صاحب ساندویچی فریدون در خیابان عشقیار، سال 1319 در محله شاپور متولد شده است. دوست ندارد درباره جزئیات زندگی‌اش حرف بزند اما می‌گوید: «سال 71 که حدود نظارت صنفی را برداشتند کار ما رونق گرفت. قبل از آن باید ظهرها بعد از ساعت 2 می‌بستیم و می‌رفتیم خانه و بعدازظهر از 5/6 به بعد باز می‌کردیم تا 9 شب. وقتی این قانون را برداشتند و اطراف ما چند ساندویچی دیگر هم باز شد افتادیم به رقابت. به خاطر اینکه رقابت سالم داشتیم آمدیم بالا. شما ببین من الان 40 سال است این مغازه را باز کرده‌ام، با قصاب و گوجه‌فرنگی‌فروش که مشتری دائمی‌شان هستم هیچ تعارفی ندارم. وقتی می‌روم خرید با آن‌ها خوش‌وبش نمی‌کنم یا پای بساط صبحانه‌شان نمی‌نشینم، چون کیفیت کارم برای من مهم‌تر است. خودم بالای سر قصاب می‌ایستم تا گوشتی که برای استیک می‌گیرم یک خال چربی نداشته باشد. این‌ها برایم خیلی مهم است»  ساندویچی فریدون که خیلی‌ها آن را به‌نام «فری کثیف» می‌شناسند کارگرهایش را از نظر مالی تا حد توانش و گاهی بیش از انتظار آن‌ها تامین می‌کند. تنها وقتی روبه‌روی مغازه‌اش یک صف طویل به چشم نمی‌خورد که او پشت میزش مشغول حساب‌وکتاب است. پسر فریدون که حالا سال‌هاست کنار پدر کار می‌کند می‌گوید: «نزدیک به 40 سال است این مغازه تاسیس شده و پابرجاست. حتی یک روز در مغازه بسته نبوده است. پدر در تمام عمرش رنگ کلانتری را ندیده. اسم‌هایی که روی مغازه‌اش گذاشته‌اند به خاطر رقبایی بود که همیشه داشته و چشم دیدن پیشرفت او را نداشته‌اند. پدرم ساعت 8 صبح بلند می‌شود و می‌رود قصابی و گوشت‌ها را تحویل می‌گیرد. یک نفر را هم گذاشته آنجا که در غیاب خودش نظارت کند گوشت استیک حتی یک خال چربی نداشته باشد. بعد می‌رود سراغ خرید کاهو و گوجه و ساعت 10:30 به بعد می‌آید اینجا می‌نشیند مشغول درست کردن سس می‌شود. چنان با آرامش و دقت این کار را انجام می‌دهد که نگو. درواقع با کارش عشق می‌کند. خیلی لذت می‌برد از اینکه دست‌پختش را مردم دوست دارند.»