تظاهرات امسال در پاریس، پایتخت فرانسه که به مناسبت روز جهانی کارگر تدارک دیده شده بود، به درگیری بین نیروهای پلیس و تظاهرکنندگان انجامید. برخی گروه‌های چپ افراطی از معترضان خواسته بودند روز کارگر را به روزی انقلابی تبدیل کنند. تغییرات کلان در حوزه اقتصاد که از جمله وعده‌های

«امانوئل مکرون» رئیس‌جمهوری فرانسه در رقابت‌های انتخاباتی بوده، اکنون با مخالفت اتحادیه‌ها و گروه‌های کارگری مواجه شده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که پلیس در پاریس ۲۰۰ تظاهرکننده نقابدار که در جریان تظاهرات سالانه روز کارگر در روز اول می، شیشه فروشگاه‌ها را شکسته و اتومبیل‌ها را آتش زدند دستگیر کرده است. در این روز گروه‌های چپ افراطی هرج‌و‌مرج‌طلب موسوم به «بلوک سیاه» موفق شدند تظاهرات آرام علیه اصلاحات دولت امانوئل مکرون در بخش کارهای دولتی را تحت‌الشعاع قرار دهند. پلیس گفت که حدود ۱۲۰۰ نقابدار در تظاهرات سالانه اول می که از طرف اتحادیه‌های کارگری برپا شده بود شرکت کردند. پلیس برای متفرق‌کردن این گروه، از گاز اشک‌آور و آب‌پاش استفاده کرد. در مجموع چهار نفر از جمله یک افسر پلیس جراحات سطحی برداشتند. کارشناسان بر این باورند، میزان نارضایتی اتحادیه‌های کارگری از اصلاحات مکرون بالاست. از جمله خدمه راه‌آهن، اعتصاب‌های سراسری سه‌ماهه‌ای را در واکنش به ترمیم شرکت دولتی 

«اس ان سی اف» شروع کرده‌اند. در ماه مارس ده‌ها هزار نفر از آموزگاران، پرستاران و سایر کارمندان بخش‌های خدمات به اعتصابات راه‌آهن پیوستند. البته رئیس‌جمهور فرانسه گفته است از طرح خود عقب‌نشینی نمی‌کند. اتحادیه‌های کارگری گفتند شمار کسانی که در آرامش اعتراض کردند حدود ۵۵ هزار نفر بود. پلیس شمار آن‌ها را حدود ۲۰ هزار نفر تخمین زد. این تظاهرات در مقایسه با تجمع ۲۲۳ هزار نفری که در ماه سپتامبر در پاریس انجام شد، کوچک بود. فرانسه به‌عنوان کشوری پیشرو در جنبش‌های کارگری در زمان برگزاری روز کارگر، یکی از مهم‌ترین کشورها به‌شمار می‌رود. این روز برای فرانسوی‌ها اهمیت زیادی دارد که جنبه سرگرم‌کننده آن، جدا از بحث‌های سیاسی و اجتماعی این است که این روز تنها روز تعطیل با حقوق در این کشور است. گروهی از فرانسوی‌ها این روز را با خانواده و دوستان سپری می‌کنند و گروهی دیگر نیز به خیابان می‌روند تا برای بهبود وضعیت کارگران تلاش کنند. می‌توان گفت که روز کارگر در فرانسه هیچ‌گاه یک روز آرام نبوده است. اتحادیه‌های تجاری و سازمان‌های دیگر راهپیمایی‌ها و تظاهرات متعددی در این روز برنامه‌ریزی می‌کنند که تمرکز آن‌ها بر حقوق کارگران و دیگر مسائل اجتماعی است.

«می دی» روزی است که از آمریکایی‌ها قرض گرفته شده، اما می‌توان گفت هیچ چیز به اندازه اعتراض و تظاهرات، فرانسوی نیست و البته گل که با فرهنگ فرانسه آمیخته است.

 روز کارگر در فرانسه هم رنگ‌وبوی سیاسی و اجتماعی دارد و هم بوی گل. طبق سنتی قدیمی در اولین روز ماه می، ‌دادن گل به دوستان و آشنایان خوش‌شانسی می‌آورد. اول می تنها روزی است که دولت در فرانسه به هر کسی اجازه می‌دهد بدون مجوز و معاف از مالیات در خیابان گل بفروشد. همچنین از سال 1890 سنت دیگری در «می دی» باب شد و آن قراردادن یک مثلث قرمز بر یقه پیراهن است. اضلاع این مثلث نشان‌دهنده تقسیم یک روز ایده‌آل به سه قسمت مساوی؛ کار، تفریح و خواب است. برخی نیز این مثلث را با یک دسته‌گل کوچک که دور آن روبان قرمز پیچیده شده جایگزین کرده‌اند. روز کارگر در فرانسه به معنی تعطیلی همه بخش‌ها از سوپر و حمل‌ونقل گرفته تا موزه‌هاست. حتی موزه مشهور لوور نیز در این روز تعطیل است و حمل‌ونقل عمومی در شهرهای کوچک متوقف و در شهرهای بزرگ با فاصله‌های زمانی بسیار طولانی انجام می‌شود. اغلب رستوران‌ها نیز تعطیل است.