ایجاد و اداره کسب‌وکار جدید کاری چالش‌برانگیز و دشوار است، اما به نظر می‌رسد در دنیای پرشتاب امروزی، حفظ کسب‌وکارهای قدیمی دشوارتر باشد. در حالی که نسل جدید کارکنان و اداره‌کنندگان کسب‌وکارهای قدیمی‌تر همیشه به‌دنبال نوسازی و همراه‌شدن با تغییرات جدید هستند، به‌راستی بایدونبایدهای امروزی‌کردن کسب‌وکارها چیست؟

به نظر می‌رسد، بدون آنکه بخواهیم وارد ارائه دستورالعمل‌های گام‌به‌گام شویم، می‌توانیم برای بهسازی و نوسازی کسب‌وکارهای قدیمی‌تر توجه را به برخی نکات جلب کنیم. یکی از مهم‌ترین نکات این است که باید فلسفه وجودی و ماهیت کسب‌وکار موضوع بهسازی و تحول را به‌خوبی بشناسیم. هیچ اقدامی برای بهسازی نباید منجر به تغییر ماهیت کسب‌وکار شود. اگر طی سال‌ها کسب‌وکاری  با دنبال‌کردن اهداف و ماموریت‌هایی توانسته جایی در بین مخاطبان خود باز کند، نمی‌توان موضوع و ماهیت وجودی آن را تغییر داد و انتظار بهبودی داشت.

به بیان دیگر، در ابتدا باید به این پرسش پاسخ دهیم که آیا بهسازی به‌معنای استفاده از ابزار و روش‌های امروزی برای حفظ یا ارتقا یا بهبودی کسب‌وکار است یا اینکه قرار است آن را تبدیل به موجود دیگری کند که خدمات، ماموریت، چشم‌انداز دیگری دارد و احتمالا تمام یا بخشی از مخاطبان خود را هم از دست خواهد داد‌؟ به‌عنوان نمونه، اگر برنامه ما برای بهسازی کسب‌وکار یک آموزشگاه هنری منجر به تغییر در شیوه ارائه آموزش‌ها از حضوری به غیرحضوری شود، این اقدام به‌معنای تغییری اساسی و از دست دادن بازار قبلی و نیاز به فعالیت‌های جدیدی است که ارزش پیشینه کسب‌وکار و مشتریان فعلی آن را از بین می‌برد. 

روشن است که استفاده از امکانات و فناوری‌های جدید و توسعه دامنه کسب‌وکار در مجموع گامی مفید است. اما توسعه و بهسازی کسب‌وکار نه بر ویرانه‌ها بلکه با تکیه بر جایگاهی که هر کسب‌وکار در طول سالیان به‌دست آورده شدنی است. دارایی‌های ارزشمند یک کسب‌وکار، مشتریان، اعتبار عمومی، دانش و فناوری، کارکنان و مواردی از این دست است. امروزی‌شدن و استفاده از فناوری و ابزار امروزی نباید منجر به از دست دادن دارایی‌های قبلی شود، بلکه لازم است مسیری ترسیم کنیم که داشته‌های قبلی را حفظ و امکان کسب امتیازات جدید را بیشتر کند.