وضعیت‌های ویژه‌ای که شغل معلمی ایجاب می‌کند می‌تواند آسیب‌های جسمی زیادی را برای آن‌ها ایجاد کند. سلامت جسمی، روحی و روانی معلمان به‌عنوان کسانی که مربیان علمی و تربیتی آینده‌سازان جامعه هستند با پویایی، رشد و سلامت کل جامعه رابطه مستقیم دارد و از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. از این رو معلمان و آموزگاران باید به سلامتشان اهمیت دهند و نکات، توصیه‌ها و اقدامات پیشگیرانه را برای تامین هرچه بیشتر سلامتشان به کار گیرند.

 هنگام درس دادن بیشتر قدم بزنید

مشکلات عضلانی اسکلتی ناشی از مشاغل بسته به شرایط فیزیکی در طولانی‌مدت متفاوت است. ایستادن طولانی‌مدت یکی از مسائلی است که امکان ایجاد مشکلات ارتوپدی را در آموزگاران بالا می‌برد. استرس‌های روحی که در کار آموزگاران وجود دارد این مشکلات را تشدید می‌کند. بسیاری از معلمان برای اطمینان از اینکه حواس دانش‌آموزان جمع است و اینکه خوب به درس گوش می‌دهند یا نه، بین نیمکت‌ها قدم می‌زنند. اگر ایستادن طولانی‌مدت همراه با حرکت باشد از عوارض ایستادن می‌کاهد. در حالت ایستاده خون در قسمت‌های پایی جمع می‌شود و وریدها گشاد می‌شوند و اگر زمینه ژنتیکی واریس فراهم باشد امکان ایجاد واریس در اندام تحتانی وجود دارد. حال اگر مرتب حرکت کنند و راه بروند، انقباض عضلات خون را به بالا پمپ می‌کند و از امکان ابتلا به واریس می‌کاهد. در بی‌حرکتی غضروف‌ها در مفاصل نیز آسیب‌پذیرترند. تغذیه سلول غضروفی با حرکت سطوح مفصلی بر روی هم تامین می‌شود بنابراین حرکت هم از مشکلات عروقی مثل واریس و لخته شدن خون در عروق جلوگیری می‌کند و هم سبب بهبود شرایط غضروفی می‌شود.

 حتما نرمش کنید

معلمان هنگام درس دادن مجبورند مدت‌زمانی طولانی روی تخته بنویسند. همچنین برای اینکه از تمام فضای تخته استفاده کنند و دانش‌آموزان هم بتوانند از تمام قسمت‌های کلاس تخته را خوب ببیند بیشتر اوقات مجبورند در قسمت‌های بالای تخته بنویسند. آن‌ها معمولا به طور مداوم و به مدت طولانی در طول روز دست خود را بالا نگه می‌دارند. در سنین جوانی نوشتن روی تخته و بالا بردن دست مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند ولی در سنین بالاتر و هنگامی که مشکلات آرتروز شانه وجود داشته باشد بالا قرار گرفتن شانه به مدت طولانی ایجاد درد و ناراحتی می‌کند. بهترین شیوه برای بهبود درد انجام نرمش‌های روزانه است. نرمش شرایط فیزیولوژیک عضلات و تاندون‌ها را بهتر می‌کند و از این عوارض می‌کاهد.

 سرتان را زیاد خم نکنید

آموزگاران معمولا برای مطالعه و تصحیح اوراق امتحانی مدت‌زمان طولانی گردن خود را رو به پایین خم می‌کنند. مناسب‌ترین شرایط برای مهره‌های گردن حالت مستقیم نشستن است و خم نگه داشتن گردن به مدت طولانی سبب ایجاد فشار بر روی رباط‌های نگه‌دارنده مهره و همچنین کاهش جریان خون و ایجاد درد می‌شود. میزان فشاری که مهره‌های ستون فقرات تحمل می‌کنند با توان عضلات اطراف آن‌ها متناسب است. برای کاستن از فشار روی عضلات و تاندون‌ها و همچنین کاهش درد نرمش‌ روزانه توصیه می‌شود. نرمش‌های روزانه در درازمدت از ابتلا به آرتروز هم جلوگیری می‌کند.

 نکاتی برای حفظ هرچه بیشتر سلامت معلمان

 حتما کفش مناسب بپوشید تا ایستادن زیاد سبب کمردرد و زانودردتان نشود.

 هنگام نشستن برای اینکه پاهایتان آویزان نماند تا حد امکان از زیرپایی استفاده کنید.

 اگر مجبور به ایستادن طولانی‌مدت هستید، وزنتان را به‌صورت متعادل روی پاها منتقل کنید تا به یک پا بیشتر از دیگری فشار نیاید.

 وزنتان را کنترل کنید و مراقب باشید اضافه‌وزن پیدا نکنید.

 در صورتی که بیش‌ازحد سر کلاس می‌نشینید، بعد از ساعت کار حتما نیم‌ساعت تا 45‌ دقیقه پیاده‌روی کنید. می‌توانید برای رسیدن به محل کارتان یا بازگشت به منزل دقایقی پیاده‌روی کنید.

 بخشی از وقت روزانه خود را به کارهایی که از آن لذت می‌برید مانند نقاشی، موسیقی، گردش و... اختصاص دهید.

 یک الگوی غذایی منظم شامل 3 وعده غذایی صبحانه، ناهار و شام و همین‌طور غذاهای غنی از کلسیم و پرفیبر در برنامه روزانه خود بگنجانید.

 معاشرت با افراد منفی‌باف و کسل را کمتر کنید و با افراد خوش‌طبع و مثبت‌اندیش و باروحیه که به شما لبخند هدیه می‌کنند بیشتر رابطه برقرار کنید.