یکی از مقاصد پرطرفدار نوروزی را بهتر و بیشتر بشناسید
خوزستان، سرزمین شبهای روشن
آرامگاه دانیال نبی، زیگورات چغازنبیل، بقعه یعقوبلیث صفاری، آسیابهای شوش و پل ساسانی، تنها بخشی از دیدنیهای استان خوزستان هستند. استانی که همزیستی بختیاری، عرب و فارس، تنوع فرهنگی را در آن بالا برده است. خوزستان تمدنی 9 هزار ساله دارد نه تنها جاذبههای طبیعی این استان چشمتان را خیره میکند، بلکه بناهای متعدد بهجا مانده از دورههای مختلف هم میلتان به چند روز بیشتر ماندن در این استان را بالا میبرد.
شهر فلافل و کارون
اهواز، شهر ماهی و خرماست. میتوانید لب کارون بنشینید و فلافل جنوبی بخورید یا اینکه گردنآویزی از گوشماهی و صدف را از محلیها بخرید و به گردنتان بیندازید. در سفر به اهواز، خودتان را مجبور به زود برگشتن به هتل نکنید. اهواز آنقدر زنده و امن است که میتوانید تا نیمهشب با خیال راحت کنار کارونش قدم بزنید.
برای خرید ماهی، میگو، خرما، ادویه و انواع سوغاتیهای خوراکی به بازار قدیمی کاوه بروید. بازار قدیمی عبدالحمید که روزی یکی از بازارهای اشرافی اهواز بوده، این روزها نسبتا بیرونق است و اگر به آنجا بروید، میتوانید از بساط دستفروشها کالاهای ارزانی بخرید.
همنشینی با عشایر
غرب و جنوب غرب خوزستان بیشتر محل زندگی عربهاست و شرق و شمال شرق آن لرها و بختیاریها زندگی میکنند. اما در شوش و اهواز، میتوانید همنشینی عربها و لرها و فارسها را ببینید. اگر قصد دارید بهجای رفتن به هتل یا مهمانسرا، در خانه محلیها اتراق کنید و از نزدیک با زندگی روزمره آنها آشنا شوید، خوزستان را انتخاب نکنید. خوزستانیها خونگرم و مهماننواز هستند، اما به عرصه خصوصیشان اهمیت زیادی میدهند و تنها در کنار عشایر مستقر در شرق این استان میتوانید چند روز اقامت کنید.
شهری همیشه روشن
بندر هندیجان در جنوبشرقی استان خوزستان و 70کیلومتری ماهشهر واقع شده. این بندر شهری قدیمی و متروکه را در دل خود جا داده. شهر آسک، در اواخر قرن چهارم هجری، روستایی بزرگ در دامنه کوه بوده که به روایت کتابهای آن دوران، همیشه آتشی بر فراز آن روشن بوده است. اگر حدود 220کیلومتر از اهواز دور شدید و به هندیجان رسیدید، بد نیست که این شهر باستانی متروکه را هم ببینید.
درهای چوبی، دیوارهای کاهگلی
اگر میلی به دیدن یک شهر قدیمی ویرانشده ندارید، میتوانید آسک را از فهرستتان حذف کنید و بهجای رفتن به شرق استان، به غرب آن سفر کنید و سراغ شوشتر بروید؛ شهر آسیابهای آبی. شهری با بافت سنتی که هنوز زندگی در آن جاری است. در بافت تاریخی این شهر، خانههایی متعلق به دوران صفویه را خواهید دید و از کوچههای پیچدرپیچ با دیوارهای قدیمی منازل عبور خواهید کرد. درِ این خانهها هنوز چوبی است و تزئینات سنگی و آجری روی سردرشان نمای شهری را در شوشتر متفاوت و چشمنواز کرده است. ایوانهای بلند با طاق رومی، شبستانهای متعدد و سردابها، بخشی از معماری قسمت سنتی شوشتر هستند. بازدید از خانههای قدیمی شوشتر مثل خانه مستوفی، خانه امینزاده، خانه معینالتجار، خانه گازر، خانه مرعشی و... را در کنار سر زدن به مسجد جامع شوشتر و مجموعه خان از دست ندهید. شوشتر حدود یک ساعت با اهواز فاصله دارد و مردم آن به زبان فارسی، اما با گویش شوشتری صحبت میکنند. میتوانید یک شب را در هتلهای سنتی این شهر بمانید و در این شهر، عبابافی سنتی با دستگاههای ریسندگی قدیمی را از نزدیک ببینید. در بازار شوشتر، دستسازههای سنتی و حصیربافیها را میتوانید بهعنوان سوغات خوزستان تهیه کنید.
خراطون و بزازون دزفولی
بعد از دیدن شوشتر، میتوانید یک ساعت دیگر راه طی کنید و به دزفول برسید. بازار سنتی دزفول همچنان ساختار سنتیاش را از سدههای گذشته حفظ کرده است. راسته بزازی، راسته خراطون (چوببرها)، چلنگرها (آهنگرها) و زرگرها را در این شهر میتوانید ببینید و در دل این بازار، به سالهای دور برگردید. کورههای آهنگری این بازار هنوز به شیوه سنتی با دمیدن در کوره کار میکنند.
در دزفول میتوانید بقعه پیر رودبند، پل قدیم و آسیابهای آبی را هم ببینید یا در ساحل این شهر به تماشای موجها بنشینید. در 17کیلومتری دزفول، ویرانهای از شهر جندیشاپور که دانشگاه معروف باستانی در آن واقع بوده را خواهید دید.
قدمزدن در خیابانهای شهر مقاومت
حیف است که به خوزستان بروید و پایتان به خرمشهر نرسد. شهری که برای دیدنش باید یک ساعت و نیم از اهواز به سمت جنوبغربی این استان حرکت کنید. شهری که هنوز بوی جنگ میدهد. موزه جنگ در این شهر، حماسه هشت ساله را در خاطرتان زنده میکند و پارک ساحلی آن یادتان میآورد که خرمشهر هنوز زنده است.در این شهر میتوانید به بازار سنتی سر بزنید یا مسجد جامع را ببینید. اما آنچه خرمشهر را با همه شهرهای خوزستان متفاوت میکند، همنشینی با مردمی است که هنوز با وجود آبادشدن خانهشان، ردی از جنگ را در وجود خود دارند.
بهشتی در کنار اروند
اگر کمی از خرمشهر به سمت جنوبشرقی حرکت کنید، میتوانید آبادان را هم ببینید. بازار سنتی، کلیسای ارامنه، مسجد رانگونیها و رود اروند را که دیدید، به جزیره مینو بروید. جزیرهای که میان آبادان و خرمشهر قرار گرفته و زبان مردم بومیاش عمدتا عربی است. در شهر مینو شیر گاومیش و قلیه میگو را امتحان کنید، ساحل نقرهای و نخلستانهای سرسبز را ببینید و در مضیفها یا همان مهمانخانههای مخصوص عربها اتراق کنید. مینو شهری است کوچک که آبادانیاش ساکنان بومی را در آن ماندگار کرده. شهری با رودهای کوچکی که از اروند جاری میشوند و آن را برای کشاورزی، حاصلخیر نگه میدارند.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
تیتر خبرها
