ترس از ارتفاع یک اختلال اضطرابی رایج و ناتوان‌کننده است. این اختلال با نام علمی «آکروفوبیا» یا «بلندی‌هراسی» اختلالی اضطرابی است که از هر 20 فرد یک نفر به آن مبتلاست. این فوبیا در افرادی که زمینه‌های ژنتیکی اضطراب دارند، بیشتر دیده می‌شود. ترس از ارتفاع باعث می‌شود تا فرد از قرار گرفتن در هواپیما، پشت‌بام، تراس، پله‌برقی و یا پل هوایی اجتناب کند؛ چراکه در مواجهه با این موقعیت‌ها احساس سرگیجه شدید و حس پرت شدن به پایین را دارد. گاهی ترس از ارتفاع به حدی شدید است که حتی فرد نمی‌تواند فیلم‌های مربوط به تصاویر دارای ارتفاع را تماشا کند. سرگیجه یکی از مهم‌ترین علائم در فرد است که در زمان ابتلا به آکروفوبیا خود را نشان می‌دهد، اما سرگیجه همیشه نمی‌تواند نشان‌دهنده ترس از ارتفاع در فرد باشد، گاهی نشانه بیماری دیگری است. ترس از ارتفاع را تنها یک متخصص بهداشت روان یا روان‌پزشک می‌تواند تشخیص دهد. در واقع تشخیص این فوبیا در افراد تنها بر‌عهده مشاور، روانشناس یا متخصص بهداشت است. افراد نمی‌توانند در اثبات این بیماری ادعایی داشته باشند. معمولاً مشاوران و روانشناسان با استفاده از تست‌ها، سؤالات و تکنیک‌های مختلف می‌توانند این عارضه را تشخیص دهند و آن را درمان کنند. مواجهه درمانی به‌طور تدریجی انجام می‌شود و فرد را با شیء، مکان و موقعیتی که از آن می‌ترسد سازگار می‌کند و در نتیجه ترس او را از بین می‌برد. مواجهه درمانی ممکن است تنها چند جلسه طول بکشد و هدف اصلی آن مقابله با ترس است. اکنون تحقیقات در حال بررسی مزایای بالقوه‌ای است که واقعیت مجازی می‌تواند برای درمان فوبیا ارائه دهد. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که واقعیت مجازی می‌تواند روشی مؤثر برای درمان آکروفوبیا باشد. پژوهشگران این تحقیق معتقدند که احتمال دارد سه تا چهار جلسه برای کاهش ترس کافی باشد. در رفتار درمانی شناختی فرد مبتلا همراه با روان‌درمانگر در این رابطه تلاش می‌کنند تا مشکل را بفهمند و در نتیجه نحوه فکر کردن درباره آن موضوع را تغییر دهند. در رابطه با فوبیا روان‌درمانگر به فرد کمک می‌کند درک بهتری از ترس خود داشته باشد. در این روش فرد افکار غیرمنطقی مربوط به فوبیا را شناسایی کرده و از تکنیک‌هایی برای جایگزینی این افکار با افکار منطقی‌تر استفاده می‌کند. رفتار درمانی شناختی معمولاً پروسه‌ای طولانی‌مدت دارد. بسته به ترجیح فرد ممکن است به‌صورت فردی یا گروهی در جلسات رفتاردرمانی‌ شرکت کند. انجام یوگا، تنفس عمیق، مدیتیشن و مایندفولنس می‌تواند به شما کمک کند تا با استرس و اضطراب کنار بیایید. ورزش منظم نیز می‌تواند به کاهش استرس و در نتیجه فوبیا کمک کند.