شد که برخی کارشناسان بر این باورند حتی با اقدامات آتی جو بایدن نیز نمی‌توان انتظار ایجاد معجزه‌ای در حل‏وفصل سریع اختلافات دو طرف داشت. نظرسنجی‌های انجام شده از سوی مرکز تحقیقات «پیو» نیز نشان می‌دهد وجهه آمریکا در میان اروپایی‌ها بیش از هر زمانی افت کرده است. به ‌عنوان مثال، در حال حاضر تنها ۲۶ درصد از آلمانی‌ها نگرش مطلوبی به ابرقدرتی جهان غرب دارند. در فرانسه نیز وضعیت بدتر است و این رقم به ۱۶ درصد می‌رسد.

اعمال تعرفه بر واردات فولاد و آلومینیوم از اروپا یکی از اقدام‌هایی بود که به تیره‌وتار شدن روابط میان دو طرف انجامید. تعرفه‌های بالای 25 درصد بر فولاد و بیش از 10 درصد بر آلومینیوم واکنش منفی «بلوک سبز» را به دنبال داشت و این در حالی است که پیش‏تر نیز آهن و آلومینیوم آمریکا از طریق اروپا تأمین می‌شد. اروپا در آن زمان اعلام کرد که با این اقدام مقابله خواهد کرد؛ امری که با شکایت بروکسل از دولت آمریکا به سازمان تجارت جهانی انجامید. 

آمریکا همچنین تعرفه‌ای به میزان 25 درصد بر واردات محصولات اروپایی اعمال کرد که محصولات پشمی بریتانیا و ابزار مربوط عدسی دوربین‌های ساخت آلمان، پنیر و روغن زیتون فرانسه، ایتالیا و اسپانیا از جمله مواردی بودند که جزو شمول این طرح قرار گرفتند. از سوی دیگر، تعرفه‌های گمرکی بر واردات هواپیما از اروپا 10 درصد افزایش یافت و جالب این بود که خودروهای آلمانی نیز از این ماجرا مصون نماندند. 

اما آنچه بیش از هر چیز به ایجاد اصطکاک در روابط دو طرف انجامید، پروژه انتقال گاز از روسیه به اروپا (نورد استریم 2) بود که با واکنش شدید از سوی واشنگتن همراه شد. آمریکا این پروژه را نافی منافع خود دانست و از کشورهای اروپایی خواست تا بلافاصله آن را متوقف کنند. مایک پمپئو، وزیر خارجه ایالات متحده در این زمینه طی مصاحبه‌ای اعلام کرد: «از نظر آمریکا، نورد ‌استریم ‌۲ اروپا را به‌ خطر می‌اندازد؛ چراکه این منطقه را به گاز روسیه وابسته می‌کند و اوکراین را نیز با خطر روبه‏رو خواهد کرد که به ‌نظر من برای بسیاری از آلمانی‌ها نگران‌کننده است. ما امیدواریم ساخت نورد ‌استریم ۲ تکمیل نشود و ما روی تشکیل ائتلافی برای جلوگیری از چنین اتفاقی کار می‌کنیم و امیدواریم دولت آلمان هم به چنین نتیجه‌ای برسد.» در این رابطه، آمریکا با استناد به قانون «کاتسا» (قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم‌ها) فهرستی از تحریم‌ها را علیه شرکت‌های دخیل در این پروژه و همچنین بندرگاه‌های دریافت‌کننده گاز صادره از روسیه اعمال کرد. برای نمونه، شرکت هلندی- سوئیسی «ال سیز» که حدود 300 کیلومتر از این طرح را تکمیل کرده، در پی تحریم‌های آمریکا پای خود را از این پروژه کنار کشید. مجری اصلی طرح خط لوله نورد استریم ۲ غول انرژی روسیه، یعنی «گازپروم» است، اما نیمی از هزینه آن را پنج شرکت اروپایی «او.ام.وی»، «وینترشال»، «دآ، ان جی، اونیپر» و «شل» برعهده گرفته‌اند. تحریم پروژه گازی نورد استریم ‌۲ توسط دولت آمریکا اعتراض سیاستمداران آلمان را برانگیخت. «گرهارد شرودر»، صدراعظم پیشین آلمان، رئیس نهاد نظارتی بر موسسه خطوط لوله انتقال گاز نورد استریم و نورد استریم ۲ در مصاحبه با  روزنامه آلمانی «اوسنابروکر» گفته بود: «آمریکایی‌ها می‌خواهند برای ما تعیین کنند که اجازه داریم با چه کسی تجارت کنیم و با چه کسی این حق را نداریم.» او با لحنی تند صراحتاً اعلام کرد که آلمان، ایالت پنجاه‏ویکم آمریکا نیست و برلین نباید این موضوع را بپذیرد.

در همین راستا، ماه گذشته میلادی، «کلاوس ارنست»، عضو پارلمان آلمان هم اعلام کرد که تلاش‌های واشنگتن برای جلوگیری از به بار نشستن پروژه نورد استریم۲  مشابه رفتار گروه‌های مافیایی است. او از اتحادیه اروپا خواست تا در برابر این تلاش‌ها