این مراسم در حالی برگزار شد که «روما» و «سوگلی»، فیلم‌های دو کارگردان مکزیکی و یونانی، برای کسب بیشترین جوایز نامزد شده بودند. در این مراسم، «کتاب سبز» به کارگردانی «پیتر فارِلی» و تهیه‌کنندگی «جیم برک» جایزه بهترین فیلم و آلفونسو کوارون برای فیلم «روما» جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کردند. فیلم «ستاره‌ای متولد شده است» به کارگردانی «بردلی کوپر» که در هشت شاخه، شانس کسب جایزه داشت در نهایت تنها به یک جایزه بهترین ترانه اصلی اکتفا کرد. فیلم «معاون» ساخته «آدام مک‌کی» نیز پس از کسب هشت نامزدی، تنها یک جایزه اسکار بهترین چهره‌پردازی را به خود اختصاص داد. بسیاری از سینمادوستان فیلم‌های موردعلاقه خودشان را از بین نامزدها و برندگان جشنواره‌های جهانی برای دیدن انتخاب می‌کنند. در این گزارش به معرفی فیلم‌هایی پرداخته‌ایم که تماشایش می‌تواند برای شما جذاب و هیجان‌انگیز باشد.

 

موسیقی علیه نژادپرستی

«کتاب سبز» پرافتخارترین فیلم مراسم اسکار 2019، اثری به کارگردانی پیتر فارلی، کارگردان شناخته‌شده سینمای هالیوود است. او که همیشه در کنار برادرش فیلم می‌ساخت، این بار تلاش کرده خودش به‌صورت مستقل پشت دوربین برود. فیلم «کتاب سبز» برگرفته از ماجرای واقعی موزیسین جاز آفریقایی-آمریکایی با نام «دان شرلی» است که با راننده‌اش «تونی واللونگا» برای برگزاری یک تور موسیقی به ایالت‌های جنوبی آمریکا -که مرکز برده‌داری و ضد رنگین‌پوستان است- هم‌سفر می شوند. داستان درباره دو شخص کاملا متضاد از نژاد سیاه و سفید است که هیچ نقطه اشتراک بین آن‌ها وجود ندارد، ولی در میانه راه تصمیم می‌گیرند دشمنی‌ها را کنار بگذارند و با یکدیگر کنار بیایند. دکتر شرلی یک پیانیست چیره‌‌دست و یک نوازنده بسیار سرشناس در سبک جاز است. او سیاه‌پوستی است که برخلاف خیلی از سیاهان آمریکایی نه در زاغه‌ها، که در فرهنگ شهری بزرگ شده و موسیقی کلاسیک را فراگرفته است. او در برزخی گرفتار شده که نه می‌تواند به جامعه سیاهان واقع در طبقه پایین جامعه بپیوندد و نه می‌تواند میان جامعه سفیدپوست جایگاهی پیدا کند.

این فیلم با دست پر از مراسم اسکار بیرون آمد و سه جایزه مهم بهترین فیلم، بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کرد.

ماهرشالا علی در این فیلم در نقش یک موسیقیدان بسیار برجسته به نام شرلی ظاهر شده است. او امسال با فیلم «کتاب سبز» برای دومین بار جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل را تصاحب کرد. او اولین بازیگر سیاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پوست مسلمانی است که در گذشته با فیلم «مهتاب» جایزه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ اسکار برده است.

 

ماجرای ضعف ملکه بریتانیا

برای انتخاب و معرفی فیلم «سوگلی» چند دلیل وجود دارد. یکی اینکه در مراسم اسکار امسال توانست جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن (اولیویا کولمن) را فتح کند. دوم اینکه فیلم تاکنون حدود 120جایزه از جشنواره‌های فیلم سراسر جهان دریافت کرده است. در خلاصه داستان فیلم «سوگلی» آمده است: در اوایل قرن هجدهم زمانی که انگلستان با فرانسه در جنگ به‌سر می‌برد، ملکه «آن» ضعیف تخت سلطنت را اشغال کرده و بهترین دوستش سارا چرچیل به‌جای او به امور حکومتی رسیدگی می‌کند. تا اینکه یک خدمتکار جدید به نام ابیگل توجه سارا را به خود جلب می‌کند و زیر پروبالش را می‌گیرد. ابیگل فرصتی پیدا می‌کند تا به ریشه اشرافی خود بازگردد، اما ...

کولمن در این فیلم نقش یک ملکه بریتانیا را بازی می‌کند. او در مراسم اسکار امسال با بازیگرانی چون لیدی گاگا (ستاره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای متولد شده است)، گلن کلوز (همسر)، ملیسا مک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کارتی (هرگز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توانی مرا ببخشی؟) و یالیتزا آپاریسیو (رم) رقابت کرد و پیروز شد. سوگلی را می‌توان یک درام تاریخی زنانه دانست. سه شخصیت محوری این فیلم سه زن هستند که روابط بین آن‌ها درام اصلی داستان را شکل می‌دهد. فیلم سیاه و سفید «روما» در مراسم اسکار 2019 موفق شد سه جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان به‌عنوان نماینده مکزیک، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌برداری را به خود اختصاص بدهد. این فیلم در 10رشته نامزد جایزه اسکار شده بود. شیر طلای بهترین فیلم جشنواره ونیز یکی از مهم‌ترین جوایزی است که این فیلم قبل از اسکار دریافت کرده است. آلفونسو کوارون که در مقام کارگردان چند فیلم علمی، تخیلی و فانتزی مثل «فرزندان انسان» و «جاذبه» را در کارنامه‌اش دارد این بار تصمیم گرفته اثری اجتماعی با لحنی شاعرانه بسازد. «روما» نام محله‌ای ثروتمندنشین در مکزیکوسیتی است که اتفاقات داستان در آنجا رخ می‌دهد. فیلم «روما» حاصل دلبستگی آلفونسو کوارون به لوکیشنی است که کودکی‌اش را در آنجا گذرانده و شخصیت‌هایی که این دوران را برایش دوست‌داشتنی کرده‌اند. مهم‌ترین شخصیت قصه، خدمتکاری است که امور خانه‌داری یک خانواده نسبتا ثروتمند را انجام می‌دهد. چهار فرزند ساکن خانه، او را همچون یک عضو خانواده پذیرفته‌اند و به چشم یک غریبه به او نگاه نمی‌کنند. درون‌مایه فیلم درباره زنانی است که در یک جامعه مردسالار قربانی می‌شوند. دوربین فیلم «روما» با حوصله همه جزئیات را روایت می‌کند. رفتار دوربین شباهت به کنش‌های «کلئو» دارد که صبر و حوصله زیادی دارد و کف حیاط را با آب و جارو برق می‌اندازد. «دله‌دزدها» یا «دزدان فروشگاه» ساخته هیروکازو کورئیدا عنوان فیلمی ژاپنی است که در هفتاد و یکمین جشنواره فیلم «کن» نخل طلا را در بخش اصلی تصاحب کرد. این فیلم در بخش نامزدهای اسکار هم حضور داشت، ولی رقابت را به فیلم «روما» (نماینده مکزیک) واگذار کرد. «دله‌دزدها» درباره افرادی تنگ‌دست و محروم در حاشیه شهر توکیو است که همگی زیر سقف یک خانه جمع شده و خانواده‌ای ظاهری را تشکیل داده‌اند. آن‌ها همان ‌طور که از نام فیلم پیداست با دله‌دزدی روزگار می‌گذرانند.همان طور که گفته شد اعضای خانواده به‌صورت ظاهری و ساختگی کنار هم جمع شده‌اند، با یکدیگر نسبت فامیلی ندارند و فقر و تنگ‌دستی آن‌ها را مجبور به زندگی زیر یک سقف کرده است. اعضای خانواده در نهایت در چنگ قانون گرفتار می‌شوند، ولی تماشای مهربانی و صمیمیت جاری در روابطشان حتی بدون در نظر گرفتن فرجام تلخ داستان، دیدنی است. درون‌مایه فیلم را می‌توان به «دزد دوچرخه» ساخته دسیکا هم شبیه دانست. در آن اثر نیز یک مرد مهربان در شرایطی ناعادلانه مجبور شد دست به سرقت دوچرخه بزند.بلک‌کلنزمن» ساخته اسپایک لی در مراسم اسکار امسال جایزه بهترین فیلم‌نامه اقتباسی را تصاحب کرد. این فیلم آمریکایی جایزه بزرگ هفتاد و یکمین جشنواره کن را هم به‌دست آورد. «بلک‌کلنزمن زندگی یک مامور پلیس سیاه‌‌‌‌‌‌‌پوست به نام «ران استالورث» در دهه هفتاد را به تصویر می‌‌‌‌‌‌‌کشد که به شکل مخفی و با نقشه‌‌‌‌‌‌‌ای حساب‌‌‌‌‌‌‌شده می‌‌‌‌‌‌‌خواهد به قلب گروه نژادپرست و خشن «کوکلاکس کلاون» نفوذ کند و مانع از اقدامات تروریستی و خشن آن‌ها شود. او برای لونرفتن عملیات، مجبور می‌‌‌‌‌‌‌شود ماموری سفیدپوست (آدام درایور) را به‌جای خود وارد گروه کند. جان دیوید واشنگتن نقش این افسر آمریکایی را بازی می‌کند. جدیدترین فیلم «اسپایک لی» یک بیانیه سیاسی علیه نژادپرستی در آمریکا محسوب می‌شود. فیلم‌ساز در اثرش اگرچه به دو طیف نژادپرست سیاه و سفید می‌پردازد، ولی به‌صورت آشکار حق را به سیاهان می‌دهد. او انسان‌های سیاه‌پوستی را معرفی می‌کند که در موضع ضعف و مظلومیت قرار گرفته‌اند و حالا یک پلیس سیاه می‌خواهد عدالت را به نفع آن‌ها برقرار کند. در سکانس‌های پایانی، تصاویری از سخنرانی ترامپ و تظاهرات سال۲۰۱۷ علیه نژادپرستی را می‌بینیم. کارگردان با نشان دادن موضع جانب‌دارانه «ترامپ» می‌خواهد بگوید کشور آمریکا هنوز از بیماری نژادپرستی رنج می‌برد.