بنا به اعلام مدیرکل ‌امور بیمه‌شدگان سازمان تأمین‌اجتماعی، 70 درصد مقرری‌بگیران صندوق بیمه بیکاری را کارگرانی تشکیل می‌دهند که در پایان قرارداد کار بیکار شده‌اند. مهدی شکوری اظهار داشت: «به استناد ماده (2) قانون بیمه بیکاری، بیمه‌شده‌ای که بدون میل و اراده بیکارشده و‌ آماده کار باشد، مستحق دریافت مقرری بیمه بیکاری است.»

وی افزود: «به موجب بند «و» ماده 10 قانون کار، یکی از شروط تنظیم قرارداد؛ تعیین مدت قرارداد در کار با مدت معین است که با توافق و تراضی کارگر و کارفرما تعیین می‌شود، لذا اراده کارگر در تعیین مدت قرارداد دخیل بوده و در نتیجه قطع رابطه استخدامی‌ کارگر با کارفرما به دلیل اتمام مدت قرارداد از مصادیق اخراج بدون میل و اراده کارگر محسوب نمی‌شود.»

شکوری گفت: «در ‌این راستا، آراء متعددی از جمله رأی وحدت رویه شماره 8 مورخ 16‏‏‏/1‏‏‏/83 هیأت عمومی ‌دیوان عدالت اداری صادر شده که به موجب آن «قطع رابطه استخدامی‌ کارگر با کارفرما به واسطه انقضای مدت کار و اینکه تنظیم قرارداد و تعیین شرایط آن از جمله مدت قرارداد مبتنی بر تراضی و توافق طرفین است، بیکاری کارگر از مصادیق ماده (2) قانون بیمه بیکاری (اخراج بدون میل و اراده ) محسوب نمی‌شود.» به عبارت دیگر، قانونگذار دخالت و اراده بیمه‌شده در انعقاد قرارداد مدت معین و توافق کارگر با کارفرما در‌این خصوص را مستثنی از مصادیق ماده 2 قانون فوق تلقی کرده است . مدیرکل‌ امور بیمه‌شدگان سازمان تأمین‌اجتماعی گفت: «با توجه به رواج قراردادهای موقت - که اکثر قراردادهای حاکم بر روابط کار را قرارداد موقت تشکیل می‌دهند - و همچنین به منظور صیانت از نیرو کار و تأمین معیشت و حمایت از کارگران دارای قرارداد مدت موقت، در تاریخ 1‏‏‏/12‏‏‏/1384 تفاهم‌نامه‌ای بین سازمان تأمین‌اجتماعی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منعقد شد که بر اساس آن کارگران دارای قرارداد مدت معین شاغل در فعالیت‌های با ماهیت دائم در صورت داشتن یک سال سابقه در آخرین کارگاه از تسهیلات قانون بیمه بیکاری بهره‌مند شدند که در حال حاضر نیز بیش از 70 درصد مقرری‌بگیران صندوق بیمه بیکاری را کارگرانی تشکیل می‌دهند که در پایان قرارداد کار بیکار شده‌اند و مابقی بیکاران مشمول صندوق را کارگران رسمی، پروژه‌ای و فصلی تشکیل می‌دهند.»

شکوری، تفاهم‌نامه سازمان تأمین‌اجتماعی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را در راستای حمایت از کارگران دارای قرارداد موقت ارزیابی کرد و گفت: «تفاهم‌نامه مورد‌ اشاره، نه‌تنها موجب تضییع حقوق کارگران نشده، بلکه در جهت حفظ حقوق کارگران و در راستای صیانت از نیروی کار و تأمین معیشت و برقراری بیمه بیکاری برای هزاران کارگر قراردادی که در پایان قرارداد مدت معین بیکار شده‌اند و قانوناً مستحق مقرری نیستند، تبیین شده و به هیچ عنوان نافی بند (الف) ماده 6 قانون بیمه بیکاری نیست.»

وی افزود: «در حال حاضر کارگران رسمی‌ و همچنین افرادی که در اثنای فصل کار یا اثنای قرارداد کار یا پروژه بیکار می‌شوند با داشتن شش ماه سابقه پرداخت حق بیمه مشمول دریافت بیمه بیکاری قرار می‌گیرند و برقراری مقرری ‌اشخاصی که به دلیل حوادث قهریه و غیرمترقبه بیکار می‌شوند نیز بدون نیاز به داشتن شش ماه سابقه مقرر انجام می‌پذیرد.»

شکوری در ادامه به بیان آماری درباره برقراری بیمه بیکاری در‌ایام شیوع کرونا پرداخت و گفت: «پرداخت بابت ‌ایام بیکاری دوره شیوع کرونا (اسفند 98 لغایت اردیبهشت99) به یک میلیون و 82  هزار نفر‏- ماه که با مساعدت دولت محترم صورت پذیرفته و همچنین پرداخت بیمه بیکاری به مشمولان قبلی صندوق (226 هزار نفر در پایان سال1398) و برقراری مقرری برای بیش از 83 هزار نفر از ابتدای سال جاری تا پایان آبان ماه از محل منابع صندوق بیمه بیکاری، اکثراً به کارگران قراردادی صورت پذیرفته است.»

طی روزهای اخیر، گزارشی در برخی رسانه‌ها مبنی بر عدم اجرای کامل قانون بیمه بیکاری منتشر شده بود که مدیرکل ‌امور بیمه‌شدگان سازمان تأمین‌اجتماعی مطالب مندرج در ‌این گزارش را غیردقیق دانسته است.