با توجه به جمعیت عظیم بیمه‌شدگان که  بالغ بر 42میلیون نفر است، سازمان تامین‌اجتماعی نقش مهمی در افزایش سطح رفاه مردم دارد و از این نظر ارتباط تنگاتنگی میان سطح رفاه مردم و کارکرد این سازمان وجود دارد.

اکنون در شرایطی هستیم که قشر کارگر با سقوط ارزش ریال و امواج تورم روبه‌رو شده و نگرانی‌های زیادی را از آنچه در آینده روی خواهد داد، دارد و اگر سازمان تامین‌اجتماعی از وظایف خود ناتوان شود، بحران بزرگی ایجاد می‌شود. تجربه این سال‌ها هم به ما نشان داده به دلیل برخی دخالت‌های غیراصولی گذشته نهاد دولت، سازمان تامین‌اجتماعی در عمل به تعهدات خود در قبال بیمه‌شدگان چندان موفق نبوده است.

هرچند پرداخت مستمری و دستمزد، همچنین خدمات درمانی کماکان از طریق این سازمان انجام می‌شود، اما سطح و کیفیت این خدمات همواره مورد توجه جامعه بزرگ ذی‌نفعان سازمان بوده است. در بحث درمان خوشبختانه خدمات سازمان کاملا رایگان است و این نقطه امید بسیار بزرگی برای طبقات کارگر به‌شمار می‌رود، اما میزان ناچیز دستمزد هنوز به‌عنوان دغدغه کارگران و مطالبه جدی آن‌ها از وزارت کار و شورای عالی دستمزد مطرح است، مشاهدات سال‌های گذشته نشان می‌دهد نهاد دولت و بعضی از نهادهای دولتی تصمیم‌های غیرکارشناسی درخصوص سازمان تامین‌اجتماعی گرفته‌اند ‌که نمونه آن، واریز حق‌بیمه سهم درمان تامین‌اجتماعی به حساب خزانه و برخی پیشنهادها درباره حذف ماده 41 قانون تامین‌اجتماعی است. در صورتی که با حذف ماده 41 قانون تامین‌اجتماعی به مثابه یکی از  مهمترین قوانین تامین‌اجتماعی، خطر از بین رفتن حدود25درصد از منابع مالی سازمان نیز دور از ذهن نخواهد بود. نقش شرکای اجتماعی مثل شورای اسلامی کار، نمایندگان کارگران در شورای عالی کار و تشکل‌های حاکمیتی ذی‌نفوذ مثل فراکسیون کارگری مجلس در این مسیر این است که ضمن پرداختن به مشکلاتی که ذکر شد، هزینه‌های زائد را از دوش سازمان بردارند و با قوانین و مصوباتی که هر از چندی یک بخش از منابع سازمان را برخلاف اهداف آن به اموری دیگر سوق می‌دهد، مقابله کنند.