یکی از بزرگ‌ترین ایراداتی که به «کی‌روش» وارد می‌شد این بود که می‌گفتند او به‌خاطر حفظ نتایج خوبش و ترس از سقوط در رنکینگ فیفا، از انجام بازی دوستانه با تیم‌های بزرگ هراس دارد. بسیاری از هواداران فوتبال این موضوع را به بحث مشکلات سیاسی ایران و تحریم‌ها نسبت دادند، اما نگاهی به وضعیت کشور در چهار سال گذشته، نشان می‌دهد که بخش مهمی از کار کی‌روش در تیم ملی در زمان مذاکرات مربوط به برجام گذشت و اتفاقا آن زمان برخی از کشورها به منظور تشویق ایران به ادامه مذاکرات، از دعوت از تیم ملی به کشورشان استقبال می‌کردند. عدم‌رویارویی با رقبای بزرگ جز در مقطع حساس و پراسترس جام‌جهانی شاید باعث شد که ما در سه بازی از مهم‌ترین بازی‌های تاریخ ملی در جام‌جهانی (آرژانتین، اسپانیا و پرتغال) نتیجه نگیریم. البته نمایش ایران در آن بازی‌ها باعث شادی مردم شد، ولی هدردادن تک‌موقعیت‌های تعیین‌کننده در اوقات پایانی بازی‌ها نشان داد که تیم کی‌روش اعتمادبه‌نفس ندارد و انگار خودش هم باورش شده که به تیم‌هایی در آن ابعاد نمی‌تواند گل بزند. 

ضربات حسرت‌برانگیز و عجولانه طارمی و انصاری‌فرد در بازی‌های پرتغال و اسپانیا باعث شد فکر کنیم اگر به بازی مقابل این تیم‌ها عادت داشتیم، بازیکنان ما در آن لحظات حساس این‌چنین هول نمی‌شدند. اما «ویلموتس» خوشبختانه رویه جدیدی در پیش گرفته است. نخستین نمایش تیم‌ با هدایت او نشان از رویکرد هجومی و غیرمحافظه‌کارانه سرمربی سابق تیم ملی بلژیک دارد و این رویکرد با توجه به در اختیار داشتن مهره‌های هجومی بسیار خوبی مثل آزمون، طارمی، انصاری‌فرد، قدوس و جهانبخش، امری است طبیعی. سرمربی بلژیکی از فدراسیون درخواست کرده تا ترتیب برگزاری بازی‌های تدارکاتی با تیم‌های بزرگ دنیا داده شود.