جهان شاهد تحولی بنیادین است؛ از عصر دیجیتال به دوران «هوش مصنوعی» گام نهاده‌ایم. فناوری‌هایی چون هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال، هوشمندسازی، رباتیک، اینترنت اشیاء، محاسبات کوانتومی، و پیشرفت‌های چشمگیر در حوزه نیمه‌هادی‌ها و سخت‌افزارها، نه تنها زندگی بشر را دگرگون می‌کنند، بلکه به صورت شبکه ای و هم افزا، آینده‌ای را رقم می‌زنند که مرزهای توانایی‌های فعلی را پشت سر خواهد گذاشت. در این شرایط، هر کشوری که نتواند این جریان عظیم فناورانه را به درستی مدیریت و هدایت کند، در معرض عقب‌ماندگی و از دست دادن جایگاه خود در عرصه جهانی قرار خواهد گرفت.
پیشرفت در حوزه فناوری‌های تحول آفرین، نیازمند رویکردی منسجم و استراتژیک است. اتکای صرف به نوآوری‌های منفرد و پراکنده، بدون ایجاد یک اکوسیستم هماهنگ، توان بالقوه کشور را تضعیف می‌کند. موازی‌ کاری‌ها، فقدان چشم‌انداز مشترک و عدم انسجام در سیاست‌گذاری‌ها، موانعی جدی بر سر راه دستیابی به «اقتدار تکنولوژیک» محسوب می‌شوند. برای عبور از این چالش، تدوین راهبردهای ملی، ایجاد هماهنگی میان بخش‌های علمی، صنعتی و حاکمیتی، و حمایت از نوآوری در مقیاس وسیع، امری حیاتی است.
توسعه پایدار و ارتقای جایگاه ایران در اقتصاد جهانی، به طور فزاینده‌ ای به قدرت و بلوغ اکوسیستم فناوری‌های تحول آفرین وابسته است. اقتصاد دیجیتال و صنایع نوآورانه، پتانسیل ایجاد اشتغال مولد، افزایش بهره‌وری در تمامی بخش‌ها و ارتقای سطح رفاه عمومی را دارا هستند. لازمه تحقق این پتانسیل، سرمایه‌گذاری هدفمند، حمایت از کسب‌وکارهای نوپا، و ایجاد بستری مساعد برای رشد و شکوفایی ایده‌های خلاقانه است. سیاست‌گذاری‌های ملی باید در راستای هم‌ افزایی و تسهیل این فرآیند قرار گیرند.
ماهیت فناوری‌های تحول آفرین، نیازمند بازنگری در رویکردهای حکمرانی است. در عصر هوش مصنوعی، دستیابی به «حکمرانی هوشمند» و «اقتدار تکنولوژیک»، مستلزم درکی عمیق از پیچیدگی ها و پتانسیل های این فناوری‌ هاست. تدوین چارچوب‌های راهبردی، اخلاقی و قانونی، همراه با تمرکز بر امنیت داده‌ها و توسعه زیرساخت‌های بومی، از ارکان اصلی حفظ استقلال و امنیت ملی در این دوران محسوب می‌شود. این مهم، نیازمند هماهنگی و تلاش تخصصی در بالاترین سطوح است.
با توجه به ضرورت ایجاد انسجام و هدایت راهبردی در حوزه فناوری‌های تحول آفرین، و با در نظر گرفتن گستردگی و عمق تحولات ناشی از هوش مصنوعی و اقتصاد دیجیتال، نیاز به یک نهاد فراگیر و تخصصی بیش از پیش احساس می‌شود. «کانون عالی هوش مصنوعی، اقتصاد دیجیتال و فناوری‌های تحول آفرین ایران (ایران هوشمند)» به عنوان یک طرح جامع و اندیشیده شده، می‌تواند پاسخگوی این نیازهای راهبردی باشد.