حزب محافظه‌کار ولز در آستانه انتخابات ماه مه، وعده‌ای خانوادگی و متفاوت ارائه داده است؛ طرحی که به پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی که مراقبت روزمره از نوه‌های خود را برعهده می‌گیرند، امکان دریافت دستمزد ماهانه تا سقف ۲۰۰ پوند به ازای هر کودک را می‌دهد و حداکثر برای دو کودک در هر خانوار، سالانه تا ۴۸۰۰ پوند فراهم می‌آورد. این سیاست، در چارچوب تعهد حزب به کاهش فشارهای مالی والدین و تقویت جایگاه خانواده‌ها در سیاست اجتماعی، مطرح شده و نشان می‌دهد که توجه به مراقبت غیررسمی می‌تواند بخشی از راهکارهای عملی رفاهی باشد.
بر اساس این طرح، والدین می‌توانند یکی از پدربزرگ‌ها یا مادربزرگ‌ها را به عنوان مراقب کودک معرفی کنند یا در صورت تمایل، فرزند خود را در مهدکودک‌ها و مراکز مراقبت ثبت‌نام نمایند. هم‌زمان، دسترسی به ۳۰ ساعت مراقبت رایگان در هفته برای کودکان ۹ ماهه تا چهار ساله گسترش خواهد یافت؛ برنامه‌ای که پیش از این تنها برای کودکان سه و چهارساله فعال بود. این سیاست‌ها به والدین امکان می‌دهد که تصمیمات بهتری برای خانواده خود اتخاذ کنند و از انعطاف و انتخاب بیشتری برخوردار باشند.
دارن می‌لار، رهبر محافظه‌کاران ولز، در توضیح این سیاست اظهار داشته که این طرح، خانواده‌محورترین وعده سیاستی ولز در دو دهه اخیر است و هدف آن کاهش فشارهای مالی ناشی از هزینه‌های سرسام‌آور مراقبت از کودک و بازشناسی نقش پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در تربیت نسل آینده است. او افزود که این سیاست‌ها مقرون‌به‌صرفه، عملی و علاوه بر کمک به خانواده‌ها، موجب اشتغال‌زایی و بهره‌گیری بهتر از ظرفیت‌های داخلی جامعه خواهند شد.
نمونه‌های مشابه این رویکرد در دیگر کشورها نیز دیده می‌شود. سوئد در ژوئیه ۲۰۲۴ قانونی را به تصویب رساند که به والدین اجازه می‌دهد بخشی از مرخصی والدین با حقوق خود را به پدربزرگ‌ها، مادربزرگ‌ها یا حتی دوستان قابل اعتماد منتقل کنند تا آنان با دریافت حقوق از دولت، مراقبت از کودک را انجام دهند. والدین می‌توانند حداکثر ۴۵ روز از مرخصی ۴۸۰ روزه خود را به این مراقبان غیررسمی واگذار کنند. هدف این قانون، ارائه انعطاف بیشتر به خانواده‌ها، تسهیل تعادل میان کار و زندگی و تقویت پیوندهای خانوادگی بوده است. تجربه سوئد نشان می‌دهد که به رسمیت شناختن نقش مراقبان غیررسمی در چارچوب قوانین رفاهی، هم عملی و هم مؤثر است و می‌تواند به الگویی برای دیگر کشورها تبدیل شود.
اجرای چنین طرحی در ولز، علاوه بر کاهش فشارهای مالی والدین، نقش مهم خانواده در تربیت و مراقبت از کودکان را به رسمیت می‌شناسد و نشان می‌دهد که رفاه اجتماعی تنها محدود به خدمات رسمی و مهدکودک‌ها نیست. این سیاست، همزمان از طریق حمایت مالی، انعطاف والدین و بهره‌گیری از ظرفیت‌های خانوادگی، چارچوبی جامع برای حمایت از خانواده‌ها فراهم می‌آورد و تعادل میان مسئولیت‌های کاری و خانوادگی را تسهیل می‌کند. از سوی دیگر، بازشناسی رسمی نقش پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها می‌تواند پیوندهای خانوادگی را تقویت و نسل‌ها را در یک شبکه حمایتی مؤثر به هم پیوند دهد.