خشم و پرخاشگری ارثی است؟
براساس آمار اداره کل پزشکی قانونی استان تهران، از ابتدای فروردینماه تا پایان آبانماه سال جاری ۶۶ هزار و ۴۸۹ نفر به دلیل آسیبهای ناشی از نزاع به مراکز پزشکی قانونی این استان مراجعه کردهاند؛ اما خشم و خشونت در وجود انسانها از کجا نشأت میگیرد؟ خشم و عصبانیت ارثی است یا آموختنی و اکتسابی؟ پژوهشهای دانشمندان ثابت کرده است که ژن
(HTT5 Hydroxy Tryptamine5) در تولید و میزان سروتونین در مغز تأثیرگذار است و نقش مهمی در فعالیتهای روانی انسان و ایجاد نشاط و شادی دارد. به همین دلیل ژن (HTT5) را ژن آرامش و خوشخلقی معرفی میکنند. بررسیها نشان داده کسانیکه سروتونین کمتری در مغز آنها تولید میشود، از افسردگی رنج میبرند و از شادی و خوشحالی کمتری برخوردارند. سروتونین روی بسیاری از رفتارهای انسان، از جمله خشونت و پرخاشگری تأثیر زیادی دارد. با این اوصاف محققان معتقدند با اینکه عامل وراثت میتواند در رفتار خشن یک فرد نقش زیادی داشته باشد، اما خشونت و پرخاشگری رفتاری اکتسابی و آموختنی است. همانقدر که وراثت و ژن میتواند تأثیر مهمی در خشونت فرد داشته باشد، تجربه زیستی افراد و محیطی که در آن بزرگ میشوند و زندگی میکنند، نیز نقش مهمی در شکلگیری خشونت دارد. یعنی محیط و ساختارهای اجتماعی رفتارهای خشونتآمیز را تعلیق و یا تشدید میکنند. روانشناسان معتقدند اگر از تأثیر شرایط اقتصادی و فقر در بروز رفتارهای پرخاشگرانه بگذریم، مهمترین عامل در تقویت خشونت و عصبانیت در وجود افراد، تربیت نادرست و مشاهده پرخاشگری و خشم والدین است. به همین دلیل خانواده در شکلگرفتن هیجان و خشم در افراد نقش مهمی دارد. روانشناسان اعتقاد دارند، مهمترین دلیل خشونت و پرخاشگری مشاهده الگوهای نامناسب در زندگی است. اگر کودکی در یک محیط پر از خشونت رشد کند و پدر یا مادری خشن و پرخاشگر داشته باشد، با الگوسازی از والدین خود، برای نشاندادن شخصیت و قدرت خود پرخاشگری میکند. نتایج تحقیقات نشان میدهد، چنین کودکی ستیزهجو و پرخاشگر میشود. وقتی در خانوادهای خشونت حرف اول را بزند، کودک مدام هراسان و مضطرب است و کمکم اعتماد به نفساش را از دست میدهد، به همین دلیل همیشه دربرابر دیگران و دربرابر افراد ضعیفتر از خود، با خشونت رفتار میکند. البته به غیر از خشونت و تجربه زیستی در محیطهای خشن و پر از اضطراب، محبت افراطی و توجه بیش از حد هم میتواند زمینههای ایجاد خشونت را فراهم کند. کودک لوس و نازپروده وقتی در بزرگسالی شرایط بر وفق مرادش نباشد، به خشونت و پرخاشگری رو میآورد.
به اعتقاد روانشناسان و رفتارشناسان عوامل متعددی برای بروز خشونت و پرخاشگری در افراد وجود دارد. محیط زندگی، عوامل خانوادگی، اختلافهای خانوادگی و جدایی والدین، عوامل اجتماعی و فرهنگی، رسانهها، فیلمهای سینمایی، بازیهای ویدیویی، مواد غذایی و مواد مخدر همانقدر تأثیرگذار هستند که ژن یا جهش ژنی در ایجاد خشونت و پرخاشگری مطرح میشود.
(HTT5 Hydroxy Tryptamine5) در تولید و میزان سروتونین در مغز تأثیرگذار است و نقش مهمی در فعالیتهای روانی انسان و ایجاد نشاط و شادی دارد. به همین دلیل ژن (HTT5) را ژن آرامش و خوشخلقی معرفی میکنند. بررسیها نشان داده کسانیکه سروتونین کمتری در مغز آنها تولید میشود، از افسردگی رنج میبرند و از شادی و خوشحالی کمتری برخوردارند. سروتونین روی بسیاری از رفتارهای انسان، از جمله خشونت و پرخاشگری تأثیر زیادی دارد. با این اوصاف محققان معتقدند با اینکه عامل وراثت میتواند در رفتار خشن یک فرد نقش زیادی داشته باشد، اما خشونت و پرخاشگری رفتاری اکتسابی و آموختنی است. همانقدر که وراثت و ژن میتواند تأثیر مهمی در خشونت فرد داشته باشد، تجربه زیستی افراد و محیطی که در آن بزرگ میشوند و زندگی میکنند، نیز نقش مهمی در شکلگیری خشونت دارد. یعنی محیط و ساختارهای اجتماعی رفتارهای خشونتآمیز را تعلیق و یا تشدید میکنند. روانشناسان معتقدند اگر از تأثیر شرایط اقتصادی و فقر در بروز رفتارهای پرخاشگرانه بگذریم، مهمترین عامل در تقویت خشونت و عصبانیت در وجود افراد، تربیت نادرست و مشاهده پرخاشگری و خشم والدین است. به همین دلیل خانواده در شکلگرفتن هیجان و خشم در افراد نقش مهمی دارد. روانشناسان اعتقاد دارند، مهمترین دلیل خشونت و پرخاشگری مشاهده الگوهای نامناسب در زندگی است. اگر کودکی در یک محیط پر از خشونت رشد کند و پدر یا مادری خشن و پرخاشگر داشته باشد، با الگوسازی از والدین خود، برای نشاندادن شخصیت و قدرت خود پرخاشگری میکند. نتایج تحقیقات نشان میدهد، چنین کودکی ستیزهجو و پرخاشگر میشود. وقتی در خانوادهای خشونت حرف اول را بزند، کودک مدام هراسان و مضطرب است و کمکم اعتماد به نفساش را از دست میدهد، به همین دلیل همیشه دربرابر دیگران و دربرابر افراد ضعیفتر از خود، با خشونت رفتار میکند. البته به غیر از خشونت و تجربه زیستی در محیطهای خشن و پر از اضطراب، محبت افراطی و توجه بیش از حد هم میتواند زمینههای ایجاد خشونت را فراهم کند. کودک لوس و نازپروده وقتی در بزرگسالی شرایط بر وفق مرادش نباشد، به خشونت و پرخاشگری رو میآورد.
به اعتقاد روانشناسان و رفتارشناسان عوامل متعددی برای بروز خشونت و پرخاشگری در افراد وجود دارد. محیط زندگی، عوامل خانوادگی، اختلافهای خانوادگی و جدایی والدین، عوامل اجتماعی و فرهنگی، رسانهها، فیلمهای سینمایی، بازیهای ویدیویی، مواد غذایی و مواد مخدر همانقدر تأثیرگذار هستند که ژن یا جهش ژنی در ایجاد خشونت و پرخاشگری مطرح میشود.
ارسال دیدگاه
ضمیمه
