پیشنهاد برگزاری جشنواره فرهنگی – هنری سالانه از سوی سازمان تأمیناجتماعی
علی حیدری: باید از ظرفیتهای فرهنگی سازمان بهره ببریم
بهرهگیری از ابزارهای فرهنگی برای رساندن پیامهای تبلیغاتی، ابزاری کارآمد در تمامی دنیاست. این امر میتواند از تبلیغ نامحسوس یک کالای تجاری در یک صحنه جذاب سینمایی تا ارائه یک مفهوم سیاسی در قالب یک سریال عامهپسند را شامل شود. این رویه اگرچه در جهان به خوبی جا افتاده، اما معالاسف به نظر میرسد رویکرد مثبت آن در داخل مورد غفلت واقع شده است. امروزه تبلیغ نامحسوس فلان کالای تجاری در سینما و تلویزیون این روزها به امری بسیار عادی تبدیل شده است، اما چند نهاد داخلی برای رساندن پیام والای خود و یا آگاهی دادن نسبت به زحمات کارکنانشان به این مقوله ورود کردهاند؟ شاید اگر بخواهیم به مواردی انگشتشمار اشاره کنیم باید به نیروی انتظامی، آتشنشانی و چند نمونه معدود دیگر بپردازیم. در فیلمهای ما شخصیت کارمند، غالباً کارمند بانک است، چرا؟ چون نمایش سردر آن بانک (اغلب خصوصی) میتواند هم بخشی از هزینههای فیلم را جبران کرده و تهیهکننده هم مایل به دریافت بخشی از هزینههای جاری خود است. اینجاست که جای خالی برخی ارگانها و سازمانهای مهم کشور در این مقوله خالی به نظر میرسد و باید در نظر داشت که این فقدان در درازمدت، تبدیل به یک ضرر عرفی خواهد شد. پیشنهاد حضور مدون و فعال در فضای فرهنگی از مدتها قبل از سوی دکتر علی حیدری ارائه شده بود. وی در این زمینه معتقد است که فقدان توجه اصولی به مقوله تأمیناجتماعی در ایران امری ریشهدار است و باید از فضای آموزش ابتدایی تا آموزش عالی یعنی در دانشگاهها به آن پرداخت. پیشنهاد وی اما در زمینه کاربرد هنر در شناخت بیمه و تأمیناجتماعی، بهرهگیری از ظرفیتهای داخلی سازمانی و برگزاری «جشنواره فرهنگی هنری تأمیناجتماعی» است. گفتوگوی ما را با عضو و نایبرئیس هیأتمدیره سازمان تأمیناجتماعی در ادامه میخوانید.
امروز نقش رسانهها در جهان بر کسی پوشیده نیست. رسانهها در جهان از گذشته تاکنون نقش بسیار زیادی در جذب و هدایت افراد و افکار بر عهده داشتهاند، اما همان طور که میدانید در عصر حاضر با رشد و پیشرفت فناوری – بهویژه در بعد چندرسانهای - این شیوه ارتباطی و ارتباطی و تبلیغاتی در اکثر کشورها مورد توجه و استفاده ویژه قرار گرفته است. این رویه با توجه به قدرت بالا و تأثیری زیادی که بر روی مخاطبان خود میگذارد - و همچنین بازخورد و جاذبه شدید آن – همواره مورد استفاده فراوان واقع میشود. نقش و تأثیر رسانهها بر روی مخاطبان بر هیچکس پوشیده نیست و هر روز نیز بر تنوع آن افزوده میشود. البته در نظر داشته باشید شکل رسانهها در دنیا طی ادوار مختلف در طول زمان دستخوش تغییرات فراوانی شده و امروز به صورت کاملاً دیجیتال و بر بسته ابزارهای هوشمند (موبایل و ...) به سهولت و در اسرع وقت تولیدات فرهنگی در اختیار مخاطبان قرار میگیرد، اما نحوه استفاده از رسانهها در هر دوره متفاوت است. برخی از دستگاهها از رسانه برای نشان دادن خدمات و نوع فعالیت خود استفاده میکنند و برخی درصدد جذب مخاطبان بیشتر برای خود هستند. به هر حال، استفاده از رسانه از سوی دستگاهها و ارگانها با کارکرد گرفتن بازخورد از مخاطبان همراه است و یا گفتمان سازی و جریان سازمانی رسانه ای - ارتباطی و صرفا! جنبه نمایشی و تفریحی ندارد. سفارشدهندگان فیلمها یا سریالها همواره موضوع و سوژه خاصی را دنبال میکنند که در قالب نمایش و پشت داستانی جذاب، آن را به مخاطبان خود القاء میکنند.
به نظر شما آیا در کشور ما از این ابزار فرهنگی به درستی استفاده شده است؟
به نظر میرسد تاکنون در کشور ما استفاده از این شیوه تبلیغاتی همانند دیگر کشورها چندان مورد استفاده قرار نگرفته و فقط برخی دستگاههای دولتی مانند بانکها، نیروی انتظامی و... با توجه به بودجهای که در اختیار دارند، قسمتی از آن را صرف امور تبلیغاتی خود میکنند. و یا اینکه چون جزو امور حاکمیتی و دولتی هستند صدا و سیما در قالب وظایف قانونی خود به مفاهیم مرتبط با این دستگاه ها می پردازد. آنها سفارشهایی جهت تبلیغات و معرفی دستگاه و ارگان خود و آشنایی بیشتر مردم با نوع کارکرد و خدمات آن دستگاه برای ساخت فیلم، سریال و انواع تیزرهای تبلیغاتی به برخی عوامل دستاندرکار جهت نمایش در تلویزیون و یا سینما و سایر ابزارهای رسانهای میدهند تا مخاطبان خود را بیشتر با ارگان خود و خدماتی که ارائه میدهند، آشنا سازند.
یعنی معتقدید بهتر است سازمان برای تولید آثار هنری، از عوامل خود استفاده کند؟
به نظر من، ما نباید در امور هنری حالت انفعالی (reactive) داشته باشیم بلکه میتوان با استفاده از ابزارهایی که در اختیار داریم و خارج از نوع و نگاه سلیقه افراد از این حالت خارج شد و حالت فعال (proactive) به خود گرفت. همانطور که اشاره کردم سازمان میتواند با توجه به امکانات و ظرفیتهای خوبی که در اختیار دارد از آنها استفاده بهینه و بیشتری کند، اما این موضوع به این معنا نیست که ما از هنرمندان و یا افراد مختلف در این حوزه بهرهای نبریم و از آنان استفادهای نکنیم. میتوان در طول سال و مناسبتهای گوناگونی که وجود دارد جشنوارههای مختلفی در این زمینه برگزار کرد، مسابقه گذاشت، فراخوان داد، سفارش داد و کار گرفت. ما می توانیم در جشنوارههای گوناگون (مانند جشنواره حقیقت، جشنواره فیلم فجر) از هر شخص، هنرمند یا ارگانی که علاقه کار در حوزه مفاهیم رفاه و تأمیناجتماعی دارد، حمایت کنیم و جایزه هم بدهیم تا مردم را بیشتر با مقوله بیمه و تأمیناجتماعی آشنا کنیم. البته ابتدا باید اهداف خود را مشخص کنیم و سپس وارد این حوزه شویم. ببینید سازمان تأمیناجتماعی یک سازمان جامعالاطراف با انواع طیفها و سلیقههای مختلف و گوناگون است که باید با تولیدات فرهنگی- هنری جوابگوی همه آنان از هر نوع سلیقه و طیفی باشد. ما به جای اینکه نگاهی زودگذر به حوزه هنر و تولید محصولات فرهنگی داشته باشیم و یک سفارش مثلاً به فلان کارگردان یا به صداوسیما بدهیم و آنان نیز جهت ساخت آن سفارش، صورتحسابهای کلان و چند میلیاردی از ما طلب کنند، بهتر است خود دست به کار شویم و از ظرفیتهای خود استفاده بهینهتری کنیم و از هنرمندان نیز دعوت به همکاری کنیم. به نظر من، پیشنهاد برگزاری «جشنواره فرهنگی- هنری سالانه تأمیناجتماعی» فرصت بسیار خوبی، هم برای سازمان، هم برای مخاطبان و کلیه هنرمندانی فراهم میآورد که علاقه دارند در این حوزه وارد شوند و با سازمان تأمیناجتماعی همکاری داشته باشند.
