جان موری بروس، استاد علوم رایانه و مهندسی در دانشگاه فلوریدای جنوبی (USF)، فناوری تازه‌ای ابداع کرده که می‌تواند با استفاده از یک عکس، صحنه‌های مخفی را به‌صورت سه‌بعدی بازسازی کند. این فناوری پتانسیل دارد آنچه پشت دیوارها، درها یا اتومبیل‌ها وجود دارد را آشکار کند. موری بروس و رابینسون چاکوفسکی، الگوریتمی ایجاد کرده‌اند که می‌تواند از سایه‌های ضعیفی که توسط اجسام روی سطوح مجاور ایجاد می‌شود برای تولید مدل‌های سه‌بعدی بسیار دقیق و رنگارنگ از نواحی پنهان شده استفاده کند. این فناوری می‌تواند کاربردهای زیادی داشته باشد؛ از جلوگیری از تصادفات رانندگی گرفته تا کمک به اجرای قانون و عملیات نظامی. وقتی نور به جسمی برخورد می‌کند، روی سطح پشت آن سایه ایجاد می‌کند. الگوریتم موری بروس و چاکوفسکی این سایه‌ها را برای ایجاد یک مدل سه‌بعدی از صحنه پنهان شده تحلیل می‌کند. این فناوری می‌تواند با استفاده از الگوریتم‌های ریاضی پیشرفته، یک صحنه پنهان را در عرض چنددقیقه بازسازی کند. موری بروس می‌گوید: «ما سطوح معمولی را به آینه تبدیل می‌کنیم تا مناطق، اشیا و اتاق‌هایی را که خارج از خط دید ما هستند، آشکار کنیم. ما در دنیای سه‌بعدی زندگی می‌کنیم، بنابراین به دست آوردن تصویری کامل‌تر از یک صحنه می‌تواند در چندین موقعیت کاربرد حیاتی داشته باشد.» تحقیقات آن‌ها اولین پژوهشی است که با استفاده از یک دوربین دیجیتال معمولی به چنین شاهکاری دست یافته است. تلاش‌های قبلی برای تصویربرداری از صحنه‌های پنهان به تجهیزات گرانقیمت و تخصصی نیاز داشت یا بازسازی‌های دو بعدی با کیفیت پایین انجام می‌داد. کاربردهای بالقوه این فناوری بسیار گسترده است. به‌عنوان مثال می‌تواند ایمنی ماشین‌های خودران را به‌طور قابل‌توجهی بهبود بخشد و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا گوشه‌ها را ببینند و موانع احتمالی را قبل از اینکه قابل مشاهده باشند، پیش‌بینی کنند. همچنین در مأموریت‌های جست‌وجو و نجات برای یافتن قربانیان گرفتار در ساختمان‌ها یا سازه‌ها استفاده می‌شود. سازمان‌های مجری قانون از این فناوری برای جمع‌آوری اطلاعات مهم در مورد صحنه جرم بدون ایجاد اختلال در شواهد استفاده می‌کنند. این می‌تواند به ویژه در مواردی که صحنه خطرناک یا دسترسی به آن دشوار است مفید باشد. فناوری فوق برای بازسازی صحنه تیراندازی یا گروگان‌گیری از فاصله ایمن قابل استفاده است. در صنعت سرگرمی نیز کاربردهایی دارد. این تکنولوژی با ایجاد تجربه‌های بازی همه‌جانبه‌ به بازیکنان اجازه می‌دهد محیط‌های مجازی را به‌صورت سه‌بعدی کاوش کنند. همچنین می‌توان از آن در صنعت فیلم برای ایجاد جلوه‌های ویژه واقعی‌تر استفاده کرد. به رغم پتانسیل آن، این فناوری هنوز برای استفاده تجاری آماده نیست. پژوهشگران تخمین می‌زنند که ۱۰ تا ۲۰ سال طول می‌کشد تا سازندگان خودرو و سازمان‌های مجری قانون بتوانند از آن استفاده کنند. در این میان، آن‌ها قصد دارند تحقیقات خود را برای بهبود سرعت و دقت الگوریتم و بررسی کاربردهای بالقوه در آینده ادامه دهند. این الگوریتم در حال حاضر برای سایر محققان به‌منظور آزمایش و بازتولید در دسترس است. موری بروس و چاکوفسکی امیدوارند با به اشتراک گذاشتن کار خود، دیگران را تشویق کنند تا براساس تحقیقات آن‌ها کار کنند و سهم قابل‌توجهی در این زمینه داشته باشند.