نگاهی به استراتژیهای مهار کرونا در جهان
راهکارهای قطع زنجیره ابتلا
در نخستین موج همهگیری جهانی کرونا و پس از اعمال محدودیتهای گسترده و بهویژه قرنطینه سراسری در اغلب مناطق جهان، اکنون برخی از کشورهای اروپایی و ایالات متحده در تلاش هستند تا با آغاز موج بعدی و افزایش موارد جدید ابتلا به ویروس به منظور پیشگیری از پیامدهای نامطلوب قرنطینه برای معاش مردم خود و اقتصاد کشورها، استراتژیها و اقدامات هدفمندتری دنبال کنند. برای مثال، مقامات اسپانیا پیش از آنکه محدودیتها به سراسر پایتخت و مناطق اطراف آن گسترش یابد، سفرها از مبدأ و یا مقصد به مادرید را محدود کرده بودند. همچنین مقامات ایتالیا گاهی اوقات به شکل موردی و نقاطی به وسعت یک ساختمان را در وضعیت قرنطینه اعلام کردند. در حالی که برخی کشورها از جمله جمهوری چک، قرنطینه سراسری را بازگرداندهاند اما دیگر دولتها امیدوارند اعمال محدودیتها و تعطیلیهایی در مقیاس کوچکتر در کنار سایر تدابیر از جمله انجام تست، ردیابی افرادی که در تماس با فرد آلوده بودهاند و اقداماتی دیگر در مهار همهگیری تاثیرگذار باشد. در شرایط کنونی هنوز انتخاب بین اعمال محدودیتهای محلی یا قرنطینه گسترده و سراسری، کار بسیار دشواری است. هرچند مفهوم «مهار نقاط کانونی» موضوع جدیدی نیست اما این استراتژی کنترلی، هماکنون و تحت فشارهای جدید گسترش بیماری در حال آزمایش و بررسی است؛ زیرا مقامات در عین حال که سعی دارند از افزایش وحشتآور موارد ابتلا و فوت ناشی از بیماری جلوگیری کنند، اینبار به دلیل تضعیف وضعیت اقتصادی ناشی از قرنطینه گذشته، گروهی از جوامع با ایده اعمال محدودیتهای جدید مخالف هستند و برخی جوامع نیز از برخورد نابرابر شکایت دارند. برخی از کارشناسان نیز معتقدند رویکرد محلی در صورتی که به خوبی برای مردم توضیح و آموزش داده شود، میتواند واکنشی هوشمندانه به وضعیت پیچیده همهگیری بیماری باشد. «بنجامین آلتهاوس» از محققان مؤسسه مدلسازی بیماری در ایالت واشنگتن میگوید: اگر ما در مورد رفع همهگیری کووید-۱۹ در یک منطقه جدی باشیم به وجود واکنشهای هماهنگ و تا حد امکان گسترده نیاز است. در اوایل همهگیری کرونا کشورها سعی کردند در کانونهای اصلی از شهر ووهان در چین که شدیدترین نوع قرنطینه اعمال شد تا ایتالیا که به قرنطینه ۱۰ منطقه در شمال این کشور منجر شد، بر این همهگیری غلبه کنند. پس از نخستین موج همهگیری، مقامات کشورها در فصل تابستان برای مقابله با افزایش موارد ابتلا به اعمال محدودیتهایی جزییتر و به وسعت یک شهر در مناطقی از بارسلونا در اسپانیا، سئول در کره جنوبی تا ملبورن در استرالیا اقدام کردند. اگرچه در برخی از کشورها استراتژیهای منطقهای مؤثر واقع شد اما برخی کارشناسان معتقدند در شرایط کنونی هنوز انتخاب بین اعمال محدودیتهای محلی یا قرنطینه گسترده و سراسری، کار فوق العاده دشواری است و این انتخاب نیازمند بررسیهای بیشتر روی ویژگیهای بیماری و حتی رفتارهای عمومی و اجتماعی است.




