بنویس سلامت من مهم است...

آشنایی با راهکارهای کاهش عوارض جسمانی ناشی از نگارش در روز قلم

بنویس سلامت من مهم است...

اهالی قلم و کاغذ، صبورند. این طیف از جامعه دلخوشند به حس خوبی که از نوشتن و آگاهی در آنها ایجاد می‌شود. اما نمی‌توان چشم روی خستگی جسمی و روانی آنها بست. خسته‌اند چون سال‌ها پشت ماشین تحریر و حالا پشت رایانه‌های بزرگ و کوچک نشسته و می‌نشینند و می‌نویسند و می‌نویسند. روان‌ آنها خسته است؛ چون به ‌قدری که باید، قدر نمی‌بینند. برای اهالی قلم و کاغذ، یک روز خاص وجود دارد؛ «روز ملی قلم» که تاریخ آن چهاردهم تیر‌‌ماه است. این خود بهانه خوبی شد تا به آسیب‌های ناشی از نوشتن، تایپ کردن و چشم دوختن به کاغذ و ماشین تحریر و رایانه این افراد بپردازیم و کمک کنیم تا قدری از خستگی جسمی آنها بکاهیم.

پژمان سلطانی روزنامه‌نگار و مترجم

درد، شاخص‌ترین نشانه‌ بروز مشکل در افرادی است که تایپ می‌کنند و یا با قلم و کاغذ برای نوشتن سر‌‌‌و‌‌‌کار دارند. معمولاً نواحی‌ای مانند مچ دست‌ها، ساعد، گردن و در صورت پیشرفت بیماری، ناحیه پشت درگیر درد، از خواب‌رفتگی، گز‌گز، تیر کشیدن و... می‌شوند. این علایم نشان می‌دهد کار زیاد یا شیوه نشستن نادرست بوده و به این مناطق از بدن فشار وارد شده است. در شرایط حاد بیماری، ممکن است بیمار به دلیل عوارضی که به آن اشاره شد، از خواب بیدار شود. آرتروز دست و گردن، سندرم کانال کارپال مچ دست، خواب‌رفتگی و گزگز دائمی در اثر پیشرفت بیماری، ناشی از عدم تغییر در نحوه کار کردن، بروز می‌کند.
 
چشم‌ها کم‌‌سو می‌شوند
حتماً شنیده‌اید که می‌گویند: «سوی چشمام رفته». این جمله، مثال بارزی برای توصیف وضعیت آنهایی است که ساعت‌ها نوشته و یا تایپ می‌کنند. به این دلیل که نور صفحه لپ‌تاپ، رایانه، موبایل و حتی صفحه سفید کاغذ روی چشم تأثیر منفی دارد. علاوه بر این خیره شدن به مکانی مشخص برای مدتی طولانی، عامل دیگری برای خستگی چشم‌ها است. سرخ و متورم شدن چشم‌ها، تار یا محو شدن تصاویر، سردرد، سوزش و ریزش اشک از چشم از نشانه‌های خستگی و آسیب به چشم‌هاست.
 
انگشت‌ها تا می‌شوند
ثابت ماندن وضعیت انگشتان دست در زمان نوشتن یا تایپ، باعث ایجاد عوارضی در انگشت‌های دست - به‌ویژه انگشت‌های پرکارتر مانند اشاره و شست در حین نوشتن - می‌شود. درد مفصل انگشتان، اختلال در خم و راست شدن، بی‌حسی بعضی از انگشت‌ها به‌ویژه پس از کار، از جمله آسیب‌های وارد شده به انگشتان دست است.
 
کمر تا می‌شود
اگر وضعیت میز و صندلی‌ای که روی آن می‌نشینید، مناسب قد شما نبوده و به میز و صندلی مسلط نباشید، به کمر و ناحیه پشت تا گردن آسیب وارد می‌شود.
 
با چیدمان مناسب سالم بمانیم
در اینجا تا حدودی با عارضه‌های ایجاد شده برای بخش‌های مختلف بدن که در تایپ یا نوشتن درگیر هستند، آگاه شدیم. برای جلوگیری از بروز این عوارض، رعایت این موارد کمک‌کننده است:
 
1- اگر تایپ می‌کنید، بدانید
 انتخاب صفحه کلید: صفحه کلیدی که با آن تایپ می‌کنید، باید از کیفیت مناسب برخوردار باشد. به این معنا که برای تایپ به انگشت‌های شما بار اضافی تحمیل نشود.
 پاهای استوار: کف پاها باید روی زمین یا زیرپایی باشد. آویزان ماندن پاها، خم کردن آنها به سمت دو طرف صندلی یا دراز کردن آنها زیر میز، روش‌های مناسب نشستن نیست.
 زاویه بسازید: صفحه کلید و صندلی را باید طوری با میز تنظیم کنید که آرنج‌های شما در زاویه 90 درجه قرار گرفته و بازوها به پهلوها نزدیک شوند. شانه‌ها نباید به سمت گوش‌ها گرایش پیدا کنند. اگر در چنین وضعیتی قرار دارید، صندلی را بالا برده یا صفحه کلید را پایین بیاورید. در حالت تایپ نباید هیچ بخشی از بدن شما منقبض بوده و یا از وضعیت عادی خارج شود. برای مثال به سمت خاصی خم یا گرایش پیدا کند.
 دست‌ها، درست باشند: مچ دست باید کاملاً مستقیم بوده و انگشت‌ها مسلط و کمی خمیده روی صفحه کلید قرار گیرند. هر دو شست باید کمی از صفحه کلید فاصله داشته باشند. مچ دست باید به موازات صفحه کلید بوده و روی آن شناور باشد. از گذاشتن دست روی پد ویژه مچ در حین تایپ خودداری کنید. این وسیله برای رفع خستگی درست در زمانی است که در حال تایپ نیستید. در زمان تایپ این وسیله نباید تکیه‌گاه شما باشد.
  زاویه چشم‌ها باید مستقیم باشد: در حین تایپ باید چشم‌های شما مستقیم روی صفحه رایانه یا لپ‌تاپ متمرکز باشند. اگر از روی برگه‌ای، متنی را تایپ می‌کنید، نباید با حرکت دائمی سر متن را نگاه کرده و سپس تایپ کنید. باید شرایط برگه به شکلی باشد که با تغییر مسیر نگاه، بتوانید متن را خوانده و تایپ کنید. اگر شرایط به غیر از این است، وضعیت وسایل را تغییر دهید تا با شرایط شما هماهنگ شود.
 
2- اگر می‌نویسید، بدانید
 تسلط داشته باشید: شما باید به سطح میز و برگه کاغذ کاملاً تسلط داشته باشید. این کار را با بالا و پایین بردن صندلی انجام دهید تا به شرایط ایده‌آل برسید. در زمان نوشتن نباید به دست، گردن یا کمر شما فشار وارد شده و احساس خستگی و انقباض در عضله‌ها داشته باشید.
  روان باشید: به جای خودکارهایی که سخت و سفت می‌نویسند از روان‌نویس یا خودنویس استفاده کنید. این کار باعث می‌شود تا فشار کمتری به مچ دست، انگشت‌ها و گردن وارد شود.
 رنگ‌ خوب مهم است: رنگ صفحه کاغذ و وسیله‌ای که با آن می‌نویسید بسیار مهم است. از روان‌نویس و خودنویس‌هایی که جوهر آنها رنگ تند یا بسیار کمرنگ دارد، خودداری کنید. این رنگ‌ها برای علامت‌گذاری مناسب هستند. رنگ برگه کاغذ هم نباید باعث خستگی چشم‌های شما شوند.
- نور مهم است: سمت تابش نور باید خلاف سمت نوشتن شما باشد تا نور به طور کامل روی صفحه تابیده و دست شما روی صفحه سایه نیندازد. 
- به دور نگاه کنید: بعد از مدتی کار کردن، به نقطه‌ای دور- دور برای رفع خستگی چشم، فاصله یک تا یک‌‌و‌‌نیم متر است- نگاه کنید. اگر دچار خستگی، سرخی، آبریزش از چشم‌ها شدید، نوشتن را متوقف کنید. داخل چشم قطره بریزید و چشم‌ها را بسته و به آنها استراحت دهید. 
نکته: از نشستن روی زمین، دراز کشیدن و نوشتن و هر شرایط دیگری به غیر از پشت میز، خودداری کنید. این شیوه‌ها باعث ایجاد آسیب به ستون فقرات، مچ دست و گردن می‌شوند. 
ارسال دیدگاه
ضمیمه
ضمیمه