با آرامش، هراس آنها  را بزدایید

نکاتی برای کمک به بیماران مبتلا به کرونا

با آرامش، هراس آنها را بزدایید

وقتی ناتوان گوشه‌ای نشسته‌ و نمی‌توانید لقمه‌ای به دهان بگذارید، دل‌نازک و حساس می‌شوید؛ چون به دیگران نیازمند می‌شوید.

تابان خسروشاهی

 بیماری، هرچقدر شدیدتر باشد، نیاز فرد به کمک گرفتن بیشتر است و همین مسأله باعث تحریک احساسات او می‌شود. کرونا در چند قدمی هر کدام از ما است. پس خوب است که نکته‌هایی را به خودمان یادآوری کنیم که باید با بیمار چگونه رفتار کنیم؛ به‌ویژه که کرونا از جمله بیماری‌هایی است که روی روان فرد نیز تأثیر منفی می‌گذارد. 
1- سرزنش نکنید: هیچ‌ کس دلش نمی‌خواهد بیمار و وبال خود و دیگران شود. بنابراین از سرزنش بیمار خودداری کنید؛ به‌ویژه درباره بیماری کرونا که دقیقاً معلوم نیست بیماری کی و کجا به او منتقل شده است. 
2- بپرسید: بیمار خجالت می‌کشد که نیازهایش را به شما بگوید. بیماران مبتلا به کرونا معمولاً با سرفه، خشکی دهان (به دلیل مصرف آنتی‌بیوتیک‌های قوی و تب، اسهال) و هراس از مرگ روبه‌رو هستند. بنابراین آب، دمنوش، آبمیوه و دیگر نیازهای اولیه آنها را بدون اینکه حرفی بزنند، برای آنها مهیا کنید. 
3- مقوی بپزید: آنها به تقویت سیستم ایمنی بدن نیاز دارند. بنابراین باید غذاهای سبک و مغذی در فاصله‌های زمانی مختلف مصرف کنند. به این نکته دقت کرده و به غذا و نوشیدنی‌های آنها توجه کنید. 
4- جدا کنید و آزاد بگذارید: افراد مبتلا به کرونا بهتر است تا به ثبات رسیدن نشانه‌ها، حمام نروند. اما باید لباس‌های خود را تعویض کنند. بنابراین سبدی را برای این کار در نظر بگیرید. بگذارید هر زمان که احساس ناراحتی کردند، لباس‌های خود را تعویض کنند. لباس‌ها را جداگانه در لباسشویی بیندازید. آنها نباید درباره این موارد احساس معذب بودن کنند. بیماران به‌ویژه افراد مبتلا به کرونا، نیازمند آرامش روانی هستند.
5- آنها را شاد کنید: در مدتی که در منزل بستری هستند، کارهایی را که باعث شادی آنها می‌شود، انجام دهید. برای مثال خرید اقلام مورد علاقه مانند کتاب، فیلم، خوراکی مورد علاقه- در صورتی که به سلامت آنها آسیب وارد نمی‌کند - تا پختن غذای مورد علاقه آنها. سعی کنید آنها را شاد کنید تا به لحاظ روانی تحمل قرنطینه را داشته باشند. 
6- با آنها حرف بزنید: نباید داخل اتاقی که در آن بستری هستند بروید. اما با استفاده از تلفن همراه با آنها تماس تصویری برقرار و با آنها صحبت کنید. هراس از مرگ و تنها ماندن در اتاق، از نظر روانی به آنها فشار زیادی وارد می‌کند؛ بنابراین حتماً با آنها به شکل تصویری صحبت کنید. 
7- مراقبت کنید: بیماران اگر حیوان خانگی دارند و نگران آن هستند، مانند پرنده، مراقبت آن را به عهده بگیرید تا از نگرانی آنها بکاهید.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
ضمیمه