دیروز، امروز، فردا
دلارام مجد
دهه پنجاه و آغاز کار
ثریا حکمت، با نام اصلی آذر مهدی قلیخانی، در سال 53 با بازی در فیلمسینمایی «ناجورها» در سینما آغاز به کار کرد.
از همان روزهای نخستین، بهسرعت پلههای موفقیت را طی کرد و تبدیل به ستاره سینمای ایران شد.
در همان سالهای دهه پنجاه، فیلمهایش در سینما اجازه پخش پیدا نکردند و درحقیقت سینمای پس از انقلاب بود که به کمک او آمد و ثریا حکمت توانست در سینما ماندگار شود و باقی بماند. بازیگر فیلمهایی چون «ستیز» و «آلوده» در سینمای پیش از انقلاب، در دهه شصت نیز به راه خود در سینما ادامه داد و موفقیت را به چشم دید.
دهه شصت و اوج موفقیت
حکمت در سالهای دهه شصت به موفقیت رسید، بازیگری که با کارگردانهایی چون اصغر هاشمی، مهدی فخیمزاده و ناصر تقوایی همکاری کرد و در سینمایی که هنوز چهرهای مردانه داشت، خوش درخشید. اما دهه شصت تنها دهه موفقیت برای بازیگری چون او بود. دورانی که عکسش روی جلد نشریات مختلف مینشست و همراه با فریماه فرجامی، جزو معدود ستارههای زن سینمای ایران بود که فیلمهایی با بازی آنها میتوانست تضمین فروش آن فیلم باشد. حکمت در دهه شصت در یازده فیلمسینمایی بازی کرد و در سال 63 بود که در سه فیلمسینمایی حاضر شد و پرکارترین سال کارنامه کاریاش را ثبت کرد.
دهه هفتاد و پس از آن
پس از ورود به دهه هفتاد بود که حکمت از آن سالهای اوج فاصله گرفت و در سال 79 و پس از حضور در فیلم «آواز قو» دست از سینما کشید و روزهای عزلت و گوشهنشینی و ناخوشی را پشت سر گذاشت. اگر کمک همکاران سینماییاش نبود، او حتی خانهای برای سکونت نداشت. مخصوصا که تنها دخترش نیز از مریضی سختی رنج میبرد و هزینههای گزافی بر دوش او گذاشته بود. کار به جایی رسید که در سال 93، گفتوگویی با ایسنا انجام داد و گفت از پس زندگیاش برنمیآید. حکمت روز جمعه، 20 فروردینماه از دنیا رفت، در حالی که هزینههای کفنودفنش را سازمان سینمایی عهدهدار شده بود.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
