تخمین زده می‌شود ایران که هم‌اکنون جمعیت و نیروی کار به نسبت جوانی دارد تا حدود 10 یا 15 سال دیگر به جرگه کشورهایی بپیوندد که باید با معضل سالمندی جمعیت مقابله کند. آماده نبودن زیرساخت‌ها و نیاز به سرمایه‌گذاری انبوه برای تامین معیشت و اسباب آرامش و آسایش سالمندان یا خساراتی که کم شدن نیروی کار جوان بر اقتصاد در حال گذار ایران خواهد زد، شاید نگران‌کننده باشد، اما تخمین و تحلیل سازمان ملل از وضعیت آینده ایران، قدری امیدوارکننده است. 

بنا به روایت تازه‌ای که در گزارش توسعه انسانی (Human Development Reports) سال 2018 آمده، ایران یکی از کشورهایی است که بیشترین رشد را از نظر شاخص توسعه انسانی تجربه کرده‌ است. در بخشی از این گزارش که دفتر توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) سالانه یا هر دو سال یک‌یار آن را منتشر می‌کند، به مباحث جمعیتی پرداخته شده است. از جمله آنکه گفته شده، ایران طی دو سال اخیر کاهش 600 هزار نفری جمعیت را تجربه کرده، اما همچنان یکی از پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان است و تا سال 2030 نیز تخمین زده می‌شود ایران همچنان در فهرست 20 کشور پرجمعیت جهان قرار داشته باشد. 

نکته مهم این گزارش، تنزل رتبه ایران از نظر میزان رشد جمعیت است که ظرف مدت دو سال، از رده هجدهم به جایگاه نوزدهم رفته است. در گزارش توسعه انسانی ملل متحد، به تغییرات جمعیتی ایران نیز اشاره شده است. طبق تخمین‌ها، جمعیت ایران در سال 2030 به حدود 88 میلیون نفر خواهد رسید و روند افزایش جمعیت نیز سالانه کندتر می‌شود.

این نهاد بین‌المللی گفته، نرخ باروری به‌ازای هر زن در ایران که در بازه زمانی 2005 تا 2010، 5/1 و در سال‌های 2000 تا 2005 برابر 2 بوده، در سال‌ 2020 به طور میانگین 6/1درصد کاهش می‌یابد و این روند تا سال 2030 نیز ادامه خواهد داشت. 

دفتر توسعه سازمان ملل متحد در بخشی دیگر از گزارش خود به بررسی شاخص‌های توسعه انسانی در ایران پرداخته که براساس آن، ایران نسبت به سال 2017 صعودی 9 پله‌ای در شاخص‌ کل را تجربه کرده و در میان 189 کشور جهان در رده شصتم قرار گرفته است. این شاخص عددی میان صفر تا یک و از محاسبه میانگین چند زیرشاخص نظیر امید به زندگی، درآمد سرانه و ملی و کیفیت تحصیل به دست می‌آید که هرچه این شاخص به عدد یک نزدیک‌تر باشد، نشان از توسعه‌یافتگی بیشتر است. 

براساس داده‌های جدید سازمان ملل متحد، شاخص توسعه انسانی ایران ظرف مدت 27 سال بیش از 38درصد رشد کرده و از 577درصد در سال 1990 به ۷۹۸درصد در سال 2017 رسیده است. آن طور که در این گزارش آمده، متوسط امید به زندگی در ایران 4/73 سال است که نسبت به سال 1990، 4/12 سال افزایش داشته است. متوسط تعداد سال‌های تحصیل نیز در دوره 1990 تا 2017 از 2/4 سال به 6/9 سال افزایش یافته است. درباره درآمد سرانه سالانه هر شهروند ایرانی نیز در گزارش UNDP گفته شده، دریافتی‌های ایرانیان از 11هزارو420 دلار طی 27 سال به 19هزارو 130 دلار افزایش یافته است. بنا به گزارش سازمان ملل متحد، نابرابری در ایران نیز طی بازه زمانی یاد شده 4/11درصد کاهش نشان می‌دهد. در گزارش شاخص توسعه انسانی ملل متحد، کشورها از نظر میزان توسعه انسانی در چهار دسته کشورهای دارای توسعه انسانی بسیار بالا، بالا، متوسط و پایین دسته‌بندی شده‌اند که ایران در دسته کشورهای دارای توسعه انسانی بالا جای گرفته است. در این گزارش کشور نروژ بهترین عملکرد را داشته و ایران نیز در میان کشورهای جنوب آسیا سرآمد بوده است.