روزهای پرتب‌وتاب انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری سرانجام به پایان رسید و حسن روحانی برای چهار سال دیگر بر صندلی اجرایی کشور در پاستور تکیه خواهد زد. انتخاباتی که در آن مردم با شوق و رغبتی مثال‌زدنی و حضوری حماسی، مشارکتی 73 درصدی را رقم زدند و از مجموع 41 میلیون و۲۲۰ هزار برگه‌ای که به صندوق‌های رأی انداختند، روی بیش از ۲۳ میلیون از آنها (57 درصد آرا) نام حسن روحانی را نوشتند. روند و استمرار مسیر روبه‌جلو ، انتخابات دوازدهمین دوره را بیش از همیشه به بستری ایده‌آل برای طرح مطالباتی بدل ساخت که اقشار و طبقات اجتماعی مختلف دغدغه‌ها و نیازهای واقعی خود را کنند. به طوری که مجموعه شعارها و وعده های کاندیداهای ریاست جمهوری به خوبی گواه بود که در این دوره بیشترین نگاه‌ها به حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی و کار و تولید معطوف شده است. نوع و جنس رویکردها، گفتمان‌ها، استدلال‌ها، برنامه‌ها و شیوه مواجهه نامزدها با مسائل مبتلابه کشور به خوبی پرده از اهمیت مسائل حوزه کار و تولید و همچنین حوزه رفاه برمی‌دارد. حالا از درون انتخاباتی باشکوه، رئیس دولتی انتخاب شده که می‌خواهد همان راه گذشته را ادامه دهد و از طرفی نیز توقعات از او بیش از همیشه است. دستیابی به رشد اقتصادی 8 درصدی، تورم تک‌رقمی، میانگین اشتغال سالانه 700 هزار نفر، بهبود فضای کسب‌وکار و رقابت‌پذیری اقتصادی، و خروج تدریجی بنگاه‌ها از رکود، تصویری از وضع کشور در آستانه چهار سال آینده است. با نیم‌نگاهی به همین کارنامه، از کارشناسان و فعالان حوزه‌های کار و تولید و همین‌طور حوزه رفاه و تامین‌اجتماعی پرسیده‌ایم انتظارات و خواست‌های آنها از دولت آینده چیست. مهدی پورقاضی، فرامرز توفیقی، حسین حبیبی، آرمان خالقی، علی خدایی، اکبر شوکت، محمدرضا نجفی‌منش، عباس اورنگ، عباس خندان، صابر شیبانی، رضا کاشف و فرخ ملکوندفرد در گفتارهای پیش‌رو از مهم‌ترین اولویت‌هایی می‌گویند که دولت دوازدهم باید به آنها بپردازد.