تیم ملی والیبال نتوانست به رتبه‌ای بهتر از مقام هشتم در رقابت‌های جام‌جهانی برسد. البته در حضور غول‌هایی مثل برزیل، ایتالیا، لهستان و آمریکا کسی انتظار نداشت ایران روی سکو برود، اما با نمایشی بهتر در مقابل مصر و ژاپن شاید می‌توانستیم تا رتبه پنجم صعود کنیم. مهم‌ترین نکته در مورد عملکرد تیم ملی در این رقابت‌ها، نه این رتبه ضعیف، که نمایش فنی ناامیدکننده، بلاتکلیفی کادرفنی در مورد چینش بازیکن‌ها، بی‌انگیزگی و خستگی تیم بود. اردوهای پیاپی و مسابقات مداوم و پروازهای طولانی باعث خستگی و عصبی‌شدن بازیکنان ما شده و به نظر می‌رسد کولاکوویچ باید به فکر تشکیل یک تیم ملی «ب» باشد تا در آستانه المپیک، خطر اشباع‌شدگی را از بازیکنان تیمش دور کند.