریکا و برزیل شگفت‌آور نیست، اما مصدومیت‌ها هم در آن اثر داشته است. تیم ملی ایران، همان‌طور که هرروز از تلویزیون می‌شنوید، 2 بازیکن بلندزن خود را در اختیار ندارد. امیر غفور، که ستاره تیم ملی در مسابقات انتخابی است، مصدوم شد و قائمی هم مشکل مشابهی دارد. در این شرایط تیم ملی با ابزار ناقص مقابل برزیل و آمریکا قرار گرفت و شکست خورد. اما مصدومان ایران در هفته دوم مسابقات در صربستان می‌توانند همراهی‌مان کنند و این می‌تواند به تیم لوزانو شانس بیشتری برای پیروزی بدهد. ایران 6 بازی دیگر دارد. 3 بازی مقابل تیم‌های صربستان، بلغارستان و برزیل در صربستان که بازی‌های بسیار مشکلی است و 3 بازی مقابل آرژانتین، ایتالیا و برزیل در تهران. دیدارهایی که تعداد پیروزی ایران در آن‌ها معادله صعود را حل می‌کند.

 

  شانس صعود ایران چقدر است؟

لهستان، روسیه، آمریکا، ایتالیا، برزیل، فرانسه، این 6 تیم به احتمال زیاد صعودکننده‌ها خواهند بود و تیم ملی ایران برای اینکه بتواند به مرحله بعد صعود کند فقط با 3 تیم بازی رودررو دارد و اصلا با فرانسه، لهستان و روسیه روبه‌رو نمی‌شود. فارغ از این 6 تیم، تیم ملی ایران باید با آرژانتین، صربستان و بلغارستان هم رقابت سختی را تجربه کند. این واقعیت‌ها نشان می‌دهد که تیم ملی ایران در 3 بازی مقابل رقبای پایین‌دستش حتما باید پیروز باشد. ایران در صربستان باید بلغارستان و میزبان را شکست دهد و در بازی‌های تهران هم پیروز شود تا شاید شانس حضور در مسابقات نهایی را به دست بیاورد. ایران در کل مسابقات 9 بازی می‌کند که 3 مسابقه‌اش به پایان رسیده. در 6 مسابقه دیگر ایران به 5 پیروزی نیاز دارد تا به 5 تیم بالای جدول برسد.