حالا می‌توان با خیال راحت یک لیوان چای نوشید و نسبت به آینده والیبال کشور همچنان امید داشت. نمایش درخشان و مطمئن بلندقامتان جوان کشور در بحرین و قهرمانی آن‌ها در جهان، یکی از نادرترین اتفاقات ورزش ایران بود.  این صید طلایی که امروز صورت گرفت و نتیجه‌اش را فردا هم خواهیم دید، مرهون فرصت‌طلبی مثبت مدیران فدراسیون والیبال است. با شروع دهه90 و ظهور و درخشش نسل طلایی والیبال، این ورزش، فوتبال و کشتی را در اکثر برهه‌ها کنار زد و یک‌تنه عنوان محبوب‌ترین ورزش کشور را مال خود کرد. رسیدن به این عنوان یک ثمره مهم داشت؛ افزایش چشمگیر اقبال‌عمومی نسبت به این ورزش و تمایل والدین برای هدایت فرزندان‌شان به سمت والیبال. آینده‌نگری و نسل‌سازی در والیبال به نسبت فوتبال بیشتر بود و همین موضوع باعث افزایش آکادمی‌های والیبال در کشور شد. اقدام دوراندیشانه و مهم دیگر مدیران والیبال کشور، سهیم کردن شهرستان‌ها در این ضیافت و کشاندن میزبانی مسابقات مهم جهانی به شهرهای دیگر ایران یا همان خارج شدن انحصار والیبال از پایتخت بود که باعث شد در سبد استعدادیابی این ورزش، مهره‌های آینده‌دار بیشتری در معرض کشف قرار بگیرند و اما مهم‌ترین اقدام فدراسیون، مدیریت درست این آکادمی‌ها بود. مدیریت فدراسیون در این زمینه از سطح استاندارد مدیریت ورزشی کشور بالاتر بود و نتیجه این تفاوت در بحرین حسابی به‌چشم آمد.

آنچه باعث خوشحالی بیشتر شده، این است که درخشش این جوانان باز هم به استقبال مردم از والیبال و در نتیجه به ظهور استعدادهای نو منجر می‌شود.