بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان ریه دچار تنگی نفس و مشکل در تنفس می‌شوند، به‌طوری که قادر به انجام فعالیت‌های روزمره‌شان نیستند. این در حالی است که انجام دادن تمرینات ورزشی می‌تواند به بهبود سلامت آنان کمک کند. بعضی از این تمرینات ورزشی عبارت‌اند از:

تمرینات کششی
بیماران مبتلا به ضعف تنفسی ناشی از سرطان ریه باید هرروز تمرینات کششی انجام دهند تا ظرفیت ریه‌ها افزایش پیدا کند. برنامه کششی با باز کردن عضلات پشت و قفسه سینه باعث حرکت آزاد ریه‌ها و دیافراگم می‌شود. حرکات کششی دامنه حرکتی و انعطاف‌پذیری بیمار را افزایش و سفتی بدن را کاهش می‌دهد. تمرینات کششی با تقویت عضلات، موجب افزایش کشش عضلات، افزایش گردش خون و اکسیژن‌رسانی به‌ عضلات می‌شود. در نتیجه التهاب و تنگی عضلات برطرف می‌شود. پرتودرمانی موجب کاهش انعطاف‌پذیری و سفتی عضلات تا یک سال پس از درمان می‌شود، بنابراین لازم است تمرینات کشششی به‌‌صورت مداوم و روزانه انجام شود.

تمرینات هوازی
ورزش ایروبیک برای داشتن تناسب‌ اندام، بهبود عملکرد قلبی عروقی و افزایش ظرفیت اکسیژن توصیه می‌شود. ورزش هوازی شامل پیاده‌روی، دویدن آهسته و یا هر فعالیتی است که ضربان قلب را افزایش می‌دهد. برای شروع ورزش‌های هوازی به بیماران توصیه می‌شود به مدت 10 تا 15 دقیقه در خانه به‌آرامی راه بروند و سپس این عمل را چندین‌بار در روز انجام دهند. در مراحل بعدی می‌توانند تمرینات هوازی را بیرون از خانه و در مکان‌های تمیز مانند پارک‌ها انجام دهند.
تمرینات قدرتی
ضعف عضلات از علائم شایع بیماری و عوارض درمانی سرطان ریه است. تمرینات قدرتی می‌توانند عضلات ضعیف شده را تقویت کنند. خستگی‌ای که در بیماران ریوی به‌وفور دیده می‌شود، مانع از تحرک کافی بیماران است که با انجام تمرینات قدرتی نشاط و انرژی به فرد بازمی‌گردد. 
بعضی از بیماران مبتلا به سرطان ریه هنگام ورزش باید احتیاط کنند زیرا هر نوع ورزشی برای آن‌ها مفید نیست. به ‌عنوان‌ مثال کسانی که کم‌خونی شدید دارند، با وجود سیستم ایمنی ضعیفی باید از ورزش کردن در مکان‌های عمومی از جمله سالن‌های ورزشی  اجتناب کنند.